II SA/Gd 593/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku I. i R. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 27 lipca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wnioskodawcom przyznania prawa pomocy. I. i R. Z. wnioskiem z dnia 5 listopada 2009r. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podali, że jedynym żywicielem czteroosobowej rodziny jest R. Z. W skład czteroosobowej rodziny wchodzi niespełna dwuletnia córka, która jest ciężko chora, wymaga systematycznego leczenia i opieki (wymaga dializowania) oraz dużych nakładów finansowych związanych z rehabilitacją. Dochody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej nie pozwalają na poczynienie jakichkolwiek oszczędności ani na uiszczenie wymaganego w sprawie wpisu sądowego. Wskazali, iż jedynym majątkiem rodziny jest mieszkanie o pow. 48 m2. Na dochód rodziny składają się zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 123 zł oraz dochód z tytułu prowadzonej przez R. Z. działalności gospodarczej w wysokości 2.800 zł. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawców, Sąd, pismem z dnia 6 listopada 2009 r. (doręczonym w dniu 12 listopada 2009 r.), zobowiązał ich do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych, które uznał za niezbędne do ustalenia rzeczywistej sytuacji materialno-bytowej rodziny wnioskodawców. Wnioskodawcy na powyższe wezwanie nie odpowiedzieli. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przypadku osób fizycznych prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ). Ponieważ wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sami zainteresowani uniemożliwili Sądowi pełną ocenę ich możliwości płatniczych. Sąd zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawców nie są znane, gdyż uchylają się oni od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą zainteresowanych jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.