II SA/Gd 593/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Wojewody z dnia 2 sierpnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. W dniu 19 maja 2011 r. do Starostwa Powiatowego w W. wpłynął wniosek Spółki A o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę "stacji bazowej WEJ 0901D wieża kratowa" na działce nr [...] w L., gmina C.. Do wniosku dołączono: 4 egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz pełnomocnictwa osób upoważnionych do działania w imieniu inwestora. Decyzją z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr [...], Starosta W., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanej wieży kratowej na działce nr [...] w L., gmina C.. Uzasadniając wydaną decyzję Starosta wyjaśnił, że po wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r., nałożył na Spółkę A obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 15 czerwca 2011 r., nieprawidłowości występujących w przedłożonym do wniosku projekcie budowlanym, wskazując, że: 1) do projektu należy dołączyć: a) dokument (w formie decyzji lub postanowienia) wydany przez Wójta Gminy C., potwierdzający rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej środowiskowych uwarunkowań projektowanej przez inwestora inwestycji dla parametrów objętych projektem budowlanym; b) projekt instalacji elektrycznych, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, zawierający wszystkie elementy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. nr 120, poz. 1133 z dnia 10 lipca 2003 r.) oraz uzgodnienia wymagane przepisami; 2) część projektu budowlanego pt. "kwalifikacja przedsięwzięcia" określająca również dane techniczne charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie ma stanowić część projektu budowlanego, musi więc odpowiadać dyspozycjom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego t.j. w szczególności musi zostać podpisana przez autora projektu; 3) na rysunkach przedstawiających zakres obszarów pól elektromagnetycznych o ponadnormatywnych wielkościach należy graficznie rozróżnić poszczególne obszary i oznaczyć je odpowiednio na legendzie; 4) projekt należało sporządzić w języku polskim. W odpowiedzi na powyższe postanowienie, pismem z dnia 14 czerwca 2011 r., Spółka A: wskazała, że: nie ma podstaw, aby spełnić żądanie zawarte w pkt 1 postanowienia, albowiem przedmiotowa inwestycja ma ściśle określone warunki techniczne pracy instalacji oraz lokalizacji i nie kwalifikuje się z zapisami prawnymi do wniosku o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia a organ gminy nie ma prawnej mocy samodzielnego wydawania opinii środowiskowych. Ponadto, Spółka wskazała, że projektowana wieża jest obiektem budowlanym służącym do obsługi telefonów komórkowych, obiektem bezobsługowym, dla którego nie zaprojektowano instalacji wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, telekomunikacyjnych z uwagi na brak zapotrzebowania a przyłącze elektroenergetyczne przewiduje się na warunkach umowy z zakładem energetycznym Energia Operator S.A. Zgodnie zaś z umową o świadczenie usług przesyłowych i sprzedaży energii elektrycznej zakład energetyczny zobowiązał się do realizacji prac projektowych i budowlano – montażowych, dlatego też opracowanie projektu instalacji elektrycznej będzie możliwe dopiero po wskazaniu przez Energia Operator S.A. miejsca przyłączenia do sieci. Do pisma inwestor załączył 4 egzemplarze opracowania pt. "kwalifikacja przedsięwzięcia" z graficznie rozróżnionymi obszarami oraz bez stron w języku angielskim jako opracowanie wyłączone z projektu budowlanego. W rezultacie, Starosta W., uznając, że inwestor nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wszystkich określonych w postanowieniu z dnia 26 maja 2011 r. obowiązków, decyzją z dnia 4 lipca 2011 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanej wieży kratowej na działce nr [...] w L. Jednakże, Wojewoda, decyzją z dnia 5 stycznia 2012 r., uchylił decyzję Starosty W. z dnia 4 lipca 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, albowiem stwierdził, że zakres realizacji inwestycji we wniosku inwestora z dnia 19 maja 2011 r. (tj.: "stacja bazowa WEJ 0901D wieża kratowa") nie jest tożsamy z: orzeczeniem zaskarżonej decyzji (tj. "stacja bazowa telefonii komórkowej wieży kratowej"), z nazwą projektu budowlanego (tj. "stacja bazowa telefonii komórkowej A") oraz z postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r. (tj. "stacja bazowa telefonii komórkowej wieży kratowej"), jak również z zawiadomieniem z dnia 26 maja 2011 r. (tj. "stacja bazowa telefonii komórkowej wieży kratowej"). Organ odwoławczy stwierdził również, że organ I instancji, w sposób wadliwy, bez uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, postanowieniem z dnia 26 maja 2011 r., zażądał od inwestora dokumentu wydanego przez Wójta Gminy C., potwierdzającego rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej środowiskowych uwarunkowań projektowanej inwestycji dla parametrów objętych projektem budowlanym i błędnie powołał się na nieobowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wojewoda wskazał również, że forma złożonej dokumentacji projektowej jest niezgodna z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, bo nie zawiera spisu zawartości projektu, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 5 tego rozporządzenia i do projektu nie dołączono uprawnień budowlanych projektanta projektującego stację bazową telefonii komórkowej. Ponadto, Wojewoda wskazał, że organ I instancji, powinien sprawdzić zgodność zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponownie rozpoznając sprawę, Starosta W., postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r., nałożył na inwestora obowiązek usunięcia, w terminie do dnia 6 kwietnia 2012 r., nieprawidłowości i braków w załączonym do wniosku projekcie budowlanym, wskazując, że: 1) projekt budowlany należało doprowadzić do zgodności z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego w zakresie § 3 ust. 1 pkt 5; 2) projekt budowlany winien być sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe w odpowiednim zakresie. Brak w projekcie uprawnień budowlanych projektanta projektującego stację bazową telefonii komórkowej, projektant projektujący stację bazową winien posiadać uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej, o których mowa w § 22 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych; 3) doprowadzić do zgodności określenie zakresu inwestycji wskazane we wniosku inwestora i projekcie budowlanym. Określenia te nie są tożsame; 4) do projektu budowlanego należy dołączyć: a) dokument (w formie decyzji lub postanowienia ) wydany przez Wójta Gminy C., potwierdzający rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej środowiskowych uwarunkowań projektowanej przez inwestora inwestycji dla parametrów objętych projektem budowlanym, b) projekt instalacji elektrycznych, sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, zawierający wszystkie elementy określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz uzgodnienia wymagane przepisami; 5) część projektu budowlanego pt. "kwalifikacja przedsięwzięcia" określająca również dane techniczne charakteryzujące wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie ma stanowić część projektu budowlanego, musi więc odpowiadać dyspozycjom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego t.j. w szczególności musi zostać podpisana przez autora projektu. W odpowiedzi na powyższe postanowienie, pismem z dnia 5 kwietnia 2012 r., inwestor wskazał, że: 1) spis zawartości projektu znajduje się na stronie trzeciej przedłożonego projektu; 2) projekt został wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane uprawniające do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej a nałożony wymóg sporządzenia projektu budowlanego przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje w specjalności telekomunikacyjnej jest bezpodstawny ze względu na fakt, iż sama instalacja urządzeń nie wymaga w świetle prawa ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia; 3) wniosek pozwolenia na budowę dotyczy "budowy stacji bazowej telefonii komórkowej A", podstawowe cechy projektu to "wieża kratowa NL-1 H=54m, WEJ0901", adres obiektu "[...] L., działka nr [...]"; 4) do dokumentacji załączono: decyzję Wójta Gminy C. z dnia 1 lutego 2012 r. umarzającą postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz projekt instalacji elektrycznej sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia; 5) wskazano, że kwalifikacja przedsięwzięcia została dołączona do projektu budowlanego, który został podpisany przez autora projektu. Mając na uwadze fakt, że inwestor nie zapewnił sporządzenia projektu budowlanego stacji bazowej telefonii komórkowej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej, a tym samym, że nie spełnił wszystkich obowiązków określonych w postanowieniu z dnia 8 marca 2012 r., Starosta W., działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), decyzją z dnia 12 kwietnia 2012 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanej wieży kratowej na działce nr [...] w L., gmina C.. Od decyzji Starosty W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. odwołanie wniosła Spółka A, podnosząc, że przedłożony projekt budowlany dotyczy stacji bazowej wieży kratowej wraz z instalacją na niej urządzeń radiokomunikacyjnych i został wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane uprawniające do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej. Opracowanie to dotyczy głównie konstrukcji wieży, jej posadowienia i sprawdzenia nośności. Natomiast urządzenia radiokomunikacyjne (anteny sektorowe, radiolinie), które planuje się zainstalować na projektowanej wieży, zostaną dostarczone przez producenta jako gotowy zestaw urządzeń. Zdaniem odwołującej się, nałożony wymóg sporządzenia projektu budowlanego przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje w specjalności telekomunikacyjnej jest bezpodstawny, albowiem sama instalacja urządzeń nie wymaga w świetle prawa ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda, decyzją z dnia 2 sierpnia 2012 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji, Wojewoda wskazał, że pismem z dnia 13 lipca 2012 r., zwrócił się do inwestora o jednoznaczne wyjaśnienie, czy w ramach przedmiotowej inwestycji, na projektowanej wieży kratowej przewiduje się zainstalowanie urządzeń telekomunikacyjnych, które będą jedynie zasilane linią kablową prowadzoną z urządzeń zlokalizowanych w poziomie terenu, czy też w ramach tej inwestycji przewiduje się również prowadzenie linii sygnałowej (oprócz linii zasilającej) pomiędzy urządzeniami zlokalizowanymi w poziomie terenu, a urządzeniami przewidzianymi do zainstalowania na projektowanej wieży. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 18 lipca 2012 r., wyjaśniono, że do samej wieży dochodzi jedynie zasilanie elektryczne, natomiast wszelkie urządzenia są mocowane do konstrukcji wieży i znajdują się nad poziomem terenu. Pomiędzy poszczególnymi urządzeniami prowadzone będą kable zasilające, będące jednocześnie kablami sterującymi, oraz przewody światłowodowe, sterujące urządzeniami zgodnie z wymogami producenta tych urządzeń. Mając powyższe na uwadze a także uwzględniając zgromadzony w sprawie do tej pory materiał dowodowy, Wojewoda stwierdził, że: budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, w rozumieniu ustawy Prawo budowlane, jako obiektu wolnostojącego, będącego budowlą stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, winna być realizowana na podstawie wielobranżowego projektu budowlanego, obejmującego całość zamierzonego przedsięwzięcia. Projekt taki winien zaś składać się z branż: konstrukcyjnej, elektrycznej i telekomunikacyjnej, sporządzonych przez osoby uprawnione do tego w odnośnych specjalnościach (tj. konstrukcyjno - budowlanej, instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, oraz telekomunikacyjnej) a pogląd inwestora, zgodnie z którym badana inwestycja obejmuje "głównie" branżę konstrukcyjno-budowlaną, a instalacja urządzeń telekomunikacyjnych, sterujących i zasilających nie wymaga ani pozwolenia na budowę, ani nawet zgłoszenia (jako nie przekraczających wysokości 3 m) - nie znajduje uznania, gdyż inwestor nie wnioskował osobno o zgodę na wybudowanie wieży kratowej, osobno o zainstalowanie urządzeń w dolnej części wieży, osobno o zainstalowanie urządzeń w górnej części wieży, i osobno o wykonanie instalacji kablowych łączących te urządzenia. Przeciwnie - inwestor zgłosił wszystkie te prace w ramach jednego wniosku, określonego mianem budowy stacji bazowej telefonii komórkowej, w związku z czym jego wyjaśnienia należy uznać za nieprzystające do stanu faktycznego, i noszące znamiona próby obejścia obowiązujących przepisów prawa. Wojewoda wyjaśnił, że wolnostojąca stacja bazowa telefonii komórkowej co do zasady wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i nie znajduje do niej zastosowania wyłączenie wynikające z art. 28, art. 29 i art. 30 ust 1 pkt 3 lit b Prawa budowlanego. Dlatego też, w ocenie Wojewody, organ I instancji prawidłowo zastosował art. 35 ust 3 Prawa budowlanego. Na decyzję Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka A, domagając się jej uchylenia jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącej zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem: 1. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa – poprzez ich błędne zastosowanie w postaci wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję Starosty W. zamiast uchylenia tej decyzji w całości i wydania decyzji zgodnie z wnioskiem skarżącej; 2. art. 35 ust 1 pkt 3 i ust 3 Prawa budowlanego w zw. z § 17 ust 1 oraz z § 22 ust 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie – poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie przejawiające się w przyjęciu, że przy budowie budowli – wieży kratowej o wysokości 54 m n.p.m., na której zostaną zainstalowane urządzenia stacji bazowej telefonii komórkowej (urządzenia i anteny o wysokości do 3 m), jako obiektu wolnostojącego będącego budowlą, wykonanie projektu budowlanego przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń są niewystarczające i wymagane jest ponadto sporządzenie odpowiedniego projektu przez osoby posiadające uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej bez ograniczeń, ze względu na swój zakres tego uprawnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Kontroli Sądu w niniejszej sprawie poddana została decyzja Wojewody z dnia 2 sierpnia 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanej wieży kratowej na działce nr [...] w L. Kontrolowane decyzje wydane zostały na skutek zgłoszenia przez Spółka A wniosku o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie "stacji bazowej WEJ 0901D wieża kratowa". Orzekające w sprawie organy słusznie uznały jednak, że złożony przez inwestora wniosek dotyczy budowy całej stacji bazowej telefonii komórkowej, albowiem załączony do wniosku projekt budowlany sporządzony został dla inwestycji polegającej właśnie na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej A a w jego treści wyjaśniono, że: zakres opracowania obejmuje "projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej" (vide: projekt budowlany str. 5, punkt 1.3.), która składa się "z 11 anten mocowanych do stalowej wieży kratowej typu NL-1 54,0 m, szaf sterujących ustawionych na systemowych podstawach dostarczonych przez producenta urządzenia oraz dróg kablowych łączących poszczególne elementy" (vide: projekt budowlany str. 5, punkt 1.5.). Zgodnie bowiem z art. 33 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DZ.U. z 2010 r. nr 243, poz. 1623) pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować, zgodnie z przeznaczeniem. Stacja bazowa telefonii komórkowej stanowi zaś zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, które, jako konieczne do jej funkcjonowania, stanowią jedną całość (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 865/09, Lex nr 600230). Budowlą, w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, jest stacja bazowa telefonii komórkowej jako całość, nie zaś jej poszczególne elementy. Obiektem budowlanym jest natomiast budowla stanowiąca całość techniczno – użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 630/10, Lex nr 992611). Dlatego też, zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej, nie można dzielić na dwie części – na etap budowy samej wieży stacji bazowej i na etap instalowania na tej wieży anten nadawczo – odbiorczych a tym samym nie można stosować do tak podzielnych części odmiennych regulacji prawnych, odnoszących się do pozwolenia na budowę i do zgłoszenia. Słusznie orzekające w sprawie organy ustaliły również, że budowa stacji bazowej telefonii komórkowej, składającej się z wieży kratowej oraz zamontowanych na niej anten i szaf sterujących wraz z drogami kablowymi łączącymi poszczególne elementy, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Budowa taka nie mieści się bowiem w wyjątkach od zasady określonej w art. 28 Prawa Budowlanego, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, za zastrzeżeniem art. 29 - 31. Stacja bazowa telefonii komórkowej jako zamierzenie inwestycyjne wykracza poza pojęcie "instalacji na obiektach urządzeń budowlanych", o którym mowa w art. 29 – 31 ustawy Prawo budowlane i niezależnie od tego, czy jest wykonana na budynku, czy też jako wolnostojące urządzenie, wymaga uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 778/10, Lex nr 760147). Prawidłowo również, albowiem zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę orzekające w sprawie organy dokonały sprawdzenia: 1. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska; 2. zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3. kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4. wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W trakcie przeprowadzonego w tym zakresie postępowania słusznie ustalono zaś, że przedłożony projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej A jest zgodny z ustaleniami obowiązującego na terenie planowanej inwestycji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru L. – K. – J. w gminie C., zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy C. z dnia 20 sierpnia 2002 r. nr [...] ([...]). Zgodnie bowiem z zapisami tego planu teren, na którym projektowana jest stacja, znajduje się w jednostce 090 ZK – "teren zieleni ekologiczno – krajobrazowej z możliwością zalesień, zadrzewień i zakrzaczeń, terenowe urządzenia sportowe, tereny otwarte, tereny rolnicze – bez możliwości zabudowy (nie dotyczy urządzeń infrastruktury technicznej). Element osnowy ekologicznej". Prawidłowo ustalono również, że przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z przepisami, w tym przepisami techniczno – budowlanymi a przy tym jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest natomiast, czy orzekające w sprawie organy prawidłowo stwierdziły, że przedłożony projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej A nie został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane a tym samym, że nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 35 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Rodzaje uprawnień budowlanych do projektowania określone zostały w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (DZ.U. z 2006 r., nr 83, poz. 578), zgodnie z którym występują: uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej (§ 16), uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno - budowlanej (§ 17), uprawnienia budowlane w specjalności drogowej (§ 18), uprawnienia budowlane w specjalności mostowej (§ 19), uprawnienia budowlane w specjalności kolejowej (§ 20), uprawnienia budowlane w specjalności wyburzeniowej (§ 21), uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej (§ 22), uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych wodociągowych i kanalizacyjnych (§ 23) oraz i uprawnienia budowlane w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych (§ 24). Dla potrzeb niniejszej sprawy wyjaśnić należy, że zgodnie z § 17 powołanego rozporządzenia uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej bez ograniczeń uprawniają do projektowania lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym w zakresie: 1) sporządzania projektu architektoniczno-budowlanego w