II SA/Gd 611/16

Dnia 24 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D., P. J., J. B., G. K., D. B., E. S., K. S., G. S., H. S., M. S. – R., G. K., A. K. oraz K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę K. B.; 2. umorzyć postępowanie ze skargi J. D.; 3. zwrócić K. B. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego uiszczonego od skargi. J. D., P. J., J. B., G. K., D. B., E. S., K. S., G. S., H. S., M. S. – R., G. K. i A.K. (reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę z dnia 28 września 2016 roku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, nr [...], wydaną w przedmiocie warunków zabudowy. W piśmie z dnia 21 listopada 2016 r. (k. 23 – 24 akt sądowych) pełnomocnik skarżących stwierdził, że omyłkowo w treści skargi nie wymienił jako skarżącego K. B. i wskazał, że winien on być uznany za stronę w postępowaniu przed sądem. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 25 listopada 2016 r. dopisano na okładce akt, w repertorium oraz wprowadzono do systemu OSO jako skarżącego K. B. Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. (k. 43 – 44 akt sądowych) skarżący J. D. cofnął skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniósł o zaliczenie uiszczonej przez niego opłaty sądowej od skargi w wysokości 500 zł jako wpisu sądowego od K. B. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 stycznia 2017 r. uiszczony wpis w kwocie 500 zł od skargi J. D. zaliczono na poczet wpisu od skargi K. B. (k. 66 akt). Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ ma obowiązek przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 - 3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do właściwego organu (tak Tadeusz Woś w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, str. 248; zob. także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 roku, sygn. akt IV SA/GI 647/04, ONSAiwsa z 2005 roku, nr 6, poz.116). Ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych organu drugiej instancji, wynika, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, została doręczona pełnomocnikowi K. B. (będącemu jednocześnie pełnomocnikiem skarżących wskazanych w skardze z dnia 28 września 2016 roku) w dniu 29 sierpnia 2016 roku. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi - przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a. - upłynął zatem skarżącemu K. B. w dniu 28 września 2016 roku. W tym terminie ani skarżący K. B. osobiście, ani też jego pełnomocnik skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie wnieśli. Termin do wniesienia skargi nie został zatem przez skarżącego K. B. zachowany. W zakreślonym terminie skargę do sądu administracyjnego wnieśli bowiem jedynie: J. D., P. J., J. B., G. K., D. B., E. S., K. S., G. S., H. S., M. S. – R., G. K. i A. K.– vide treść skargi z dnia 28 września 2016 roku (k. 3 8 akt sądowych). Natomiast K. B. został wskazany jako skarżący przez swojego pełnomocnika dopiero w piśmie z dnia 21 listopada 2016 r., w którym pełnomocnik wniósł o dopisanie go do kręgu skarżących. Sąd uznał, że dopiero pismo procesowe z dnia 21 listopada 2016 r., w którym jako skarżącego wskazano K. B., stanowiło czynność procesową polegającą na wniesieniu skargi przez tę osobę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, nr [..]. Wskazać bowiem należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uzupełnienia skargi poprzez dopisanie kolejnej strony skarżącej w taki sposób, aby czynność ta mogła wywołać skutki prawne od chwili wniesienia skargi. Zgodnie z art. art. 49 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. możliwe jest jedynie uzupełnienie z takim skutkiem braków formalnych skargi wniesionej przez stronę postępowania, czyli konkretną osobę. Z art. 49 § 1 p.p.s.a., stosowanego również do skargi na podstawie art. 57 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wynika bowiem, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z § 3 tego artykułu wynika zaś, że pismo poprawione lub uzupełnione w tym zakresie i w zakreślonym terminie wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. Oznacza to, że tylko braki formalne skargi mogą być uzupełniane po jej wniesieniu, brak jest natomiast możliwości wskazywania w kolejnych pismach procesowych kolejnych osób skarżących, takie uzupełnienie skargi nie stanowi bowiem uzupełnienia jej braku formalnego. W konsekwencji, wniosek o uzupełnienie skargi - poprzez dopisanie kolejnego skarżącego, należało potraktować nie jako uzupełnienie braków formalnych pisma, a jako złożenie skargi przez kolejny podmiot. Z tych przyczyn pismo z dnia 21 listopada 2016 r. pełnomocnika K.B. i skarżących wskazanych w skardze z dnia 28 września 2016 roku, w którym stwierdzono, że skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, nr [..]. wnosi również K.B. – choć dokonane w terminie zakreślonym do uzupełnienia braków formalnych skargi z 28 września 2016 roku – należało uznać za odrębną skargę K. B. na decyzję organu drugiej instancji. Dopiero bowiem to pismo ujawniło wolę K. B. do zainicjowania postępowania sądowego w jego imieniu. W konsekwencji, skutek polegający na wniesieniu skargi przez K. B. nie nastąpił od dnia wniesienia skargi przez pozostałych skarżących, lecz od dnia wyrażenia przez tę osobę woli wniesienia skargi w niniejszej sprawie, tj. od dnia 21 listopada 2016 r. Z tych względów Sąd uznał, że skarga K.B. z dnia 21 listopada 2016 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 czerwca 2016 roku, nr [..], została wniesiona po terminie, tj. po dniu 28 września 20116 r. i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Ponieważ skarga ta była w oczywisty sposób spóźniona, Sąd uznał za niecelowe przekazywanie jej do organu, aby następnie organ przekazał ją do sądu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi odrzuconej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do cofnięcia skargi dokonanego przez skarżącego J. D., Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wskazuje się w orzecznictwie, skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, Baza Orzeczeń LEX nr 670827), zaś rolą Sądu jest zbadanie, czy zachodzą przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi. W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi przez J. D. za dopuszczalne w świetle art. 60 p.p.s.a., bowiem z okoliczności sprawy nie wynika, aby czynność ta zmierzała do obejścia prawa, nie spowoduje ona także utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, skoro na skutek skargi z dnia 28 września 2016 roku wniesionej przez pozostałych wskazanych w niej skarżących Sąd dokona kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie ze skargi J. D. umorzył.