II SA/Gd 580/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: I. umorzyć postępowanie z wniosku G. M. o przyznanie prawa pomocy w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych; II. przyznać G. M. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 20 maja 2013 r. G. M. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W pierwszej kolejności należy wskazać, że na mocy postanowienia referendarza sądowego WSA z 10 grudnia 2012 r. wnioskodawczyni uzyskała prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie jej od kosztów sądowych. W konsekwencji, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uznać za bezprzedmiotowy i umorzyć postępowanie w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia. Rozpoznania wymaga zatem żądanie wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym ustanowienia pełnomocnika z urzędu, przy czym – uznać należy, że stanowi ono w istocie uzupełnienie wniosku złożonego przez skarżącą 22 października 2012 r. i zmierza do objęcia jej prawem pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 3 ww. ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z kolei, zgodnie z regulacją zawartą w art. 262 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe przepisy prowadzą do wniosku, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (składanego pod groźbą odpowiedzialności karnej – rubryka 13 formularza PPF) oraz nadesłanych dokumentów źródłowych (w tym zwłaszcza wyciągów z rachunków bankowych) ustalono, że wnioskująca o prawo pomocy prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, mając na utrzymaniu córkę; Źródłem dochodów małżonków są: wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę wnioskodawczyni w kwocie 1750 zł brutto miesięcznie oraz renta jej męża w wysokości 1340 zł brutto miesięcznie. Ponadto, zgodnie z oświadczeniem, wnioskodawczyni jest właścicielką domu o powierzchni 60 m2, nie posiada zasobów pieniężnych, oszczędności, ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Nadesłane wyciągi z kont bankowych małżonków potwierdzają, że w zasadzie na bieżąco wykorzystują oni środki, które zasilają ich bieżące rachunki bankowe. Wnioskodawczynię oraz jej męża obciążają comiesięczne koszty utrzymania (koszty energii elektrycznej, gazu, opłaty za telewizję, wodę), oszacowane na kwotę około 1020 zł miesięcznie. Ponadto wnioskodawczyni spłaca kredyt zaciągnięty na remont kapitalny pokrycia dachowego w wysokości 260 zł miesięcznie. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawczyni odnośnie do jej sytuacji majątkowej i zarobkowej oraz biorąc pod uwagę ww. zestawienie wysokości comiesięcznych dochodów gospodarstwa domowego wnioskodawczyni z comiesięcznymi koniecznymi kosztami utrzymania, należało uznać, że dostatecznie wykazała ona, że nie ma realnych możliwości finansowych, pozwalających jej na poniesienie jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania. Stąd też, w ocenie referendarza rozpoznającego złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy, zasadnym jest w realiach rozpatrywanej sprawy zniesienie ww. ciężaru finansowego w pełnej wysokości. W konsekwencji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak sentencji postanowienia.