odniesieniu do konstrukcji obiektu lub 2) kierowania robotami budowlanymi w zakresie, o którym mowa w pkt 1 oraz w § 16 ust. 1 pkt 2 (ust. 1). Uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w ograniczonym zakresie uprawniają do projektowania obiektu budowlanego lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym o kubaturze do 1.000 m3 oraz: 1) o wysokości do 12 m nad poziomem terenu, do 3 kondygnacji nadziemnych i o wysokości kondygnacji do 4,8 m; 2) posadowionego na głębokości do 3 m poniżej poziomu terenu, bezpośrednio na stabilnym gruncie nośnym; 3) przy rozpiętości elementów konstrukcyjnych do 6 m i wysięgu wsporników do 2 m; 4) niezawierającego elementów wstępnie sprężanych na budowie; 5) niewymagającego uwzględniania wpływu eksploatacji górniczej (ust. 2). Z kolei, zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej bez ograniczeń uprawniają do projektowania obiektu budowlanego lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym w zakresie telekomunikacji przewodowej wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną oraz telekomunikacji radiowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą (ust 1). Uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej w ograniczonym zakresie uprawniają do projektowania obiektu budowlanego lub kierowania robotami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym wraz z infrastrukturą telekomunikacyjną, w odniesieniu do obiektu budowlanego, takiego jak: lokalne linie i instalacje (ust 2). Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej, składającej się z wieży kratowej oraz z zamontowanych na niej anten i szaf sterujących wraz z drogami kablowymi łączącymi poszczególne elementy, powinien być wykonany przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej oraz przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej. Zgodnie bowiem z § 15 powołanego rozporządzenia wskazane uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności uprawniają do sporządzania projektu zagospodarowania działki lub terenu, tylko w zakresie danej specjalności. Tym samym osoba nie posiadająca uprawnień w zakresie danej specjalności nie może sporządzać projektu budowlanego w zakresie tej specjalności. Stacja bazowa telefonii komórkowej, składająca się z wieży kratowej oraz z zamontowanych na niej anten i szaf sterujących wraz z drogami kablowymi łączącymi poszczególne elementy jest "telekomunikacyjnym obiektem budowlanym", o którym mowa w § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (DZ.U. z 2005 r., nr 219, poz. 1864), i zgodnie z którym jest to linia kablowa podziemna, linia kablowa nadziemna, kanalizacja kablowa, kontenery telekomunikacyjne, szafy kablowe oraz wolno stojące konstrukcje wsporcze anten i urządzeń radiowych, w tym wolno stojące maszty antenowe i wolno stojące wieże antenowe (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 778/10, Lex nr 760147). Stacja ta składa się z obiektu budowlanego w postaci wieży kratowej oraz z tworzących infrastrukturę telekomunikacyjną – urządzeń telekomunikacyjnych, w postaci anten i szaf sterujących wraz z drogami kablowymi łączącymi poszczególne elementy. Urządzeniem telekomunikacyjnym, zgodnie z art. 1 pkt 46 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (DZ.U. z 2004 r., nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) jest urządzenie elektryczne lub elektroniczne przeznaczone do zapewniania telekomunikacji. Dlatego też projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej powinien być wykonany: w zakresie wieży kratowej - przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, zaś w zakresie zamontowanych na niej urządzeń telekomunikacyjnych – przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej. Osoba posiadająca uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej, nawet bez ograniczeń, nie posiada bowiem uprawnień budowlanych w specjalności telekomunikacyjnej i nie może sama sporządzać projektu budowlanego stacji bazowej telefonii komórkowej. Słusznie zatem, Starosta W. uznając, że przedłożony projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej A został sporządzony jedynie przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń, a więc, że nie spełnia warunku określonego w art. 35 ust 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, wezwał inwestora, postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r., do usunięcia tej nieprawidłowości, wskazując, że projektant projektujący stację bazową telefonii komórkowej winien posiadać uprawnienia budowlane w specjalności telekomunikacyjnej. Z uwagi zaś na niespełnienie tak określonego obowiązku, organ zmuszony był do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budową. Stosownie bowiem do treści art. 35 ust 3 ustawy Prawo budowlane w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budową. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznał, że zarówno decyzja Starosty W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewody z dnia 2 sierpnia 2012 r. są zgodne z prawem a wniesiona na nie skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.