II SA/Gd 582/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz po rozpoznaniu w Gdańsku w dniu 19 listopada 2025 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2025 r., nr SKO Gd/1821/25 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uzupełnienia decyzji dotyczącej przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku celowego oddala skargę. M. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie uzupełnienia decyzji dotyczącej przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. Skargę wniesiono w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Skarżąca zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicowego Ośrodka Pomocy Społecznej Nr [...] w Gdyni o uzupełnienie decyzji z 14 stycznia 2025 r. o ustosunkowanie się do kwestii podstawy prawnej wszczęcia przez OPS w dniu 20 stycznia 2023 r. postępowania z nieprawomocnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku przekazującej sprawy do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z 28 lutego 2025 r. Prezydent Miasta Gdyni, w imieniu którego działał Kierownik Dzielnicowego Ośrodka Pomocy Społecznej w Gdyni, działając na podstawie art. 111 k.p.a., odmówił uzupełnienia decyzji Prezydenta z 14 stycznia 2025 r. wskazując, że żądanie zawarte we wniosku o uzupełnienie decyzji nie mieści się w zakresie dopuszczalności, o której mowa w art. 111 k.p.a. Organ przywołał orzecznictwo wskazujące, że nie można żądać uzupełnienia decyzji co do jej uzasadnienia, ani też sprostowania podstawy prawnej oraz faktycznej rozstrzygnięcia. Skarżąca złożyła zażalenie na tak wydane postanowienie. Postanowieniem z 13 czerwca 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że skarżącej nie przysługuje zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji dotyczące odmowy uzupełnienia decyzji, gdyż ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia na tego typu postanowienie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że postanowienie o uzupełnieniu decyzji lub jego odmowie nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie ww. postanowienia Kolegium. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 13 czerwca 2025 r. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia w sprawie odmowy uzupełnienia decyzji. Dokonując kontroli zgodności z prawem ww. postanowienia Kolegium z 13 czerwca 2025 r., stwierdzić należy, że jest ono zgodne z prawem. Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Kolegium stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w zakresie dotyczącym uzasadnienia oraz podstawy prawnej wszczęcia postępowania. W tym miejscu wskazania wymaga, że nie każde postanowienie wydane przez organ administracji publicznej podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia, lecz tylko takie, co do kategorii którego ustawodawca wyraźnie przewidział taką możliwość. Zażalenie jest bowiem samodzielnym i formalnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje tylko na takie postanowienia, których zaskarżalność, zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., przewidują expressis verbis przepisy k.p.a., bądź przepisy prawa materialnego, na podstawie których postanowienie zostało wydane. Brak takiego unormowania obliguje organ administracji do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w oparciu o art. 134 k.p.a. Zgodnie z art. 111 § 1 k.p.a., strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (art. 111 § 1a.). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 k.p.a.). Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują jednak możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji wydanego w trybie art. 111 k.p.a. Niedopuszczalne jest zatem odrębne zaskarżenie takiego postanowienia. Strona niezadowolona z takiego postanowienia może je kwestionować tylko w odwołaniu od decyzji, zgodnie z art. 142 k.p.a. Mając na uwadze powyższe prawidłowo Kolegium działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), skargę oddalił. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosowanie do dyspozycji art. 119 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ przedmiotem skargi było postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie.