II SA/Gd 606/06

PostanowienieWSA w Gdańsku2010-03-01

Skład orzekający: sędzia NSA Zdzisław Kostka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej jest niedopuszczalne. Dopuszczalność zażalenia dotyczy zarządzeń w przedmiocie wpisów i opłaty kancelaryjnej, a nie wezwań do ich wykonania, jeśli koszty zostały już prawomocnie ustalone wcześniejszymi zarządzeniami.
Stan faktyczny
Skarżący H. H. złożył zażalenie na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 stycznia 2010 r., które wzywały go do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej. Skarżący kwestionował te zarządzenia, mimo że dotyczyły one opłat, których wysokość została już prawomocnie ustalona wcześniejszymi zarządzeniami, a zażalenia od nich nie zostały wniesione lub zostały oddalone.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie H. H. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 stycznia 2010 r.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 1 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H., S. B. oraz S. W. na uchwałę Rady Miasta z dnia 12 czerwca 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Bytów" postanawia odrzucić zażalenie H. H. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 stycznia 2010 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisów. Skarżący H. H. w piśmie z 8 lutego 2010 r. zatytułowanym "Zażalenie" i skierowanym m.in. do Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestionuje trzy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 22 stycznia 2010 r., o wezwaniu go do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu i opłaty kancelaryjnej. Na skutek tych zarządzeń wysłano do skarżącego trzy pisma z 27 stycznia 2010 r., w których wezwano go do zapłacenia wpisów i opłaty kancelaryjnej, przy czym na skutek pomyłki podano w nich, iż stanowią one wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 stycznia 2010 r. Stąd skarżący dosłownie w swym zażaleniu kwestionuje zarządzenia z 21 stycznia 2010 r., ale nie ulega wątpliwości, że chodzi mu o zarządzenia z 22 stycznia 2010 r. Jak powiedziano, kwestionowane przez skarżącego zarządzenia stanowią zarządzenia o wezwaniu do wykonania prawomocnych zarządzeń w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej. Zarządzenia te nie podlegają więc zaskarżeniu zażaleniem. Zażalenia służyły bowiem na zarządzenia w przedmiocie wpisów i opłaty kancelaryjnej. Wezwania dotyczyły następujących opłat: Wpis od zażalenia skarżącego z 15 sierpnia 2008 r. (karta 761 akt sądowych) na postanowienie z 30 lipca 2008 r. o odrzuceniu zażalenia uczestników postępowania (nie skarżącego) na postanowienie z 23 maja 2007 r. (karta 736 akt sądowych). Ta opłata została ustalona zarządzeniem z 8 grudnia 2008 r. (karta 801 akt sądowych), które zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 grudnia 2008 r. (karta 823 akt sądowych) z pouczeniem, że przysługuje od niego zażalenie (karty od 808 do 809 akt sądowych). Zażalenie od tego zarządzenia nie wpłynęło. Jedynie w terminie do wniesienia zażalenia (w dniu 29 grudnia 2008 r.) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W tych okolicznościach zarządzenie z 8 grudnia 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu stało się prawomocne, gdyż wniosek o przyznanie prawa pomocy nie przerywa biegu terminu do wniesienia zażalenia. Powoduje on jedynie, że po prawomocnym jego rozpoznaniu i nieprzyznaniu zwolnienia od kosztów (w tej sprawie dwukrotnie odmawiano skarżącemu przyznania prawa pomocy, w tym raz po wezwaniu do uiszczenia wpisu zarządzeniem z 8 grudnia 2008 r., mianowicie postanowieniem z 25 lutego 2009 r., które stało się prawomocne w dniu 20 kwietnia 2009 r. na skutek oddalenia zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny – karty 844 i 858 akt sądowych) ponownie wzywa się do uiszczenia wpisu, lecz na takie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu ustalonego prawomocnym zarządzeniem, zażalenie już nie przysługuje. Wpis od zażalenia skarżącego z 26 czerwca 2008 r. (karta 700 akt sądowych) na postanowienie z 12 czerwca 2008 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów (karta 687 akt sądowych). Ta opłata też została ustalona zarządzeniem z 8 grudnia 2008 r. (karta 800 akt sądowych), które również zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2008 r. (karta 823 akt sądowych) z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia (karty od 808 do 809 akt sądowych). Od tego zarządzenia również nie wniesiono zażalenia, lecz w terminie do wniesienia zażalenia wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów, który prawomocnie został oddalony postanowieniem z 25 lutego 2009 r., które stało się prawomocne w dniu 20 kwietnia 2009 r. na skutek oddalenia zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny (karty 844 i 858 akt sądowych). Opłata kancelaryjna za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku (karta 394 akt sądowych). Opłata ta została ustalona zarządzeniem z 5 czerwca 2007 r. (karta 396 akt sądowych), które zostało doręczone skarżącemu z pouczeniem o prawie wniesienia zażalenia w dniu 13 czerwca 2007 r. (karty 398 i 420 akt sądowych). Skarżący zażalenia od tego zarządzenia nie złożył. Wniósł jedynie w dniu 20 czerwca 2007 r. o przyznanie prawa pomocy m.in. przez zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże wniosek ten, jak i następny, zostały prawomocnie oddalone (postanowienia WSA w Gdańsku oraz NSA z 10 sierpnia 2007 r., 10 października 2008 r., 25 lutego 2009 r. oraz z 20 kwietnia 2009 r. – karty 494, 782, 844 oraz 858 akt sądowych). Z tych wszystkich względów, skoro koszty sądowe, których dotyczą zarządzenia z 22 stycznia 2010 r., zostały już prawomocnie ustalone wcześniejszymi zarządzeniami, to zażalenie na zarządzenia z 22 stycznia 2010 r. jest niedopuszczalne i z tego powodu na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło