II SA/Gd 596/07

Dnia 20 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Stanisław Nowakowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić J. W. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 kwietnia 2008 r. Skarżąca J. W. w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 29 kwietnia 2008 r. zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 kwietnia 2008 r. oddalającego skargę jej i J. W., wydanego pod ich nieobecność na rozprawie, o której zostali prawidłowo powiadomieni. Ostatnim dniem, w którym skarżąca mogła w terminie złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku był zatem, stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., dzień 23 kwietnia 2008 r. Skarżąca jako przeszkodę uniemożliwiającą wniesienie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wskazała na fakt przebywania w dniach od 15 kwietnia do 22 kwietnia 2008 r. na hospitalizacji w szpitalu. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Fakt hospitalizacji co do zasady jest okolicznością uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej, w tym przypadku polegającej na sporządzeniu i nadaniu w urzędzie pocztowym wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, bądź osobiste złożenie go w sądzie. Jednak, zgodnie z oświadczeniem skarżącej zawartym we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz danymi zawartymi w karcie informacyjnej leczenia szpitalnego, jej pobyt w szpitalu zakończył się dnia 22 kwietnia 2008 r. Tymczasem ostatnim dniem do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 16 kwietnia 2008 r. był dzień 23 kwietnia 2008 r. Skarżąca, jak wynika z dołączonej karty informacyjnej, wypisana do domu w stanie ogólnym dobrym, mogła zatem, przy zachowaniu należytej staranności, dokonać czynności procesowej w ostatnim dniu do jej dokonania, a więc dnia 23 kwietnia 2008 r. Wskazać należy, że w sytuacji odwrotnej, to znaczy takiej, w której niezawinione przez skarżącą okoliczności uniemożliwiłyby ostatniego dnia terminu do dokonania czynności procesowej jej dokonanie, to Sąd postanowiłby o przywróceniu terminu. Kierując się podobną logiką, należy uznać że skarżąca mogła wnieść wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku ostatniego dnia terminu do jego wniesienia, który przypadł na dzień 23 kwietnia 2008 r., a więc dzień, w którym nie była już hospitalizowana, ustała bowiem wtedy okoliczność uniemożliwiająca jej dokonanie czynności procesowej. Biorąc te okoliczności pod uwagę należy uznać, że niedochowanie przez J. W. terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez nią zawinione. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.