II SA/Gd 586/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska ( spr. ) Sędziowie: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Lewandowska po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej oddala skargę, A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wystąpiła do sądu administracyjnego ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2007 r. ( [...] ), którą utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 21 marca 2007 r. o ustaleniu I raty opłaty adiacenckiej w wysokości 11.975 zł ( po waloryzacji – 12.227,97 zł ) z tytułu scalenia i podziału nieruchomości stanowiącej własność skarżącej spółki. Zaskarżona decyzja została podjęta w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Rada Gminy w dniu 27 lutego 2004 r. podjęła uchwałę nr [...] o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości położonych we wsi P. W podstawie prawnej uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym, art. 22 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 102 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W jej załączniku graficznym przedstawiono granice obszaru objętego scaleniem i podziałem. Następnie na podstawie powyższej uchwały przeprowadzone zostało przez Gminę postępowanie w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. Skarżąca spółka z uwagi na przysługujące jej prawo własności do działek nr [...] i [...]objętych scaleniem i podziałem była uczestnikiem tego postępowania. Skarżąca przedmiotowe działki nabyła w kwietniu 2004 r. od spółki B. W toku tego postępowania Wójt Gminy skierował do spółki A protokół uzgodnień w sprawie rozliczenia kosztów scalenia i podziału nieruchomości obejmujący również propozycję ustalenia wysokości opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Protokół ten, pomimo otrzymania go przez spółkę w dniu 18 listopada 2004 r., nie został przez jej reprezentantów podpisany ( vide: protokół uzgodnień i zwrotne potwierdzenie jego odbioru przez spółkę A k. 24 akt administracyjnych ). W dniu 22 kwietnia 2005 r. Rada Gminy w oparciu o art. 104 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym podjęła kolejną uchwałę nr [...] o scaleniu i podziale nieruchomości. W § 1 uchwały wskazano na treść dokumentów stanowiących jej załączniki ( opracowane geodezyjnie granice gruntów objętych scaleniem i podziałem, wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, geodezyjny projekt scalenia i podziału, rejestr nieruchomości z wykazem ich stanu dotychczasowego oraz stanu nowego po scaleniu i podziale ). W zapisie tym określono również zakres infrastruktury technicznej planowanej do wybudowania i finansowanej z budżetu Gminy ( sieć wodociągowa, sieć kanalizacji sanitarnej i drogi tymczasowe ). W § 2 uchwały ustalono terminy wybudowania poszczególnych urządzeń i przyjęto, że sieci wodociągowe zostaną wybudowane do końca 2005 r., sieci kanalizacji sanitarnej do końca 2006 r., a drogi tymczasowe do końca 2007 r. W § 5 zawarto ustalenia co do wysokości, terminu i sposobu zapłaty opłat adiacenckich. Stawkę procentową tej opłaty przyjęto w wysokości 35 % wzrostu wartości nieruchomości objętych scaleniem i podziałem i ustalono, że należy ją wnieść w gotówce w trzech ratach: I rata, odpowiadająca 25 % wysokości opłaty adiacenckiej płatna – po wybudowaniu sieci wodociągowej – w terminie do 31 lipca 2006 r., II rata, odpowiadająca 30 % wysokości opłaty adiacenckiej płatna – po wybudowaniu sieci kanalizacji sanitarnej – w terminie do 31 lipca 2007 r., III rata, odpowiadająca 45 % wysokości opłaty adiacenckiej płatna – po wybudowaniu dróg tymczasowych w terminie do 31 lipca 2008 r. W uchwale wskazano, że powyższy sposób i termin wniesienia opłaty adiacenckiej nie dotyczy uczestników zobowiązanych do ich zapłaty, z którymi zostały zawarte na ten temat stosowne uzgodnienia. W wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie scalenia i podziału, skarżącej spółce w zamian za działki o numerach [...] i [...] o łącznej powierzchni 0,3976 ha przyznano nowo wydzielone działki nr [...] i [...] o tej samej powierzchni. Wartość działek przed scaleniem i podziałem na dzień 15 marca 2004 r. ( data wejścia w życie uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości ) wynosiła łącznie kwotę 146.714,40 zł ( działka nr [...] – 73. 431 zł, działka nr [...] – 73.283, 40 zł ). Wartość działek po scaleniu i podziale na dzień 22 kwietnia 2005 r. wynosiła 283.568,32 zł ( działka nr [...] – 141.926,80 zł, działka nr [...] – 141.641,52 zł ) Wartości te zostały ustalone przez rzeczoznawcę majątkowego D. K. w operacie szacunkowym sporządzonym w dniu 18 czerwca 2004 r., i jak wynika z akt, aktualizowanym w datach 25 kwietnia 2005 r. i 16 lutego 2007 r. W operacie tym ustalając wartość nieruchomości w obu w/w datach rzeczoznawca przyjęła ceny nieruchomości z dnia 22 kwietnia 2005 r. tj. z daty wejścia w życie uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości oraz uwzględniła planowane do wybudowania urządzenia infrastruktury technicznej. Następnie Gmina z własnych środków zrealizowała budowę sieci wodociągowej. Ze znajdującego się w aktach sprawy ( k. 16 ) zaświadczenia Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2006 r. wynika, że przedmiotowa sieć została zrealizowana przez Gminę na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej w dniu 18 listopada 2005 r. przez Starostę Powiatu i została zgłoszona do użytkowania organowi nadzoru budowlanego. Powyższe zgłoszenie zostało przyjęte przez organ bez sprzeciwu. W dniu 24 listopada 2006 r. Wójt Gminy wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia skarżącej I raty opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskutek scalenia i podziału z uwagi na wybudowanie sieci wodociągowej. Z kolei pismem z dnia 3 stycznia 2007 r. poinformował skarżącą o możliwości zapoznania się z operatami szacunkowymi oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. Skarżąca nie zgłosiła w toku postępowania przed organem I instancji żadnych uwag, wniosków i żądań. W powyższych okolicznościach Wójt Gminy decyzją z dnia 21 marca 2007 r. ustalił I ratę opłaty adiacenckiej w wysokości 11.975 zł ( po waloryzacji – 12.227,97 zł) z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiącej własność skarżącej spółki ( działki nr [...],[...] zapisane w Kw [...]) spowodowanego jej scaleniem i podziałem płatnej po wybudowaniu sieci wodociągowej. W rozstrzygnięciu wskazano, że waloryzacji opłaty dokonano na dzień wydania decyzji z uwzględnieniem wskaźnika waloryzacji za miesiąc styczeń 2007 r. W podstawie prawnej decyzji Wójt powołał art. 107 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm. ), § 12 i § 13 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalania i podziału nieruchomości ( Dz. U. Nr 86, poz. 736 ), art. 104 kpa oraz wyżej opisaną uchwałę Rady Gminy z dnia 22 kwietnia 2005 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. W uzasadnieniu organ stwierdził, że w przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż skarżąca nie podpisała protokołu uzgodnień zaistniały warunki do ustalenia opłaty adiacenckiej. Wskazano, że na skutek scalenia i podziału nieruchomości jej wartość zgodnie z szacunkiem rzeczoznawcy majątkowego wzrosła o kwotę 136.853,92 zł ( 283.568,32 zł – 146.714,40 zł ). Zatem stosownie do uchwały Rady Gminy opłata adiacencka wynosi 47.899 zł, a jej I rata w wysokości 25 % tej kwoty odpowiada kwocie 11.975 zł. Wskazano na wybudowanie sieci wodociągowej i powołano się na znajdujące się w aktach zaświadczenie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2006 r. Wyjaśniono, że stosownie do § 13 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia opłatę adiacencką ustala w decyzji wójt i opłata ta podlega waloryzacji na dzień jej wydania. Wskazano, że z uwagi na fakt, iż do chwili obecnej nie zostały opublikowane wskaźniki zmian cen nieruchomości ogłaszane przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ( art. 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami ) waloryzacji dokonano w oparciu o art. 227 tej ustawy tj. z zastosowaniem wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych. Szczegółowo za każdy miesiąc do stycznia 2007 r. w decyzji wymieniono wskaźniki waloryzacji, podstawę ich przyjęcia i zwaloryzowaną kwotę. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przez organ przepisów prawa procesowego i materialnego. Skarżąca stwierdziła, że została pozbawiona możliwości zawarcia z Wójtem ugody, o której mowa w art. 107 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami z tego względu, iż nie przedstawiono jej stosownych propozycji. Ponadto w jej ocenie organ I instancji dokonał błędnej interpretacji art. 107 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a opłatę adiacencką określił w oparciu o ustalenia § 5 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 22 kwietnia 2005 r., które są niezgodne z ustawą o gospodarce nieruchomościami i w związku z tym nie mogły być podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła również, że ustalono jej opłatę adiacencką, pomimo że nie stworzono warunków podłączenia jej nieruchomości do wybudowanej sieci wodociągowej. O braku możliwości podłączenia nieruchomości skarżącej do wybudowanej sieci wodociągowej świadczy fakt, że w przywołanym przez organ I instancji zaświadczeniu Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wymieniono numerów działek przyznanych skarżącej w wyniku scalenia i podziału. Ponadto z szerokiego orzecznictwa sądowego i ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków wynika, że sieć powinna być wybudowana do granicy nieruchomości. Zdaniem skarżącej o tym że tak nie jest świadczy okoliczność, że nie uzgadniano z nią projektu budowlanego, a zatem jeżeli przedmiotowa sieć rzeczywiście została wybudowana, to musiało to nastąpić w warunkach samowoli budowlanej i z naruszeniem konstytucyjnej ochrony własności. Zarzucono, że wybudowanie sieci nastąpiło po terminie wskazanym w uchwale i zdaniem spółki kwestia ta winna zostać rozstrzygnięta w oparciu o przepisy kodeksu cywilnego. W odwołaniu wskazano na treść § 13 ust. 2 i § 12 ust. 1 oraz 16 ust. 3 i § 15 ust. 1 rozporządzenia w sprawie scalenia i podziału nieruchomości. Zarzucono, że w wydanej decyzji nie rozstrzygnięto problemu waloryzacji opłaty adiacenckiej. Natomiast w końcowej części odwołania stwierdzono, że dokonana waloryzacja "budzi znaczącą wątpliwość w sytuacji nie dotrzymania terminu wykonania sieci wodociągowej określonego w uchwale z dnia 22 kwietnia 2005 r." Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymując na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzję organu I instancji w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazało, że § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalenia i podziału nieruchomości dawał podstawę do wydania zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy przytoczył treść § 12 ust. 1 w/w rozporządzenia zgodnie z którym rzeczoznawca majątkowy określa wartość nieruchomości przed scaleniem i podziałem według stanu na dzień wejścia w życie uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału nieruchomości oraz wartość nieruchomości przyznanych w wyniku scalenia i podziału według stanu na dzień wejścia w życie uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości; natomiast ceny przyjmuje się na dzień wejścia w życie uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości. Stwierdzono, że w kwestionowanej decyzji ustalono wartość nieruchomości w obu wskazanych w tym przepisie datach na podstawie operatu rzeczoznawcy majątkowego, a w decyzji dokonano waloryzacji opłaty przewidzianej w § 13 ust. 2 wskazanego rozporządzenia Obliczenia należności dokonano poprawnie. Kolegium stwierdziło, że zarzuty odwołania nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem organu odwoławczego dopuszczalne było ustalenie przedmiotowej opłaty w ratach płatnych po wybudowaniu kolejnych urządzeń infrastruktury. Nadto stwierdzono, że Kolegium nie jest organem powołanym do badania zgodności uchwał rad gmin z obowiązującym prawem, organem tym jest właściwy wojewoda. Za niesłuszny Kolegium uznało zarzut ustalenia opłaty "mimo nie stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do wykonanej sieci wodociągowej", i wyjaśniło, że sieć wodociągowa położona jest na działkach stanowiących drogi, które przylegają do działek powstałych w wyniku scalenia i podziału. W przypadku działek odwołującej się spółki sieć położona jest na działce nr [...]