II SA/Gd 589/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2020 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Wspólnoty A w S. na decyzję Wojewody z dnia 14 sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia 14 sierpnia 2019 r. nr [..], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 czerwca 2019 r. nr [..] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 21 grudnia 2018 r. inwestor – A. - wystąpił do Prezydenta z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędnym zagospodarowaniem obejmującym miejsca postojowe, placyk gospodarczy, oświetlenie terenu, dojścia i dojazd do garażu, na terenie działki o nr. geod. [..]-[..] przy ul. [..] w S. Prezydent Miasta w dniu 14 czerwca 2019 r. decyzją nr [..] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla A. budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z niezbędnym zagospodarowaniem na terenie działki o nr. geod. [..]-[..] przy ul. [...] w S. Organ stwierdził, że planowana inwestycja znajdować się będzie na obszarze miasta objętym obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego "[..] oznaczonym na rysunku planu symbolem 3 - MW/U - zabudowa mieszkaniowo-usługowa o wysokiej intensywności zabudowy i uznał, że nie narusza ustaleń planu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Dla przedmiotowego terenu plan narzuca obowiązek realizacji zabudowy zwartej, pierzejowej, jako kontynuacji istniejącej pierzei ulicy P., nie ma więc możliwości budowy budynku w oddaleniu od granicy działki nr [..] i [..] na ul. P. Ponadto w pkt. 17 karty terenu 3 - MW/U dotyczącym szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu podano, że dopuszcza się lokalizację obiektów na granicy działek bez żadnych ograniczeń w zakresie długości zabudowy na granicy działki, nie jest więc wymagane uzyskanie zgody właściciela działki sąsiedniej na zabudowę na granicy działki. Projektowany budynek mieszkalny będzie przylegał do istniejącego budynku ul. P. od strony wschodniej, a więc nie wpłynie na nasłonecznienie żadnej ze ścian, północnej jak i południowej istniejącego budynku przy ul. P. Przedłożony projekt budowlany spełnia również wszystkie warunki przeciwpożarowe i został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych pod względem zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag. Inwestycja nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wspólnota Mieszkaniowa w odwołaniu od tej decyzji stwierdziła, że nie uwzględnia ona uwarunkowań zawartych w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, ponieważ projektowany budynek jest szerszy od budynku Wspólnoty o ok. 3 m i o tyle wychodzi poza linię zabudowy budynków nr [..] i nr [..] od strony północnej ograniczając dostęp światła, wskutek czego wartość mieszkań przylegających do projektowanego budynku ulegnie zmniejszeniu. Wojewoda decyzją z dnia 14 sierpnia 2019 r. nr [..], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 czerwca 2019 r. nr [..] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W ocenie organu planowana inwestycja jest zgodna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla obszaru, na którym powstać ma budynek. Wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu wynosi 49,61% (dopuszczono 70%), - minimalny procent powierzchni biologicznie czynnej został ustalony na poziomie 20%, a zaprojektowano 25,05%, projektowana wysokość wynosi 13,55m (minimalna wysokość wynosi 9m, a maksymalna wysokość 15m), - narzucono wykonanie dachu stromego i taki też zaprojektowano - dach stromy mansardowy o kącie nachylenia 12 stopni - kąt nachylenia dachu mansardowego według planu miał mieć kąt większy niż 10 stopni. Zaprojektowanie budynku na granicy działki jest zgodne również z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto, na mocy § 12 ust. 3 rozporządzenia dopuszcza się, uwzględniając przepisy odrębne oraz przepisy § 13, 19, 23, 36, 40, 60 i 271-273, sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym. Zaprojektowany budynek będzie przylegać ścianą do budynku na działce nr [..], a jego wysokość jest zgodna z planem miejscowym. W odniesieniu do kwestii nasłonecznienia budynku Wspólnoty organ wskazał, że projektowany budynek mieszkalny będzie przylegał do istniejącego budynku przy ul. P. od strony wschodniej - do ściany bez otworów okiennych - a więc nie wpłynie na nasłonecznienie żadnej ze ścian, północnej jak i południowej istniejącego budynku przy ul. P. Organ uznał również za spełnione wszystkie wymagane prawem warunki mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa pożarowego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia 14 sierpnia 2019 r. nr [..], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 czerwca 2019 r. nr [..] