II SA/Gd 606/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania robót budowlanych postanawia odmówić A. S. i A. S. przywrócenia terminu do złożenia skargi. A. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wyżej opisane rozstrzygnięcie Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie z dnia 24 lipca 2008 r. skarżący zwrócili się z prośbą "o przyjęcie dokumentacji do rozpatrzenia przez sąd, mimo że w całości wpływa po terminie". Motywując tą prośbą wskazano, że skarżąca od dwóch lat ciągle choruje, przebywa na rehabilitacji, źle się czuje, będąc pod stałą opieką lekarzy różnych specjalności. Ostatnio skarżąca przebyła zabieg operacyjny kolana, nadal ma problemy z chodzeniem i uczęszcza na rehabilitację. Poza tym, jak podkreśliła skarżąca, ma ona problemy rodzinne – dom, dzieci, obowiązki matki i żony – obowiązki "głowy rodziny" nie pozwoliły jej sporządzić skargi w ustawowym terminie. Pismami z dnia 17 października 2008 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków wniosku przez precyzyjne podanie przyczyny uchybienia terminu przez skarżących, wskazanie okoliczności uzasadniających brak ich winy w przekroczeniu terminu oraz precyzyjne podanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący podali, że przyczyną uchybienia terminu jest stan zdrowia zarówno skarżącej (zabieg operacyjny kolana, sprawy laryngologiczne, urazowe, stała kontrola lekarska) jak i skarżącego (przebywanie na zwolnieniach lekarskich). Do pisma skarżący załączyli dokumentację lekarską, z której wynika, że od 1 czerwca 2008 r. do 5 lipca 2008 r. oraz od 20 sierpnia do 12 września 2008 r. A. S. przebywał na zwolnieniach lekarskich. Z kolei, A. S. od 12 czerwca 2008 r. do 16 czerwca 2008 r. przebywała na Oddziale Chirurgii w [...] Szpitalu w S. Przedłożyła ona wynik badania rezonansu magnetycznego z dnia 9 października 2008 r. oraz dokumentację wizyt lekarskich u chirurga związanych z bólem kolana w dniach 11 lipca 2008 r., 26 lipca 2008 r. i 2 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Z uwagi na fakt, że trzy ostanie przesłanki uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione, należy rozważyć, czy stronie można zarzucić zawinienie w uchybieniu terminu (pierwsza z wymienionych przesłanek). W ocenie Sądu, okoliczności zaoferowane przez skarżących, jako usprawiedliwiająca opóźnienie w złożeniu skargi, wskazują na istnienie ich winy w uchybieniu terminu. Nie ulega wątpliwości, że skarżący są osobami schorowanymi, o czym świadczy przedłożona dokumentacja lekarska, jednak nie są to choroby, które uniemożliwiają codzienne funkcjonowanie, w tym sporządzenie i wysłanie skargi do sądu. Jak wynika z akt administracyjnych, termin do złożenia skargi upływał skarżącym w dniu 16 lipca 2008 r. W tym czasie skarżący nie przebywał na zwolnieniu lekarskim (od 6 lipca do 19 sierpnia 2008 r. skarżący miał przerwę w zwolnieniach). Z kolei skarżąca szpital opuściła w dniu 16 czerwca 2008 r. i później pozostawała pod opieką lekarza chirurga oraz poddawała się zabiegom rehabilitacji, które jednak nie powinny stanowić przeszkody do sporządzenia i złożenia skargi, tym bardziej, że skarżąca nie była obłożnie chora i na wizyty lekarskie udawała się do lekarzy. Niezależnie od tego, nie było przeszkód, aby skarżąca sporządziła skargę w terminie i zleciła jej wysłanie jednej z córek, które mają po 20 lat. Zauważyć należy, że termin do złożenia skargi wynosi 30 dni, ma on charakter ustawowy, a jego przywrócenie może nastąpić tylko wówczas, gdy spełnione są przesłanki z art. 86 i 87 cytowanej ustawy. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi można zaliczyć: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, lub też mylne pouczenie przez sąd o trybie i sposobie złożenia środka zaskarżenia. Oczywiście, katalog przyczyn niezawinionych przez stronę, dających podstawę do przywrócenia terminu jest otwarty, nie mniej jednak – w okolicznościach konkretnej sprawy należy badać przyczynę uchybienia w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Skarżąca jako przyczyny usprawiedliwiające jej uchybienie terminu wskazuje również problemy rodzinne - dom, dzieci, obowiązki matki i żony – obowiązki "głowy rodziny", które nie pozwoliły jej sporządzić skargi w ustawowym terminie. W ocenie Sądu, te okoliczności również nie usprawiedliwiają braku dokonania czynności w terminie. Obowiązki rodzinne są codziennymi obowiązkami przeciętnej rodziny (matki i ojca), a zatem nie są to "nadzwyczajne" okoliczności, usprawiedliwiające brak staranności w zakresie terminowości sporządzania czynności procesowych i uzasadniające brak winy osoby należycie dbającej o swoje interesy. W tym stanie sprawy uznając, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 a contrario ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.