II SA/Gd 609/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 6 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 czerwca 2010 r. Nr [...] w opłaty adiacenckiej postanawia odmówić H. S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z 21 grudnia 2009 r. ustalającą opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału. W skardze na decyzję organu odwoławczego pełnomocnik skarżącej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że organ samorządu rażąco naruszył prawo przy wydawaniu decyzji, a jej wykonanie narazi skarżącą na wymierną szkodę majątkową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, winna wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zasadność wstrzymania przedmiotowej decyzji uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych rozstrzygnięć, od uprawdopodobnienia istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pod warunkiem jednak, że akt ten podlega wykonaniu. Wskazać należy, że w niniejszym stanie faktycznym skarżąca w żaden sposób nie wykazała, a nawet nie podjęła próby uprawdopodobnienia istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Fakt wydania decyzji z naruszeniem prawa nie może skutkować uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, w świetle przesłanek z art. 61 § 3 cytowanej wyżej ustawy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia "wymiernej szkody majątkowej" przez wykonanie decyzji natomiast nie zostało w żaden sposób sprecyzowane, poza jedynie gołosłownym przytoczeniem przesłanki ustawowej. W ocenie Sądu, okoliczności wskazane we wniosku nie mogą skutkować jego uwzględnieniem, gdyż wnioskodawczyni – poza gołosłownym ich wyartykułowaniem – w żaden sposób ich nie wykazała, ani nie uzasadniła. Skarżąca nie podaje okoliczności, które mogłyby uzasadniać powstanie znacznej szkody, w rozumieniu uszczerbku w majątku, będącego skutkiem wykonania tej decyzji. Nie są przy tym dostateczne argumenty dotyczące "wymiernej szkody majątkowej". Skarżąca nie określiła bowiem konkretnie stopnia ewentualnej szkody, którą mogłaby niewątpliwie zobrazować choćby przez pryzmat swoich dochodów w kontekście jej zobowiązania, wynikającego z naliczonej opłaty adiacenckiej. Z uzasadnienia wniosku nie wynika również możliwość powstania trudnych do odwrócenia skutków, które rozumieć należy jako skutki prawne, a nie faktyczne. Podkreślenia wymaga, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawczyni wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.