II SA/Gd 600/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2022 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę. Skarga A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2021 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Wnioskiem z dnia 11 marca 2019 r. skarżąca Spółka zwróciła się do Prezydenta Miasta o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zespołu budynków hotelowych i mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi, powierzchnią usługową oraz towarzyszącą infrastrukturą komunikacyjną i techniczną pn. "[..]" na działkach nr [..] i [..] obręb [..] przy ul. S. w G.". Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2019 r. Prezydent Miasta, po uprzednim wystąpieniu do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - RZGW, stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, jednocześnie określając zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W dniu 10 stycznia 2020 r. skarżąca Spółka przedłożyła "Raport oddziaływania na środowisko zespołu budynków hotelowych i mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażem podziemnym, powierzchnią usługową oraz towarzyszącą infrastrukturą komunikacyjną i techniczną pn. "[..]" (działki nr [..] i [..] przy ul. S. w G.)". W dniu 27 stycznia 2020 r. Prezydent Miasta wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia. W dniu 28 lutego 2020 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny zaopiniował warunki realizacji przedsięwzięcia a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2020 r. uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia. Decyzją z dnia 28 maja 2020 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 71, art. 72, art. 75, art. 82 i art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2020 r., poz. 283), § 3 ust. 1 pkt 56b oraz § 3 ust. 1 pkt 70 i 71 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71) a także § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839), Prezydent Miasta ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu budynków hotelowych i mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi, powierzchnią usługową oraz towarzyszącą infrastrukturą komunikacyjną i techniczną pn. "[..]" na działkach nr [..] i [..] obręb [..] przy ul. S. w G. W decyzji tej określono, że zaplanowane przedsięwzięcie polega na: budowie jednego budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz budowie jednego budynku hotelowego VI kondygnacyjnego ze strefą usług w części parterowej, a także na budowie dwóch jednopoziomowych garaży podziemnych wraz z towarzyszącą infrastrukturą, wykonaniu miejsc postojowych na powierzchni terenu wraz z towarzyszącą infrastrukturą (w tym dróg dojazdowych na terenie inwestycji), wykonaniu niezbędnych instalacji technicznych oraz przyłączeń do już istniejących sieci: wodociągowej, kanalizacyjnej, energetycznej, ciepłowniczej, wykonaniu pozostałych ciągów komunikacyjnych - ciągów pieszych, zagospodarowaniu i uporządkowaniu wolnej przestrzeni, poprzez budowę chodników, ścieżek, małej architektury oraz zaplanowanie terenów zielonych. Wskazano, że charakterystyczne parametry zabudowy, tj. całkowita powierzchnia nadziemna ma wynosić około 30 800 m2, powierzchnia użytkowa z podziemiem włącznie ma wynosić około 33 400 m2, kubatura zabudowy nadziemnej - 98 800 m3, zabudowa podziemia - 25 150 m3. Wskazano także, że powierzchnia użytkowa wraz z miejscami postojowymi naziemnymi oraz infrastrukturą towarzyszącą - droga dojazdowa zewnętrzna z miejscami postojowymi zewnętrznymi ma wynosić około 11 150 m2. Nadto, wskazano, że teren inwestycji stanowią działki nr [..] oraz [..] obręb [..] położone w G. przy ul. S. Teren ten od północnego wschodu przylega do [..], od wschodu sąsiaduje z zakładami B., od zachodu ogranicza go ul. S., od południa znajduje się skład węgla. Jednocześnie, organ uznał, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..], zatwierdzonego uchwałą nr XXXIX/1324/05 Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2005 r. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła B., zarzucając wydanej decyzji naruszeniem: - prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, poprzez wydanie decyzji przed upływem zakreślonego terminu do wypowiedzenie się w przedmiocie zebranego materiału dowodowego i zgłoszonych żądań; - przepisów prawa materialnego, poprzez dopuszczenie zniszczenia 100% siedliska rokitnika zwyczajnego objętego ochroną gatunkową częściową; - poprzez brak analizy wpływu planowanej inwestycji na ujęcie wody podziemnej znajdujące się na terenie sąsiadującej nieruchomości. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 26 lipca 2021 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735) – zwanej dalej jako k.p.a. oraz art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 80 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2021 r., poz. 247) w zw. z art. 4 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r., poz. 1712), Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i odmówiło ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa zespołu budynków hotelowych i mieszkalnych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi, powierzchnią usługową oraz towarzyszącą infrastrukturą komunikacyjną i techniczną pn. "[..]" na działkach nr [..] i [..] przy ul. S. w G. Kolegium uznało bowiem, że ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedmiotowej inwestycji nie jest możliwe w świetle art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z uwagi na jej niezgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Kolegium, objęte wnioskiem przedsięwzięcie pozostaje w sprzeczności z warunkami zagospodarowania i zabudowy terenu określonymi w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego w zakresie planowanych funkcji zabudowy, ich wzajemnej proporcji, jak i planowanego sposobu zagospodarowania terenów wyłączonych zgodnie z ustaleniami planu spod funkcji mieszkaniowej. Przede wszystkim, planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przyjętej proporcji pomiędzy zabudową o funkcji mieszkaniowej a zabudową o funkcji usługowej. W § 3 planu dla terenu oznaczonego symbolem M/U31 przewiduje się możliwość ustalenia proporcji między funkcją mieszkaniową a usługową, co skonkretyzowane zostało w postaci zawartego w karcie terenu nr 002 wymogu przeznaczenia pod zabudowę mieszkaniową maksymalnie 50% powierzchni użytkowej. Tymczasem, z charakterystyki przedsięwzięcia zawartej ostatecznie w Raporcie wynika, że powierzchnia użytkowa pomieszczeń mieszkalnych wynieść ma 17 650 m2, powierzchnia użytkowa lokali usługowych ma wynieść zaledwie 1495 m2, a powierzchnia użytkowa garaży 8820 m2, przy ogólnej powierzchni użytkowej określonej na 33 400 m2. Oznacza to, że planowana do zrealizowania w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia powierzchnia użytkowa zabudowy mieszkalnej przekracza 50% całości powierzchni użytkowej przedsięwzięcia (50% z 33 400 m2 wynosi 16 700 m2). Oceny tej nie zmieniają dane zawarte w KIP, albowiem to charakterystyka inwestycji zawarta w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisku pozostaje w sprawie wiążąca, stanowiąc podstawę oceny środowiskowej przedsięwzięcia. Ponadto, również dane zwarte w KIP wskazują na przekroczenie wymaganych przez plan wskaźników w zakresie stosunku zabudowy mieszkaniowej do usługowej. Co prawda, w KIP powierzchnie użytkową lokali usługowych określono na 7030,3 m2, ale jednocześnie zaliczono w jej skład powierzchnie pokoi hotelowych, które w tej samej KIP zaliczone zostały w poczet mieszkań (216 + 92 pokoi hotelowych), a zatem lokali o funkcji mieszkalnej, a nie usługowej. Świadczy to o tym, że w istocie przedmiotem inwestycji jest budowa budynku w przeważającej mierze o funkcji mieszkaniowej, jedynie uzupełnionej poprzez lokale usługowe (w Raporcie ich liczbę określono na 9) zlokalizowane w parterze budynków, a powierzchnia podana w KIP nie jest w istocie powierzchnią użytkową lokali niemieszkalnych - usługowych. Nadto, w ocenie Kolegium, nie zapewnia zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami planu dotyczącymi przeznaczenia pod funkcję mieszkaniową części działek nr [..] oraz [..], położonych w strefie 100 m od granicy terenu 038-KA (teren lotniska dla śmigłowców) oraz w pasie o szerokości 50 m od granicy z terenami 001-P/U42, 003-P/U 42 i 035-KD82, zaplanowana przez inwestora lokalizacja wschodniej fasady budynku mieszkalnego w granicy 100 m od terenu 038-KA oraz planowany w pasie 50 m od terenu 035-KD82 - budynek "F", w którym mają zostać zlokalizowane pokoje hotelowe (nazywany też budynkiem "aparthotelowym"). Jeśli bowiem, charakteryzując parametry przedsięwzięcia, inwestor wyraźnie wskazuje, że zarówno w budynku "F", jak i w budyniu "G" powstaną mieszkania, powierzchnię pokoi hotelowych wlicza w skład powierzchni mieszkalnej a lokale usługowe traktuje odrębnie, określając ich powierzchnię na 1495 m2, liczbę na 9 oraz wskazując, że powierzchnia usługowa zostanie zlokalizowana w parterowej części budynków, to uznać należy, że objęta przedsięwzięciem budowa budynku "F" nie obejmuje budowy budynku niemieszkalnego (hotelu), lecz podobnie jak w przypadku budynku "G", budowę lokali mieszkalnych, które w części, w ramach tzw. aparthotelu, wykorzystywane być mogą dla świadczenia usług hotelarskich (wynajmu). Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. nr 112, poz. 1316 z późn. zm.) budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Z kolei, budynki hoteli to budynki niemieszkalne, takie jak hotele, motele, gospody, pensjonaty i podobne budynki oferujące zakwaterowanie, z restauracjami lub bez, a także samodzielne restauracje i bary. A zatem, "hotel" to budynek niemieszkalny, w którym co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele niemieszkalne, a więc nie jest zajmowana przez "mieszkania", rozumiane jako wydzielona trwałymi ścianami (przegrodami budowlanymi) w obrębie budynku izba lub zespół izb (zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście) przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych (umożliwiają stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego). Budynek, w którym połowa lub więcej całkowitej powierzchni użytkowej jest przeznaczona pod budowę mieszkań nie może zostać zakwalifikowany jako "hotel", niezależnie od tego, czy lokale te będą przedmiotem długo lub krótkoterminowego najmu w tym dla świadczenia usług hotelarskich. Krótkotrwałe, ogólnie dostępne wynajmowanie mieszkań, choć kwalifikowane być może jako świadczenie usług hotelarskich, nie czyni budynku w którym zlokalizowane są wynajmowane mieszkania hotelem w rozumieniu wyżej przywołanych norm prawa budowlanego oraz prawa zagospodarowania przestrzennego oraz nie pozbawia tak wynajmowanych lokali charakteru lokali mieszkalnych w budynku wielomieszkaniowym. Co więcej, w ocenie Kolegium, o naruszeniu zakazu realizacji funkcji mieszkaniowej w strefie 100 m od granicy terenu 038-KA (teren lotniska dla śmigłowców) oraz w pasie o szerokości 50 m od granicy z terenami 001-P/U42, 003 -P/U 42 i 035-KD82 świadczy zaplanowana w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia budowa na terenie wyłączonym z realizacji funkcji mieszkaniowej, powiązanych z planowaną realizacją funkcji mieszkaniowej - dróg dojazdowych, niezbędnych instalacji technicznych (w tym trafostacja, oświetlenie zewnętrzne, sieci kanalizacji deszczowej i sanitarnej) oraz przyłączeń do już istniejących sieci, ciągów komunikacyjnych i ciągów pieszych, a także zagospodarowanie i uporządkowanie wolnej przestrzeni poprzez budowę chodników, ścieżek, małej architektury. Jak wynika bowiem z załącznika nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r., poz. 393) do terenów mieszkaniowych zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w Ip. 5 nie tylko (1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne, ale także (2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne, jak również (3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Powyższe oznacza, iż pod funkcję mieszkaniową przeznaczony jest teren nie tylko zajmowany przez sam budynek mieszkalny (którego obrys zewnętrzny od strony wschodniej przebiega po granicy 100 m strefy od granicy terenu 038-KA oraz w części północnej styka się z 50 m pasem od granicy z ternem 001-P/U42) ale także teren powiązany funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym, na którym znajdować mają się budynki i urządzenia niezbędne do korzystania z budynku mieszkalnego. Jak wynik z przedłożonych materiałów realizacja takich budynków i urządzeń (trafostacja, droga dojazdowa do garaży podziemnych, chodniki, wejścia do budynków, oświetlenie zewnętrzne, sieć kanalizacji deszczowej i sanitarnej, trawniki i zieleń urządzona) planowana jest na terenach, które zgodnie z planem nie mogą zostać przeznaczone pod funkcję mieszkaniową. Za taką oceną przemawia także to, iż plan wyłącza na analizowanym terenie funkcję mieszkaniową, a nie jedynie zabudowę mieszkaniową, a zatem wyraźnie odnosi się do funkcji terenu, a nie jedynie zabudowy na nim zlokalizowanej. Ponadto, w ocenie Kolegium, planowane przedsięwzięcie, jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tej części w jakiej obejmuje tereny przeznaczone w planie pod funkcję produkcyjno-usługową z całkowitym wyłączeniem funkcji mieszkaniowej (symbol P/U42), to jest w części obejmującej północny, przylegający do [..] kraniec działki nr [..] oraz jej południowo-wschodnią część przylegającą z trzech stron do działki nr [..]. Działka nr [..] w tej części przeznaczona jest bowiem zgodnie z planem jedynie pod zabudowę przemysłowo-usługową. Kolegium podkreśliło przy tym, że poza oceną pozostają motywy takiego wyznaczenia terenu realizacji przedsięwzięcia przez wnioskodawcę, w szczególności okoliczność, na ile podyktowane było to koniecznością spełnienia określonych w planie warunków w zakresie maksymalnej wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu (plan ogranicza powierzchnię zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu do 50%, działka nr [...] ma łączną powierzchnię 2,3984 ha, działka [..] zaś 1,1024 ha; łączną powierzchnię zabudowy, to jest łączną powierzchnię terenu przewidzianą do przekształcenia w związku z realizacją inwestycji obejmującą zarówno powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane, jak i pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia, określono natomiast w Raporcie na 1,6520 ha). Wnioskodawca wskazał teren, na którym przedsięwzięcie w zaproponowanej postaci będzie realizowane, oznacza