II SA/Gd 606/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi oraz S. W., S. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 12 czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. postanawia odmówić H. H. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. H. H. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że utrzymuje się z emerytury w kwocie 3 050 zł miesięcznie. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Przedstawił nadto wyliczenie miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania. Wskazał, że jest właścicielem domu jednorodzinnego o powierzchni 110 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 3,61 ha oraz posiada oszczędności w kwocie 863 zł. Poza tym, nie posiada żadnego innego majątku. Wnioskodawca po raz pierwszy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wnioskiem z dnia 2 lipca 2007 r. (k. 442 akt). Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 sierpnia 2007 r. odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wniesione zażalenie na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. (sygn. akt II OZ 1033/08). Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Mając na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (aktualnie wnioskiem z dnia 29 grudnia 2008 r. – data stempla pocztowego), a pierwszy jego wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 sierpnia 2007 r. - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawcę nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę jego sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy. Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku oraz jego oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż nie uległy zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 10 sierpnia 2007 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie głównym źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego żony były ich emerytury, których wysokość nie uległa istotnej zmianie. Podobnie – nie uległy zmianie zasoby majątkowe wnioskodawcy (oszczędności – obecnie w kwocie ponad 800 zł, a w dacie pierwszego wniosku – 700 zł), ani też jego sytuacja zdrowotna, a konieczność ponoszenia wydatków związanych z opłatami za media i na utrzymanie aktualna była również w dacie składania pierwszego wniosku. W tej sytuacji, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie zaoferował on nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.