II SA/Gd 600/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 sierpnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na rzecz skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej w G. kwotę 500 (pięćset) zł uiszczonego wpisu sądowego. Spółdzielnia Mieszkaniowa w G. wniosła skargę na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 3 listopada 2011 r. nr [...] w sprawie warunków zabudowy. Pismem procesowym złożonym w dniu 6 grudnia 2012 r., przed rozprawą wyznaczoną na dzień 12 grudnia 2012 r., skarżąca spółdzielnia cofnęła skargę oświadczając, że zaskarżona decyzja spełnia wszelkie wymogi i jest zgodna z prawem. Wniosła również o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu sądowego w kwocie 500 zł Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wówczas, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 161 wymienionej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi było prawnie skuteczne i dopuszczalne. Z tej przyczyny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 161 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie umorzył. O zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu sądowego w kwocie 500 zł należał orzec na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.