to, że wszystkie działki wchodzące w skład tego terenu zgodnie z wnioskiem mogą zostać potencjalnie wykorzystane dla jego realizacji, w tym dla potrzeb spełnienia stawianych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wymogów, m.in. w zakresie dopuszczalnej powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, itd. W granicach terenu zakreślonego we wniosku (a następnie w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia) do wyłącznej dyspozycji inwestora pozostanie określenie kształtu planowanego przedsięwzięcia, w szczególności rozmieszczenia poszczególnych obiektów budowlanych niezbędnych dla jego funkcjonowania. Na etapie wydawania tzw. decyzji środowiskowej nie określa się bowiem konkretnej lokalizacji poszczególnych obiektów budowlanych, ich kształtu, konstrukcji, rozmieszczenia. Kwestie te stanowić będą przedmiot rozstrzygnięcia na dalszych etapach realizacji inwestycji. Istotne jest jednak to, że ubiegając się o dalsze zgody i pozwolenia (przede wszystkim pozwolenie na budowę) inwestor będzie mógł wskazywać jako teren realizacji przedsięwzięcia, dla którego uzyskano decyzję środowiskową, wszystkie działki tą decyzją objęte. Teren obu działek objętych wnioskiem wskazany został także dla potrzeb przedstawienia wymaganego ustawą racjonalnego wariantu alternatywnego przedsięwzięcia. Stąd też wszystkie działki wskazane jako teren inwestycji pozwalać muszą w zakresie swego określonego planem przeznaczenia (funkcji) na realizację objętego wnioskiem przedsięwzięcia. Mając powyższe na uwadze, Kolegium uznało, że Prezydent Miasta z rażącym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 2 oraz art. 85 ust. 1 ustawy, przyjął całkowicie bezkrytycznie zawartą w Raporcie tezę o zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, odstępując nawet od prób przeanalizowania i wyjaśnienia tej kwestii a brak jakiejkolwiek argumentacji, tak w Raporcie, jak i decyzji I instancji, w tym zakresie uniemożliwia zrekonstruowanie i ocenę powodów, dla których organ I instancji przyjął takie stanowisko. Kolegium podkreśliło przy tym, że przyjęta w sprawie ocena w zakresie zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami planu znajduje uzasadnienie nie tylko w literalnych ustaleniach planu ale pozostaje także w ścisłym związku z potrzebą ochrony w sprawie ładu przestrzennego oraz uzasadnionych interesów stron i osób trzecich. W ocenie Kolegium, wyżej przedstawione ustalenia planu obowiązujące dla analizowanego terenu służyć mają z jednej strony ochronie zabudowy mieszkaniowej przed negatywnym oddziaływaniem sąsiadującej zabudowy produkcyjnej oraz lądowiska dla helikopterów, z drugiej strony, postanowienia planu wprowadzając strefy wyłączone spod lokalizacji funkcji mieszkaniowej chronią także interesy właścicieli działek sąsiednich o funkcji przemysłowej i usługowej, których działalność mogłaby zostać ograniczona poprzez bliskie sąsiedztwo zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i to niezależnie od tego w jakiej formule prawnej mieszkania tam zlokalizowane byłyby użytkowane. O tym, że zagrożenie takie nie jest tylko hipotetyczne, lecz realne, jak wskazało Kolegium, świadczą okoliczności sprawy sygn. [..] z zażalenia B. na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 8 lutego 2021 r., nr [..] w sprawie zaopiniowania wniosku B. w sprawie zmiany pozwolenia na wytwarzanie odpadów m.in. na terenie działek [..] oraz [..], sąsiadujących z terenem przedmiotowego przedsięwzięcia. W sprawie tej organ I instancji podniósł m.in. okoliczność sąsiedztwa terenów o funkcji mieszkaniowo-usługowej (teren 002-M/U31), z którego wynikają ograniczenia w zagospodarowaniu działek sąsiednich. Co charakterystyczne, kwestii tej Prezydent Miasta w ogóle nie podjął w sprawie niniejszej pomimo tego, że ograniczenia w zagospodarowaniu działek nr [..] i [..], w ocenie Kolegium, stanowią niejako lustrzane odbicie ograniczeń w zagospodarowaniu działek o funkcji produkcyjno-usługowej oznaczonych w planie jako 003-P/U42. Podsumowując, Kolegium wskazało, że ponieważ zabudowa o paramentach określonych w Raporcie Środowiskowym nie jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla terenu działek nr [..] i [...], tak co do wymaganej proporcji planowanej zabudowy o funkcji mieszkaniowej do funkcji usługowej, jak i w zakresie przeznaczenia (funkcji) objętych wnioskiem terenów i ich ograniczeń w zakresie realizacji funkcji mieszkaniowej, analiza pozostałych warunków ewentualnej realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, w tym w kontekście podniesionych w odwołaniu zarzutów, nie była zasadna. We wniesionej do Sądu skardze na powyższą decyzję skarżąca Spółka wniosła o jej uchylenie, zarzucając jej naruszenie: - art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie i błędne ustalenie, że lokale w budynkach hotelu są zdefiniowane jako lokale mieszkalne; - art. 64 § 2 k.p.a., poprzez niewezwanie wnioskodawcy do wyjaśnienia rozbieżności pomiędzy KIP a raportem w zakresie charakteru zabudowy; - przepisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..] (uchwała XXXIX/1324/05 Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2005 r.) - karta terenu 002, poprzez błędną ich interpretację i bezpodstawne uznanie, że wykluczenie lokalizacji funkcji mieszkaniowej w strefie 100 m od granicy terenu 038-KA (teren lotniska dla śmigłowców) oraz 50 m od granicy z terenami 001-P/U42, 003-P/U42 oraz 035- KD82 obejmuje nie tylko realizację zabudowy mieszkaniowej, ale także realizację wszelkiej infrastruktury związanej z funkcją mieszkaniową, tj. dróg dojazdowych, niezbędnej instalacji technicznej oraz przyłączeń do już istniejących sieci, ciągów komunikacyjnych i ciągów pieszych, a także zagospodarowanie i uporządkowanie wolnej przestrzeni poprzez budowę chodników, ścieżek, małej architektury; - art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotowe przedsięwzięcie jest niezgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego [..] (uchwała XXXIX/1324/05 Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2005 r.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 18 listopada 2021 r. uczestnik postępowania B. wniosła o oddalenie skargi, wskazując, że skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw a stanowisko Kolegium zawarte w zaskarżonej decyzji jest słuszne. Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 lipca 2021 r. jest zgodna z prawem. Mocą kontrolowanej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia 28 maja 2020 r, i odmówiło ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji pod nazwą "Budowa zespołu budynków hotelowych i mieszkaniowych wielorodzinnych wraz z garażami podziemnymi, powierzchnią usługową oraz towarzyszącą infrastrukturą komunikacyjną i techniczną pn. [..] na działkach nr [..] i [..] obręb [..] przy ul. S. w G.", oceniając, że nie jest ono zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na terenie objętym wnioskiem. Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2021 r., poz. 247 z późn. zm.) - zwanej dalej u.i.o.ś. Zgodnie zaś z art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Tak więc, jak słusznie zauważyło Kolegium, zgodność z postanowieniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest podstawowym kryterium oceny zamierzeń inwestycyjnych podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, poza wyjątkami wynikającymi z tego przepisu, które bezspornie nie dotyczą przedmiotowego przedsięwzięcia. Skoro z treści art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach może zostać wydana jedynie po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to w przypadku stwierdzenia niezgodności lokalizacji planowanej inwestycji z ustaleniami planu, dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie wydania tej decyzji jest zbędne i niecelowe (zob. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 329/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stwierdzenie więc sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (zob. wyrok NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1036/07, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, orzekające Kolegium prawidłowo oceniło, że objęte wnioskiem skarżącej Spółki przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z tego powodu słusznie odmówiło ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji tego przedsięwzięcia. Z akt sprawy niespornie wynika, że teren zaplanowanej przez skarżącą Spółkę inwestycji obejmuje działkę nr [..] oraz działkę [..] obręb [..] położone w G. przy ul. S. o łącznej powierzchni 3,5008 ha. Niesporne jest również, że dla terenu tych działek obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą nr XXXIX/1324/05 Rady Miasta z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [..]. Zgodnie z tym planem, działki przeznaczone pod zaplanowaną przez skarżącą Spółkę inwestycję położone są: w części na terenie oznaczonym w planie symbolem 002-M/U31 o łącznej powierzchni 3,91 ha, stanowiącym obszar zabudowy mieszkaniowo-usługowej o ustalonej w planie proporcji między funkcją mieszkaniową a usługową oraz w części (północny, przylegający do [..] kraniec działki nr [..]) na terenie oznaczonym w planie symbolem 001-P/U42, stanowiącym obszar zabudowy produkcyjno-usługowej, przeznaczony pod wszelką działalność gospodarczą z zakresu produkcji, składów, baz i magazynów oraz usług, w tym porty morskie oraz rzeczne, z wyłączeniem przetwórstwa i składowania ryb, szpitali i domów opieki społecznej, budynków związanych ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży, przedsięwzięć wymagających składowania materiałów sypkich pod gołym niebem, obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2 a także