II SA/Gd 597/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Górska sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lipca 2004 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1/ uchyla zaskarżoną decyzję, 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego K. P. kwotę 455 (czterysta pięćdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 20 stycznia 2004 r. wznowiło na wniosek pana K. P. postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego Kolegium z dnia 3 grudnia 2002 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 12 czerwca 2001 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działek nr [...] i [...] położonych w G. przy ul. T. [...] i [...] dla inwestycji polegającej na dobudowie klatek schodowych do północnej i południowej elewacji budynku mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 2 marca 2004 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. stwierdziło, iż decyzja z dnia 3 grudnia 2002 r. została wydana z naruszeniem prawa, bowiem wnioskodawca nie brał udziału w przedmiotowym postępowaniu oraz odmówiło uchylenia dotychczasowej decyzji po stwierdzeniu, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Pan K. P. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy żądając uchylenia decyzji Kolegium z dnia 2 marca 2004 r. w części odmawiającej uchylenia kwestionowanej decyzji z dnia 3 grudnia 2002 r. i wydania w tym zakresie decyzji merytorycznej odmawiającej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Decyzją z dnia 16 lipca 2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 127 § 3 i 4 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 145 § 1 pkt 4, art. 146 § 2, art. 151 § 2 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 2 marca 2004 r. stwierdzającą wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia 3 grudnia 2002 r. Skargę na powyższą decyzję wniósł pan K. P. uznając, iż narusza ona przepisy prawa. W szczególności wskazał, że nietrafny jest argument Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niemożności wydania odmiennej decyzji w warunkach zmiany obowiązujących przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym i utraty mocy obowiązującej dotychczasowych planów zagospodarowania przestrzennego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu (por. T. Woś - Postępowanie sądowo-administracyjne, Warszawa 1996 r., str. 224). Kierując się powyższą zasadą w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem pominiętych w skardze, przepisów art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 127 § 3 k.p.a.. Przepis art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w niższej instancji w wydaniu zaskarżonej decyzji. Natomiast zgodnie z art. 27 § 1 k.p.a. członek organu kolegialnego podlega wyłączeniu w przypadkach określonych w art. 24 § 1. Stosownie zaś do treści art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zarówno orzecznictwo sądowe jak i poglądy literatury są zgodne, iż środek przewidziany w art. 127 § 3 k.p.a. jest środkiem zaskarżenia. Takie stanowisko zajął m.in. Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 13 lutego 1996r. III AZP 23/95 (OSNAPU z 1996r. nr 15, poz. 205), Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 1996r., sygn. akt I SA 1296/95 (Glosa z 1996r. nr 7 poz. 12) i w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996r. OPS 4/96 (ONSA z 1997r. Nr 2 poz. 44). Zgodnie z tymi poglądami wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez naczelny organ administracji publicznej ma w istocie wszystkie cechy odwołania poza dewolutywnością (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2001r., sygn. akt IV SA 941/99, nie publ.). W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekało jako organ pierwszej instancji właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 3 grudnia 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 12 czerwca 2001 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla wskazanej w decyzji inwestycji. Następnie strona postępowania złożyła do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z akt administracyjnych, w szczególności zaś z treści obu wymienionych wyżej decyzji Kolegim wynika, że przedmiotowy wniosek został rozpatrzony przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w składzie, w którym zasiadły L. Ś., B. M. oraz D. J. Osoby te rozpatrywały wcześniejszy wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z powyższego, mimo zaistnienia przesłanek do wyłączenia pracownika zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 w związku z art. 27 § 1 k.p.a., w składzie organu orzekającego zasiadało trzech urzędników, którzy orzekali w przedmiotowej sprawie w pierwszej instancji. Osoba, która brała udział w wydaniu decyzji organu administracji pierwszej instancji, podlega wyłączeniu od udziału w całości postępowania odwoławczego, począwszy od wpływu odwołania do organu odwoławczego aż do aktu wydania decyzji organu odwoławczego. Nie może być jej udziałem nawet wstępne postępowanie organu odwoławczego obejmujące badanie odwołania pod względem jego wymagań formalnych (art. 63 kpa) oraz czynności przewidziane w art. 64 kpa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2002r., sygn. akt V SA 2535/01, LEX nr 149513). Skutkiem prawnym nie wyłączenia pracownika w przypadku występowania okoliczności, których następstwem - zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. powinno być jego wyłączenie od udziału w sprawie, jest wadliwość postępowania, która pociąga za sobą - w przypadku decyzji ostatecznej - sankcję w postaci wznowienia postępowania na podstawie art. 145 par. 1 pkt 3 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2003r., sygn. akt V SA1313/02, nie publ.). Podstawy uchylenia decyzji wyliczone zostały w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Między innymi Sąd uchyli zaskarżoną decyzję, jeżeli w wyniku rozpoznania sprawy ustalił, że decyzja wydana została z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd jest obowiązany wówczas uchylić decyzję, jeżeli stwierdzi istnienie jednej z przesłanek wznowienia niezależnie od tego, czy naruszenie przepisów prawa procesowego miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. N O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.