II SA/Gd 588/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 588/25 w sprawie ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2025 r. nr SKO Gd/6268/24 w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę C. Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o prawie, sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 22 grudnia 2025 r. (dowód: z.p.o. – k. 46 akt sądowych). W dniu 20 stycznia 2026 r. (data stempla pocztowego) Spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia podpisaną nieczytelnym podpisem na pieczęci Spółki. W piśmie z dnia 21 marca 2026 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu do udzielenia informacji, kto złożył podpis pod skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 26 listopada 2025 r., Spółka wyjaśniła, że skarga kasacyjna została podpisana, zgodnie z reprezentacją Spółki, przez J. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 P.p.s.a., art. 161 § 1 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Na mocy art. 175 § 2 P.p.s.a. przepisu § 1 tego artykułu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, zgodnie z § 2a P.p.s.a. przepisu § 1 tej ustawy nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto, zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, albo przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W myśl art. 177 § P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przytoczonych przepisów wynika, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym, którego sporządzenie obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu bowiem na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych w art. 174 P.p.s.a., sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych oraz uzasadnienia podnoszonych zarzutów. Wojewódzki sąd administracyjny dokonuje badania skargi kasacyjnej pod względem spełnienia ustawowych wymagań formalnych i w razie stwierdzenia braków wzywa wnoszącego o ich usunięcie w zakreślonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednak brak w postaci niezrealizowania przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej nie podlega uzupełnieniu. Przepisy P.p.s.a. obligują bowiem sąd jedynie do wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej dotyczących wymagań określonych w art. 176 P.p.s.a. innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 177a P.p.s.a.). Pozostałe wymogi, w tym realizacja przymusu adwokacko-radcowskiego, nie podlegają uzupełnieniu. Stosownie natomiast do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie została sporządzona i podpisana przez J. K. Prezesa Zarządu Spółki. Zauważyć przy tym należy, że zarówno z treści skargi kasacyjnej, jak i z akt sprawy nie wynika, aby J. K. był adwokatem lub radcą prawnym, czego wymaga art. 175 § 1 P.p.s.a., lub też by należał do kręgu osób wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a., tj. uprawnionych do osobistego sporządzenia tego środka zaskarżenia. Tego rodzaju wadliwość kwalifikowanego pisma procesowego jakim jest skarga kasacyjna ma charakter nieusuwalny i nie podlega uzupełnieniu w następstwie wezwania do jej usunięcia w zakreślonym terminie. Z tych względów należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna, sporządzona przez Prezesa Zarządu Spółki J. K. – jako sporządzona z uchybieniem art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a. – jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.