we fragmencie (południowo-wschodnia część działki nr [..] przylegająca z trzech stron do działki nr [..]) na terenie oznaczonym w planie symbolem 003-P/U42, stanowiącym obszar przeznaczony pod zabudowę produkcyjno-usługową (wszelka działalność gospodarcza z zakresu produkcji, składów, baz i magazynów oraz usług, w tym porty morskie i rzeczne, z wyłączeniem szpitali i domów opieki społecznej, budynków związanych ze stałym lub wielogodzinnym pobytem dzieci i młodzieży, obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2). Zaplanowane przez skarżącą Spółkę przedsięwzięcie nie spełnia wymogów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie funkcji. Jak wynika z akt sprawy, realizacja objętego wnioskiem przedsięwzięcia planowana jest na działkach nr [..] i [..] o łącznej powierzchni 3,5008 ha. Na terenie tym planowana jest budowa zespołu budynków obejmującego jeden budynek mieszkalny wielorodzinny (oznaczony w projekcie zagospodarowania terenu lit. "G") oraz jeden budynek hotelowy (nazwanego w projekcie zagospodarowania terenu "budyniem aparthotelowym" - lit. "F"), VI kondygnacyjnych, ze strefą usługową w części parterowej. Z przedłożonych rysunków wynika, że oba budynki stanowić będą jedną bryłę. Budynkom towarzyszyć ma budowa garażu podziemnego, miejsc postojowych (łączna powierzchnia użytkowa garażu i parkingów określona została na 12 539 m2), dróg dojazdowych, niezbędnych instalacji technicznych oraz przyłączeń do już istniejących sieci, pozostałych ciągów komunikacyjnych i ciągów pieszych, a także zagospodarowanie i uporządkowanie wolnej przestrzeni poprzez budowę chodników, ścieżek, małej architektury oraz zaplanowanie terenów zielonych. Co istotne, jako teren inwestycji wskazano łącznie działkę nr [..] oraz [..], w aneksie do KIP wyjaśniając, że działka nr [..] została włączona w teren inwestycji jako teren planowanego osiedla, natomiast nie podlega zagospodarowaniu. Z kolei, łączną powierzchnię zabudowy, to jest łączną powierzchnię terenu przewidzianą do przekształcenia w związku z realizacją inwestycji obejmującą zarówno powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane, jak i pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia, określono w Raporcie na 16 520 m2. Powierzchnię użytkową planowanej zabudowy określono w Raporcie wskazując: powierzchnia użytkowa pomieszczeń mieszkalnych (w tym pokoje hotelowe) – 17 650 m2, powierzchnia użytkowa lokali usługowych – 1495 m2, powierzchnia użytkowa garaży - 8829 m2 a liczbę lokali na odpowiednio: liczba lokali usługowych – 9, liczba mieszkań – 324, liczba miejsc postojowych w garażach – 354, liczba miejsc postojowych na parkingach zewnętrznych - 28; powierzchnia całkowita nadziemia - 30 800 m2, powierzchnia użytkowa z podziemiem włącznie - 33 400 m2, powierzchnia zabudowy nadziemia - 8165 m2, powierzchnia miejsc postojowych (powierzchnia użytkowa wraz z miejscami postojowymi naziemnymi oraz infrastrukturą towarzyszącą - droga dojazdowa zewnętrzna z miejscami postojowymi zewnętrznymi) - 11 150 m2, powierzchnia drogi zewnętrznej obsługującej garaże wewnątrz budynku + powierzchnia zewnętrznych miejsc postojowych - 1959 m2. Z kolei, w KIP, analogiczne wielkości określono, wskazując: powierzchnia użytkowa pomieszczeń mieszkalnych - 12 512 m2, powierzchnia użytkowa lokali usługowych (w tym pokoje hotelowe) 7030,3 m2, liczba mieszkań - 216 + 92 pokoi hotelowych, liczba miejsc postojowych w garażach – 365, liczba miejsc postojowych na parkingach zewnętrznych - 60. W "Aneksie nr 1 do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia" parametry te uściślono, określając "powierzchnię użytkową z podziemiem włącznie" na 33 400 m2, a zatem zgodnie z treścią Raportu. Z kolei, zgodnie z § 3 planu teren oznaczony symbolem M/U31 to teren zabudowy mieszkaniowo – usługowej, dla którego można ustalić proporcje między funkcją mieszkaniową a usługową, co też uczyniono w karcie terenu nr 002, wskazując, że jest to teren zabudowy mieszkaniowo – usługowej zawierający tereny mieszkaniowe M23 i usługowe U33, przy tym zabudowa mieszkaniowa stanowić może maksymalnie 50% powierzchni użytkowej. Teren M23 to teren zabudowy mieszkaniowej – wszystkie formy a teren U33 to teren zabudowy usługowej komercyjnej i publicznej z wyłączeniem: 1) rzemiosła produkcyjnego, 2) stacji paliw, 3) warsztatów samochodowych blacharskich i lakierniczych, 4) stacji obsługi samochodów ciężarowych i autobusów, na którym dopuszcza się: 1) parkingi i garaże dla samochodów osobowych, 2) salony samochodowe (z serwisem), 3) małe hurtownie do 2000 m2 powierzchni, 4) budynki zamieszkania zbiorowego, 5) mieszkania integralnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. W karcie terenu 002 wskazano przy tym, że istniejące przeznaczenie lub sposób zagospodarowania uznany za zgodny z planem stanowią budynki o funkcji mieszkaniowej przy ul. S. [..]-[..]. Z powyższego wynika, że na terenie 002-M/U31 możliwa jest realizacja jedynie zabudowy mieszkaniowo – usługowej, przy czym zabudowa mieszkaniowa musi stanowić maksymalnie 50% powierzchni użytkowej. W ocenie Sądu, Kolegium prawidłowo stwierdziło, na postawie danych przedstawionych przez samą skarżącą, zarówno w Karcie informacyjnej przedsięwzięcia, jak i Raporcie, że przedsięwzięcie nie spełnia wymogu dotyczącego zabudowy mieszkaniowej, jako że przekracza maksymalny próg wynoszący 50% powierzchni użytkowej. Obliczenia w tym zakresie zostały przeprowadzone dla całego przedsięwzięcia łącznie. Wynik tych obliczeń w sposób oczywisty i niebudzący jakichkolwiek wątpliwości dyskwalifikuje przedsięwzięcie. Wskazać przy tym należy, że powierzchnia użytkowa jest charakterystyczna cechą obiektu budowlanego a nie terenu. Co więcej, z planu miejscowego nie wynika, że pięćdziesięcioprocentowy próg ma dotyczyć inwestycji czy też działki, czy wreszcie całego terenu. To zaś oznacza, w ocenie Sądu, że powyższy wymóg powinien być analizowany w odniesieniu do poszczególnych obiektów budowlanych. Tymczasem, skarżąca w ramach przedsięwzięcia zaplanowała jeden budynek mieszkalny wielorodzinny (oznaczony w projekcie zagospodarowania terenu lit. "G") oraz jeden budynek hotelowy (nazwany w projekcie zagospodarowania terenu "budynkiem aparthotelowym" - lit. "F"), oba sześciokondygnacyjne, ze strefą usługową w części parterowej, w ramach której wskazano 9 lokali. Według skarżącej mają to być dwa odrębne budynki, które utworzą zespół zabudowy. Nie ulega więc wątpliwości, że budynek mieszkalny, który ma VI kondygnacji i usługi w parterze, w sposób oczywisty nie spełnia wymogu maksymalnej powierzchni mieszkaniowej wynoszącej 50% powierzchni użytkowej. Na rozprawie przeprowadzonej przed Sądem w dniu 16 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącej stwierdził, że ustalona w karcie terenu proporcja zabudowy mieszkaniowej dotyczy całej karty terenu a nie przedsięwzięcia. Oświadczył jednocześnie, ze jeden budynek objęty wnioskiem jest budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym sześciokondygnacyjnym z usługami w parterze a drugi budynek jest hotelem i w takim kształcie inwestycja spełnia wynikający z planu wymóg. Jak to już wyżej wskazano, w ocenie Sądu, nie wynika to jednakże z treści planu. Co więcej, z karty terenu 002 wynika, że na tymże terenie istnieją budynki o funkcji mieszkaniowej przy ul. S. [..]-[..], które to musiałyby być uwzględnione w obliczeniach, na co tak skarżąca, jak też Kolegium ani nie wskazywali, ani też nie rozważali przy obliczeniach, jako że nie taka jest treść planu. Sąd podziela zaś stanowisko Kolegium, że zaplanowana przez skarżącą Spółkę inwestycja sama w sobie przewyższa próg dopuszczonej planem zabudowy mieszkaniowej na tym terenie. W ocenie Sądu, nie jest możliwe zrealizowanie jednego budynku mieszkalnego i jednego usługowego przy takiej treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto, podzielić należy wątpliwości Kolegium dotyczące kwalifikacji planowanych w ramach przedsięwzięcia obiektów, a mianowicie czy w rzeczywistości zarówno budynek "G", jak i budynek "F" nie stanowią budynków mieszkalnych. W budynku "F" powstaną bowiem pomieszczenia mieszkalne przeznaczone na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi będą służyć zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, przy czym lokale usługowe zostaną zlokalizowane jedynie w parterowej części budynku, co wynika z Raportu. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz.U. nr 112, poz. 1316 z późn. zm.) budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Część "mieszkaniowa" budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnię, suszarnię). Natomiast, budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. Do budynków mieszkalnych zaliczono następujące klasy obiektów: budynki mieszkalne jednorodzinne, budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe oraz budynki zbiorowego zamieszkania. Klasa budynków wielomieszkaniowych nie obejmuje: budynków zbiorowego zamieszkania, hoteli, schronisk młodzieżowych, domków kempingowych, domów wypoczynkowych. Hotele zaliczone zostały do budynków niemieszkalnych. Jednakże, hotel to budynek niemieszkalny, w którym co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele niemieszkalne, a więc nie jest zajmowana przez mieszkania, rozumiane jako wydzielona trwałymi ścianami (przegrodami budowlanymi) w obrębie budynku izba lub zespół izb (zespół pomieszczeń mieszkalnych i pomocniczych, mający odrębne wejście) przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych (umożliwiają stały pobyt ludzi i prowadzenie samodzielnego gospodarstwa domowego). Budynek, w którym połowa lub więcej całkowitej powierzchni użytkowej jest przeznaczona pod budowę mieszkań nie może zostać