II SA/Gd 580/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku B. i J. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2008r. nr [...] w przedmiocie nałożenia określonych obowiązków w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić przyznania B. i J. M. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 8 sierpnia 2008r. B. i J. M. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawcy wspólne gospodarstwo domowe prowadzą z dwójką dorosłych dzieci. Posiadają dom o pow. 90 m2. Rodzina utrzymuje się z dochodu z wynagrodzenia za pracę wnioskodawców oraz z emerytury J. M. w łącznej w kwocie 2.033,10 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, iż z powodu długotrwałego postępowania ponieśli wysokie koszty. Ponadto opłaty związane z mieszkaniem są wysokie, nauka dzieci też pociąga za sobą niemałe wydatki. W tej sytuacji wnioskodawcy nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Analiza przepisów prowadzi do wniosku, iż: - inicjatywa, jeśli chodzi o prawo pomocy, należy wyłącznie do strony postępowania. To strona składająca wniosek winna użyć argumentów, które przekonałyby Sąd, że udzielenie jej prawa pomocy jest konieczne; - strona ma wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania; w niniejszej sprawie skarżący nie wykazali tej okoliczności. Na wezwanie referendarza sądowego w trybie art. 255 ustawy o nadesłanie dodatkowych dokumentów i złożenia oświadczeń skarżący oświadczyli, iż nie posiadają realnych możliwości dostarczenia w terminie 14 dni żądanych dokumentów źródłowych i w związku z tym zmuszeni są do wycofania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wskutek tego oświadczenia referendarz sądowy rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy w oparciu o dane zawarte w formularzu PPF i uznał, że skarżący nie wykazali, że spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym nie zostały spełnione ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Jednocześnie wskazać należy, iż termin 14 dni wyznaczony do złożenia dodatkowych dokumentów jest terminem instrukcyjnym i w sytuacji, gdyby skarżący złożyli jakiekolwiek dokumenty i wnieśli równocześnie o przedłużenie tego terminu celem uzyskania pozostałych dokumentów to wniosek taki spotkałby się z pełną aprobatą. Referendarz sądowy przychyliłby się do wniosku o wydłużenie tego terminu i rozpatrzenie wniosku nastąpiłoby po uzyskaniu wszystkich dokumentów przez skarżących. Skarżący jednak nie poczynili takich kroków, gdyż zrezygnowali z ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.