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; zwanej w dalszej części również: "p.p.s.a."), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. Skarga jest nieuzasadniona albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, które stanowiły podstawę jej wydania. W ustalonym stanie faktycznym, który Sąd uznaje za prawidłowy, zarzuty podniesione w skardze nie znajdują usprawiedliwionych podstaw. Zaskarżona decyzja Wojewody z 14 sierpnia 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z 14 czerwca 2019 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wydane zostały po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, którego ramy zostały zakreślone przez art. 35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r. pozycja 1186), zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ sprawdza: 1. Zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego, albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o których mowa w art. 71 ustęp 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. 2. Zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3. Kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ustęp 1 punkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ustęp 7, 4. wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie bezsporne było, że przedłożony projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia danych specjalności oraz legitymujące się na dzień sporządzania projektu odpowiednim zaświadczeniem potwierdzającym wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Przedmiotowy projekt budowlany był kompletny, bowiem przedstawia on wszystkie wymagane prawem elementy. Ponadto inwestor złożył wymagane prawem oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sporne było ustalenie czy złożony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie tj. uznania istnienia takiej zgodności stanowisko organów było prawidłowe. W ramach tych kompetencji organ dokonał kontroli przedstawionego projektu budowlanego i prawidłowo stwierdził, że jest on zgodny z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XLI/494/05 Rady Miejskiej z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. z 2005 r. Nr 82, poz. 1642). Teren inwestycji zlokalizowany jest w rejonie ulic [..]-[..] na karcie terenu numer 3-MW/U o pow. 0,46 ha i przeznaczeniu MW/U zabudowa mieszkaniowo - usługowa o wysokiej intensywności zabudowy Zgodnie z postanowieniami tego planu wysokość zabudowy, minimalna: 9 m maksymalna: 15 m (nie dotyczy budynków o wartościach kulturowych oznaczonych na rysunku planu), zaś formy zabudowy zwarta / pierzejowa. Tych dwóch parametrów dotyczą zarzuty skargi. Zgodnie z planem budynek ma być zlokalizowany w zabudowie pierzejowej i jak wynika z projektu został usytuowany na granicy z działkami sąsiednimi wypełniając szczelnie całą powierzchnię działki, co spełnia wymogi takiej zabudowy. Kwestionując te ustalenia skarżąca podnosi, że projektowany budynek jest szerszy niż ściana budynku należąca do Wspólnoty. Wyjaśnić należy, że przepisy prawa nie ograniczają inwestora co do szerokości, głębokości budynku pod warunkiem, że spełnia on parametry wysokości i szerokości oraz usytuowania. Jego szerokość może być ograniczona albo gwarantowanym dostępem do światła dziennego sąsiedniego budynku bądź wskaźnikiem powierzchni zabudowy. Wysokość budynku dopuszczona planem ma mieścić się w granicach 9 do 15 m, projektowany budynek ma 13,55 m, zatem mieści się w wyznaczonych planem parametrach. Nie ma także uzasadnienia zarzut naruszenia § 13 i 57 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W zatwierdzonym projekcie budowlanym przedstawiona została analiza tzw. linijki słońca, z której nie wynika aby w związku z realizacją budynku w zabudowie pierzejowej naruszono warunki wynikające z tych przepisów. Ocenę zatem organów co do nieistnienia zacienienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi w sąsiednich budynkach Sąd uznaje za prawidłową. Nie ma zatem podstaw do twierdzenia, że parametry budynku są niezgodne z planem czy obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Odmowa wydania decyzji zatwierdzającej projekt i udzielenia pozwolenia na budowę w takiej sytuacji rażąco naruszałaby art. 35 ust. 1 Prawo budowlane, a także art. 35 ust. 4 tej ustawy. W toku postępowania organy nie naruszyły żadnych przepisów postępowania, które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę wydanej decyzji jak to wskazano powyżej. Z tego też względu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę Sąd oddalił.