II SA/Gd 622/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie Sędzia WSA Diana Trzcińska (spr.) Asesor sądowy WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2026 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 20 maja 2025 r., nr SKO Gd/5949/23 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego i dodatków do zasiłku rodzinnego oddala skargę. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie uchylenia decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, w następującym stanie sprawy: Skierowaną do skarżącej decyzją z 3 grudnia 2021 r. Kierownik Sekcji Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Pruszczu Gdańskim, działając z upoważnienia Burmistrza Pruszcza Gdańskiego uchylił od 1 listopada 2016 r. do 30 czerwca 2017 r. prawo do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na dzieci: M. J. i O. J. (dalej jako decyzja z 3 grudnia 2021 r.). W decyzji zawarto przy tym pouczenie, że "od niniejszej decyzji przysługuje prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku za pośrednictwem tutejszego Ośrodka w terminie 14 dni od doręczenia decyzji". Decyzja została doręczona 9 grudnia 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt sprawy organu pierwszej instancji. W dniu 17 października 2023 r. skarżąca wniosła odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z 20 maja 2025 r. Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskazując, że strona nie uprawdopodobniła, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Kolegium wskazało na treść pouczenia zawartego w decyzjach z 2 i 3 grudnia 2023 r. uznając, że wprost wskazano w nich na możliwość wniesienia odwołania. Jakkolwiek właściwy organ odwoławczy w innych decyzjach nie znalazł się w nim wprost, to wskazano, że odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu pierwszej instancji. Za gołosłowne i niewiarygodne Kolegium uznało wyjaśnienia skarżącej w zakresie wprowadzenia jej w błąd przez pracowników organu pierwszej instancji. W ocenie Kolegium niewątpliwie, o ile strona przeczytała ze zrozumieniem zaskarżoną decyzję i jej pouczenie oraz rzeczywiście zasięgała informacji, to z pewnością dowiedziała się, że odwołanie od decyzji może złożyć, tym bardziej, że wynika to wprost z pouczenia. Odrębnym postanowieniem z 20 maja 2025 r. Kolegium stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, w uzasadnieniu wskazując, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej 9 grudnia 2021 r., natomiast odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wpłynęło 17 października 2023 r., przy czym postanowieniem z 20 maja 2025 r. Kolegium odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W tym stanie rzeczy Kolegium stwierdziło, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu, co skutkowało koniecznością wydania postanowienia, o którym mowa w art. 134 k.p.a. W skardze na ww. postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania zarzucono naruszenie: 1) art. 134 w zw. z art. 129 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w skutek uznania prawidłowości doręczenia decyzji organu pierwszej instancji w dniu 9 grudnia 2021 r., podczas gdy prawidłowe i faktyczne doręczenie wobec braku pouczenia o przysługujących środkach odwoławczych winno być uznane z dniem 10 października 2023 r., 2) art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., 3) art. 7, 10, 77, 78, 70 w zw. z art. 107 k.p.a., do którego doszło w związku z nieuzasadnioną odmową rozpoznania zarzutów odwołania wobec nieuzasadnionego stwierdzenia uchybienia terminowi jego wniesienia, 4) art. 7 i 77 k.p.a. – w związku z nieprzeprowadzeniem przez organ z urzędu niezbędnego postępowania dowodowego i nie uchylenie w związku z tym zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy szczególne mogą przewidywać inne terminy do wniesienia odwołania. Natomiast zgodnie z art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom skarżącej, decyzja organu pierwszej instancji z 3 grudnia 2021 r. zawierała pouczenie o przysługującym skarżącej odwołaniu, nadto co istotne została doręczona skarżącej 9 grudnia 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do akt sprawy organu pierwszej instancji. Wskazany w art. 129 k.p.a. termin do wniesienia odwołania upłynął 23 grudnia 2021 r. (czwartek). Odwołanie natomiast, wraz w wnioskiem o przywrócenie terminu, wniesiono 17 października 2023 r., zatem z uchybieniem terminu wskazanego powyżej. Skoro zaś skarżąca złożyła odwołanie po upływie terminu do jego wniesienia, to organ nie mógł przystąpić do jego rozpoznania, lecz zobowiązany był stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 134 k.p.a. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 134 k.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminu nie zależy więc od swobodnego uznania organu administracji publicznej, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Co istotne, dla stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie mają znaczenia powody tego uchybienia. Te bowiem ocenia się, rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który jak wynika z akt sprawy - został przez skarżącą złożony. Kolegium wydało przy tym postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, od którego skarżąca złożyła skargę zarejestrowaną pod sygnaturą akt. II SA/Gd 621/25. W świetle powyższego zarzuty skargi dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie mają znaczenia w niniejszej sprawie i będą podlegały ocenie w sprawie, której przedmiotem jest postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie dopatrując się jakiegokolwiek naruszenia prawa, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.) skargę jako bezzasadną oddalił. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie.