II SA/Gd 592/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących egzekucji w sprawach nakazu rozbiórki postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2011 r. Wyrokiem z dnia 21 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 czerwca 2011 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawach nakazu rozbiórki. W dniu 18 października 2011 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, przekładając równocześnie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyjaśniła, że niedotrzymanie przez nią "terminu wyznaczonego przez Sąd" wynikało z bardzo złego stanu zdrowia, który uniemożliwił skarżącej szybszy kontakt z Sądem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uiszczenie wpisu sądowego należało oddalić. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Od negatywnych skutków uchybienia terminu strona może się uchylić występując z wnioskiem o przywrócenie terminu. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 i 2, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dniu od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zły stan zdrowia na który powołuje się skarżąca mógłby zostać uznany za okoliczność uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej, w tym przypadku polegającej na sporządzeniu i nadaniu w urzędzie pocztowym wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bądź osobiste złożenie go w sądzie. Jednakże, stan choroby powinien zostać przez skarżącą wykazany stosowanymi zaświadczeniami lekarskimi, czy np.: kartą informacyjną leczenia szpitalnego. Tymczasem skarżąca ograniczyła się od sformułowań gołosłownych nie stanowiących wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku. Biorąc te okoliczności pod uwagę należy uznać, że niedochowanie przez A. U. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez nią zawinione. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.