. Powyższe potwierdza zaświadczenie INB z 18 lipca 2006 r. oraz znajdująca się w aktach sprawy mapa sytuacyjno – wysokościowa z naniesioną siecią wodociągową oraz przyłączami wodociągowymi. Całkowicie bezzasadny jest zdaniem organu zarzut braku waloryzacji opłaty adiacenckiej, gdyż została ona zwaloryzowana. Natomiast ewentualne konsekwencje niedotrzymania terminu wykonania sieci wodociągowej leżą poza postępowaniem administracyjnym. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca spółka wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych ponawiając wszystkie zarzuty odwołania tj. pozbawienie skarżącej możliwości zawarcia ugody stosownie do art. 107 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, błędną interpretację art. 107 w/w ustawy, ustalenie opłaty adiacenckiej w oparciu o niezgodne z prawem zapisy § 5 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 22 kwietnia 2005 r. i pomimo nie stworzenia warunków podłączenia jej nieruchomości do wykonanej sieci wodociągowej. W uzasadnieniu powyższych zarzutów przedstawiono argumentację przywołaną wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo podniesiono, że skarżąca powinna mieć prawo do rozliczenia opłaty adiacenckiej ekwiwalentem powierzchniowo – wartościowym z możliwością przeniesienia na rzecz gminy prawa do działki gruntu wydzielonej w wyniku scalenia i podziału. Zdaniem Sądu, z obszernych wywodów skargi dotyczących definicji opłaty adiacenckiej i zasad jej ustalania w poszczególnych przypadkach wskazanych w ustawie o gospodarce nieruchomościami należy wnioskować, że skarżąca kwestionuje zgodność z prawem uchwały Rady Gminy z dnia 22 kwietnia 2005 r. i wydanych w sprawie decyzji twierdząc, że nie było podstaw do przyjęcia obowiązku wniesienia części opłaty adiacenckiej ( raty opłaty ) przed wybudowaniem wszystkich urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w uchwale. W końcowej części wywodów skargi powołano się również na zmiany ustawy o gospodarce nieruchomościami wprowadzone przez ustawodawcę ustawą z dnia 6 lipca 2007 r., które w ocenie skarżącej świadczą o zasadności jej zarzutów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji faktycznej i prawnej zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Problematyka dotycząca scalania i podziału nieruchomości oraz obowiązku wniesienia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego jej scaleniem i podziałem uregulowana jest w przepisach Rozdziału 2 Działu III ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm. ) zwanej dalej ustawą oraz w wydanym na podstawie art. 108 tej ustawy rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie scalania i podziału nieruchomości ( Dz. U. Nr 86, poz. 736 ) zwanym dalej rozporządzeniem. Przepisy zawarte w w/w aktach określają sposób przeprowadzenia przez organy gminy postępowania związanego ze scaleniem i podziałem nieruchomości oraz sposób i tryb ustalania opłat adiacenckich. Analiza przyjętych przez ustawodawcę rozwiązań prawnych wskazuje, że ustalenie opłaty adiacenckiej jest konsekwencją dokonanego przez gminę scalenia i podziału nieruchomości. Samo postępowanie w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, które prowadzą organy gminy w celu stworzenia korzystniejszych warunków dla ich zagospodarowania i wykorzystania. Korzyści jakie odnoszą właściciele poszczególnych nieruchomości ze scalenia i podziału ich nieruchomości zasadniczo powodują wzrost wartości ich nieruchomości. Wzrost ten skutkuje obowiązkiem wniesienia na rzecz gminy opłaty adiacenckiej. Należy wskazać, że z przepisów regulujących problematykę scalenia i podziału nieruchomości wynika, że czynności związane z jego przeprowadzeniem wykonuje organ wykonawczy gminy (wójt, burmistrz lub prezydent ), zaś rozstrzygnięcia merytoryczne podejmuje rada gminy w formie uchwał. Uchwały te co do ich prawidłowości mogą być kwestionowane w trybie określonym w przepisach ustawy o samorządzie gminnym, który przewiduje możliwość ich zaskarżania do sądu administracyjnego na podstawie jej art. 101. W niniejszej sprawie postępowanie w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości prowadzone przez organy gminy zostało zakończone uchwałą Rady Gminy podjętą w dniu 22 kwietnia 2005 r. Uchwała ta nie została w prawnie dopuszczalny sposób unieważniona, a zatem jest obowiązująca i podlega wykonaniu. W uchwale tej stosownie do art. 104 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami zawarto ustalenia co do rodzaju urządzeń infrastruktury technicznej planowanych do wybudowania, terminy ich budowy oraz źródła finansowania, a także ustalenia co do wysokości, terminu i sposobu zapłaty opłat adiacenckich. Powyższe wyjaśnienia są niezbędne dla oceny zasadności skargi, albowiem skarżąca podnosi zarzuty dotyczące nie tylko zgodności z prawem wydanych decyzji, ale również zarzuty dotyczące zgodności z prawem uchwały o scaleniu i podziale. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu są decyzje organów dotyczące ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu scalenia i podziału nieruchomości. Zdaniem Sądu, decyzje te, wbrew twierdzeniom skargi, są zgodne z prawem. W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić skarżącej, że podstawą uwzględnienia skargi nie mogą być zmiany przepisów prawa, które miały miejsce po rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej przez organ. Sąd kontrolując zgodność z prawem wydanych decyzji uwzględnia stan prawny obowiązujący w dacie wydania decyzji. Zatem to przepisy prawa obowiązujące w dacie załatwiania przez organ sprawy są podstawą dokonywanej przez sąd administracyjny kontroli legalności decyzji. Przechodząc do meritum sprawy należy wskazać, że stosownie do § 13 ust. 1 rozporządzenia opłatę adiacencką ustala wójt w drodze decyzji, zgodnie z uchwałą o scaleniu i podziale nieruchomości oraz ugodą, o której mowa w art. 107 ust. 3 ustawy. Powyższy przepis w powiązaniu z art. 107 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami wskazuje, że wójt ustala w drodze decyzji opłatę adiacencką w stosunku do osób, które były uczestnikami postępowania o scalenie i podział nieruchomości w dwojaki sposób. W stosunku do tych uczestników, którzy w toku postępowania podpisali tzw. protokół uzgodnień decyzja jest wydawana na podstawie i zgodnie z ustaleniami zawartymi w tym protokole. W stosunku natomiast do tych uczestników scalenia i podziału, którzy nie podpisali takiego protokołu decyzja jest wydawana zgodnie z uchwałą o scaleniu i podziale nieruchomości. Jak wynika z dokonanych w sprawie ustaleń skarżąca w toku postępowania scaleniowego prowadzonego przez gminę nie podpisała doręczonego jej protokołu uzgodnień. Zatem decyzja o ustaleniu opłaty adiacenckiej w stosunku do skarżącej musiała opierać się na postanowieniach uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości i, co istotne, musiała być zgodna z tą uchwałą. Jest bezspornym w sprawie, że wydana decyzja jest zgodna z uchwałą Rady Gminy podjętą w dniu 22 kwietnia 2005 r. zarówno co do wysokości opłaty, jak i terminu jej płatności. Skoro zatem w przedmiotowej uchwale w § 5 dokonano podziału opłaty adiacenckiej na trzy części i przyjęto, że każda z nich jest płatna po wybudowaniu określonego rodzaju infrastruktury technicznej to istniały podstawy do wydania przez organ decyzji ustalającej skarżącej I ratę opłaty adiacenckiej z tytułu dokonanego scalenia i podziału nieruchomości po wybudowaniu sieci wodociągowej. Zdaniem Sądu wydana decyzja nie narusza art. 107 ust. 3 ustawy. Przepis ten wyraźnie odnosi się do uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości. Skoro skarżąca nie zakwestionowała w prawnie dopuszczalny sposób tj. w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym prawidłowości rozstrzygnięcia uchwały rady gminy o terminach i sposobie wnoszenia opłaty adiacenckiej to nie może zarzucać naruszenia tego przepisu w skardze na decyzję o ustaleniu opłaty. Wydana bowiem decyzja podlega bowiem badaniu właśnie pod kątem zgodności z przedmiotową uchwałą ( § 13 ust. 1 rozporządzenia ). Należy jednak wskazać, że w ocenie Sądu, ostatnie zdanie art. 107 ust. 3 ustawy nie uniemożliwiało Radzie ustalenia płatności opłaty adiacenckiej w przyjęty sposób. W uchwale określono bowiem, że budowa każdego rodzaju urządzenia infrastruktury technicznej zaplanowanego w uchwale skutkować będzie koniecznością uiszczenia pewnej części opłaty adiacenckiej (raty ). Termin jej płatności z kolei nie jest krótszy niż termin wybudowania danego rodzaju urządzenia infrastruktury. Zatem ani zaskarżona decyzja, ani będąca jej podstawą uchwała o scaleniu i podziale nie narusza art. 107 ust. 3 ustawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one niezasadne. Skarżąca twierdzi, że została pozbawiona możliwości zawarcia z Wójtem ugody, o której mowa w art. 107 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na rozprawie reprezentant skarżącej wyjaśnił, że zarzut ten dotyczy nie przedstawienia spółce w toku postępowania o scalenie i podział nieruchomości protokołu uzgodnień i że najprawdopodobniej protokół ten został doręczony jej poprzedniczce prawnej tj. spółce B. Po okazaniu znajdującego się w aktach administracyjnych protokołu wraz z dowodem jego doręczenia skarżącej, Prezes Zarządu oświadczył, że w dokumentacji spółki nie odnalazł takiego dokumentu. Zdaniem Sądu znajdujące się w aktach zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki jednoznacznie wskazuje, że przedmiotowy dokument doręczono właśnie skarżącej, a nie innemu podmiotowi. Okoliczność ta nie wymaga szerszego komentarza i świadczy o niezasadności powyższego zarzutu. Zdaniem Sądu zgromadzony przez organ materiał dowodowy dostatecznie dowodzi, że Gmina stosownie do podjętej uchwały o scaleniu i podziale nieruchomości zrealizowała inwestycję polegającą na wybudowaniu sieci wodociągowej. Wbrew twierdzeniom skargi inwestycja ta nie została wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Gmina realizowała budowę sieci na podstawie pozwolenia na budowę, a na etapie jego udzielania nie zachodziła konieczność, jak twierdzi skarżąca, "uzgadniania" z nią projektu budowlanego. Okoliczność, że w zaświadczeniu Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 lipca 2006 r. o przyjęciu zgłoszenia sieci do użytkowania bez sprzeciwu nie wymieniono numerów działek skarżącej nie świadczy o braku tzw. stworzenia warunków dla podłączenia działek skarżącej do wybudowanej sieci wodociągowej. Jak wyjaśnił organ odwoławczy przedmiotowa sieć wodociągowa jest wykonana na działkach drogowych wymienionych w zaświadczeniu. Działki skarżącej położone są przy drodze oznaczonej jako działka nr [...] w której wybudowana jest sieć i spełnione są warunki umożliwiające ich podłączenie do sieci wodociągowej. Okoliczność ta wynika z mapy sytuacyjno – wysokościowej znajdującej się w aktach na której naniesiono wodociąg wraz z wybudowanymi przyłączami do granic poszczególnych nieruchomości. Z powyższego wynika, że dla działek skarżącej stworzone są warunki umożliwiające ich przyłączenie do sieci. Należy wyjaśnić również, że podnoszona w skardze okoliczność, iż przedmiotowa sieć została wybudowana po terminie wskazanym w uchwale Rady Gminy nie powoduje zwolnienia uczestników scalenia i podziału nieruchomości z obowiązku wniesienia na rzecz gminy opłat adiacenckich. Uchybienie przez Gminę ustalonemu w uchwale terminowi budowy sieci wodociągowej odniosło jedynie taki skutek, że do czasu jej wybudowania nie było podstaw do wymierzenia określonej w uchwale raty opłaty adiacenckiej. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. )