II SA/Gd 617/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. [pic] W dniu 9 października 2009 r. organ administracji przekazał do tutejszego Sądu skargę K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia 24 sierpnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 października 2009 r., doręczonym w dniu 19 października 2009 r., wezwano skarżącego do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni pouczając równocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie usunął braków formalnych skargi. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę. Wnioskiem z dnia 31 grudnia 2009 r. skarżący wystąpił do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, podając we wniosku okoliczności, które jego zdaniem wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Dodatkowo załączył dwa odpisy skargi. Jak wyjaśnił, doręczone mu w dniu 19 października 2009 r. wezwanie w rzeczywistości nigdy nie trafiło do jego rąk. Stało się tak prawdopodobnie dlatego, że któryś z wnuków bawił się korespondencją i zniszczył wezwanie, co zwalnia skarżącego go z winy za taki obrót sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu Na podstawie art. 87 § 4 P.p.s.a Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też – w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego – odrzuceniu przez Sąd. Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02, Monitor Prawniczy 2002/23/1059). W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych skargi strona wskazała zniszczenie korespondencji przez wnuki skarżącego. Jak już wyżej podkreślono warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, przy czym winę pojmuje się w sposób obiektywny – wymagając od strony staranności. Od strony postępowania należy bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu przez skarżącą. Należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych. Okoliczności przytoczone we wniosku wskazują nie tylko na brak staranności w obchodzeniu się z korespondencja sądową przez skarżących, ale wręcz dowodzą niedbalstwa w tym przedmiocie, bo za takie należy uznać pozostawienie korespondencji sądowej dzieciom. W konsekwencji, nie można przyjąć, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podmiotu, który miał podjąć czynność procesową. Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności w ocenie Sądu nie zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 P.p.s.a., tzn. strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. [pic]