II SA/Gd 588/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędziowie Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Protokolant Referent Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. Decyzją z dnia 4 marca 2005r. nr [...] Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 104 kpa oraz art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 5 w zw. z art. 3 pkt 16, art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) zwaną dalej ustawą o świadczeniach rodzinnych, po rozpatrzeniu wniosku złożonego w dniu 11 stycznia 2005r. przez W. M. odmówił świadczenia w formie zasiłku rodzinnego na M. D., dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka – M. D. oraz dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka – M. D. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że W. M. w dniu 11 stycznia 2005r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego na dziecko –M. D.. Po przeprowadzeniu postępowania ustalono, że rodzina wnioskodawczyni składa się z czterech osób tj. rodziców i dwojga dzieci. Dochodem rodziny za 2002r. jest dochód ojca dzieci, który po przeliczeniu na jedną osobę wynosi 605,34 zł, zaś zgodnie z przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny na okres zasiłkowy od 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2004r. przysługuje osobom uprawnionym jeżeli dochód rodziny za 2002r., w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 504 zł. Natomiast w przypadku, gdy dochód rodziny przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę do zasiłku rodzinnego o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu (tj. 43 zł), zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła W. M., domagając się jej uchylenia i przyznania jej świadczeń rodzinnych i dodatku zawartych we wniosku z dnia 11 stycznia 2005r. Odwołująca wskazała, że nie jest prawdą, że mieszka razem z ojcem jej dzieci – W.D. oraz że żyje z nim w konkubinacie. Wskazała, że W.D. przebywa na terenie T., ma z nim kontakt sporadyczny, gdy płaci alimenty na dzieci oraz przekazuje środki na opłacenie należności związanych z utrzymaniem mieszkania, sama zaś prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Decyzją z dnia 28 kwietnia 2005r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W ocenie organu II instancji w świetle zebranego i przedstawionego materiału dowodowego organ pomocy społecznej nie miał podstaw do przyznania odwołującej się świadczeń w formie zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku z tytułu urodzenia dziecka oraz z tytułu samotnego wychowywania dziecka. W skardze na powyższą decyzję W. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o przyznanie jej świadczeń zawartych we wniosku z dnia 11 stycznia 2005r. Powtarzając argumentację zawartą w odwołaniu podała, że nie wychowuje wspólnie z W.D. dwóch synów. Ponadto wskazała, że organy obu instancji oparły swoje ustalenia na niesłusznych i niewiarygodnych dowodach tj. potwierdzenia doręczenia listu poleconego wysłanego do W. D. oraz zeznań świadka M. G.. Wskazał, że nie jest konkubiną W. D., zaś doręczyciel nie zna jej sytuacji życiowej. W ocenie skarżącej świadek M. G. jest niewiarygodny ponieważ bardzo krótko przebywała pod adresem swego zamieszkania. W ocenie skarżącej niesłusznie zostały również do dochodu rodziny doliczone dochody W. D.. Skarżąca zarzuciła ponadto, że organy obu instancji przy rozpatrywaniu sprawy nie wzięły pod uwagę oświadczenia L. G. z dnia 15 marca 2005r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jako niezasadna, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych, a także prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego oraz zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych zasiłek rodzinny przysługuje osobom uprawnionym, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504 zł. W myśl zaś art. 5 ust. 3 ustawy w przypadku gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje. Natomiast dodatki z tytułu urodzenia dziecka oraz z tytułu samotnego wychowywania dziecka przysługują osobom uprawnionym do otrzymania zasiłku rodzinnego (art. 8 ustawy). W stanie faktycznym niniejszej sprawy z wnioskiem o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka oraz z tytułu samotnego wychowywania dziecka – M. D. zwróciła się W. M., która jest panną (okoliczność bezsporna), matką dwojga dzieci – M. i P. D.. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że W. M. mieszka i jest zameldowana na pobyt stały razem z dziećmi w mieszkaniu położonym przy ul. [...]w L., którego właścicielem jest ojciec dzieci W.D., który jest również tam zameldowany na pobyt stały. Skarżąca nie zaprzecza, że utrzymuje kontakty z ojcem dzieci, wskazuje jednak, że ograniczają się one do spotkań przy okazji przekazania przez W. D. dobrowolnych alimentów na dzieci oraz środków na opłacenie kosztów utrzymania mieszkania. W toku postępowania podjętych zostało szereg czynności procesowych mających na celu zebranie dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek M. G., najbliższa sąsiadka skarżącej, podała, że W.D. pracuje poza L., na terenie T. i wraca z pracy do domu codziennie w godzinach wieczornych. Świadek nadto zeznała. Że skarżąca prosiła ją aby w razie wizyty pracownika MOPS-u poświadczyła nieprawdę, gdyż "póki się da będzie korzystać z pomocy finansowej dla matek samotnych". Organ dając wiarę temu świadkowi, a odmawiając jej skarżącej nie naruszył zasad swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 80 kpa, tym bardziej , że na trafność takiej oceny wskazuje analiza pozostałych dowodów. W celu weryfikacji uprawnień do świadczeń rodzinnych organ I instancji wezwał W. D. do zgłoszenia się w wyznaczonym terminie i złożenia stosownych wyjaśnień w związku z wypłacanymi świadczeniami rodzinnymi na syna P. D. i wnioskiem o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych na syna M. D.. Z karty doręczeń listów poleconych wynika, że wskazane wyżej wezwanie zostało odebrane przez skarżącą, która została określona jako konkubina (k. 22 akt administracyjnych). W.D. nie stawił się w wyznaczonym terminie, jak również nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa. Celem uzyskania od skarżącej dodatkowych wyjaśnień pracownice organu I instancji udały się w dniu 1 marca 2005r. do mieszkania skarżącej. W mieszkaniu zastały tylko opiekującego się dzieckiem mężczyznę, który przedstawił się jako kuzyn skarżącej L. G.. Jak wynika z zeznań M. G., jej mąż L. G. przebywał w tym okresie w szpitalu po poważnym urazie i nie jest spokrewniony ze skarżącą (notatka służbowa, k. 31 akt administracyjnych). Zatem po dokonaniu ustalenia, że skarżąca mieszka i wychowuje dziecko wspólnie z W.D. organ I instancji zasadnie zwrócił się do Urzędu Skarbowego w L. o wydanie zaświadczenia o dochodach W. D. za 2002r. Z wyliczenia dochodów czteroosobowej rodziny wynikało, że w przeliczeniu na osobę dochód wyniósł 605,34 zł i znacznie przekraczał kryterium dochodowe wynoszące 504zł. Zgodnie z art. 80 kpa organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Zebrany w wyniku wskazanych wyżej czynności materiał dowodowy został w całości rozpatrzony i wszechstronnie oceniony przez organy obu instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również decyzji organu I instancji przekonująco wskazano, które dowody uznano za wiarygodne oraz dlaczego odmówiono wiary twierdzeniom skarżącej o samotnym wychowywaniu dzieci. Decyzje organów obu instancji zostały wydane w ramach swobodnej oceny dowodów dokonanej zgodnie zasadami logicznego rozumowania, posiadaną wiedzą oraz doświadczeniem życiowym. Po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy organy obu instancji wydały decyzje zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami ustawy o świadczeniach rodzinnych, albowiem skarżąca nie spełniała przesłanek do uzyskania świadczeń rodzinnych objętych jej wnioskiem. W toku postępowania administracyjnego ustalono bowiem, że członkiem rodziny skarżącej jest W.D., który w 2002r. uzyskał dochód, który w przeliczeniu na jedną osobę przekracza kryterium ustawowe określone w art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia skargi. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.