zakwalifikowany jako hotel, niezależnie od tego, czy lokale te będą przedmiotem długo lub krótkoterminowego najmu w tym dla świadczenia usług hotelarskich. Z uwagi na powyższe, planowana do zrealizowania powierzchnia zabudowy mieszkalnej przekracza 50% całości powierzchni użytkowej przedsięwzięcia. W Raporcie wskazano bowiem, że powierzchnia użytkowa pomieszczeń mieszkalnych wynieść ma 17 650 m2, przy ogólnej powierzchni użytkowej określonej na 33 400 m2. Nadto, realizacja takiej zabudowy nie jest w ogóle możliwa na terenie objętym kartą terenu nr 001, dla którego to przewidziano przeznaczenie pod zabudowę produkcyjno-usługową z wyłączeniem obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2, przetwórstwa i składowania ryb oraz składowania materiałów sypkich na świeżym powietrzu, a także na terenie nr 003, dla którego przewidziano, że zagospodarowanie terenu w pasie o szerokości 10 m przyległym do nabrzeża wymaga nadzoru właściwego terytorialnie organu administracji morskiej, minimalnej rzędnej urządzeń przeciwpowodziowych na 2,50 m n.p.m., możliwość dojazdu do terenu 038-KA i dopuszczono obiekty związane z obsługą lotniska dla śmigłowców. Nadto, zaplanowane przez skarżącą Spółkę przedsięwzięcie narusza ustalenia planu dla karty terenu 002 zakazujące realizację funkcji mieszkaniowej w strefie 100 m od granicy terenu 038-KA (teren lotniska dla śmigłowców) oraz w pasie o szerokości 50 m od granicy z terenami 001-P/U42, 003-PU 42 i 035-KD82. Jak słusznie wskazało Kolegium, zgodnie z załącznikiem nr 6 do rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r., poz. 393) do terenów mieszkaniowych zalicza się grunty, niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w Ip. 5 nie tylko (1) zajęte pod budynki zaliczone w PKOB do działu 11 - budynki mieszkalne, ale także (2) zajęte pod budynki gospodarcze i techniczne, związane funkcjonalnie z budynkami mieszkalnymi, o których mowa w pkt 1, oraz urządzenia, w szczególności: podwórza, dojazdy, przejścia, przydomowe place gier, zabaw i odpoczynku, studnie, zbiorniki, przewody naziemne, urządzenia do gromadzenia i oczyszczenia ścieków, śmietniki, składowiska odpadów, obiekty małej architektury, ogrodzenia, oczka wodne, ogródki skalne, jak również (3) położone między budynkami i urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, lub w bezpośrednim sąsiedztwie tych budynków i urządzeń i niewykorzystywane do innego celu, który uzasadniałby zaliczenie ich do innej grupy użytków gruntowych, w tym zajęte pod trawniki, rabaty, kwietniki, warzywniki. Tym samym, funkcję mieszkaniową stanowi nie tylko teren zajmowany przez sam budynek mieszkalny, którego obrys zewnętrzny od strony wschodniej przebiega i tak po granicy 100 m strefy od granicy terenu 038-KA oraz w części północnej styka się z pasem 50 m od granicy z terenem 001-P/U42, ale również teren powiązany funkcjonalnie z budynkiem mieszkalnym, na którym ma się znajdować zarówno budynek, jak i urządzenia niezbędne do korzystania z budynku mieszkalnego, w szczególności zaś droga dojazdowa do garaży podziemnych, chodniki, wejścia do budynków, trawniki i zieleń urządzona. To zaś oznacza, że realizacja tych budynku i urządzeń zaplanowana została na terenach, które zgodnie z planem nie są przeznaczone pod funkcję mieszkaniową. Wyjaśnić przy tym należy, że w postępowaniu dotyczącym ustalenia środowiskowych uwarunkowań organ związany jest treścią złożonego przez inwestora wniosku i dokonuje oceny, i analizy przedsięwzięcia w takim kształcie, jak określił to inwestor. W postępowaniu tym nie przewidziano zaś trybu ani możliwości dostosowania przedsięwzięcia do treści obowiązującego planu, tak jak uczynił to ustawodawca w art. 35 ust. 3 – Prawa budowlanego. Z kolei, w toku postępowania organ I instancji wezwał skarżącą Spółkę do uzupełnienia złożonego przez nią wniosku i dokumentacji w trybie art. 64 § 2 k.p.a. W wyniku tego wezwania skarżąca przedstawiła dodatkowe informacje na temat planowanego przedsięwzięcia i złożyła Aneks nr 1 do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. Tak uzupełniona dokumentacja oraz złożony następnie Raport stały się podstawą wydanych w niniejszej sprawie decyzji. Z tych wszystkich względów, jak słusznie oceniło Kolegium, wydanie dla zaplanowanego przez skarżącą Spółkę przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie było możliwe w świetle art. 80 ust. 2 u.i.o.ś. Zgodność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zaś, w świetle art. 80 ust. 2 u.i.o.ś., podstawowym kryterium oceny zamierzeń strony ubiegającej się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zob. wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2019 r., sygn. II OSK 2354/17, LEX nr 2725245). Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał rozpoznawaną w niniejszej sprawie skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.