II SA/Gd 627/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Przybielski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 sierpnia 2006 r. sygn. akt [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 30 sierpnia 2006 r., po rozpoznaniu odwołania J. i M. D. od decyzji Wójta Gminy z dnia 10 kwietnia 2006 r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości 31 000 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z jej podziałem, uchyliło zaskarżone rozstrzygniecie i umorzyło postępowanie organu I instancji. Wójt Gminy wniósł skargę do Sadu na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie przepisów prawa i wnosząc o jej uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów pranych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł organ administracyjny, jakim jest Wójt Gminy, który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ jednostki samorządu terytorialnego właściwy do orzekania w I instancji w indywidualnej sprawie w formie decyzji administracyjnej nie ma legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. Okoliczność ta wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002 r. sygn. akt II SA/Gd 563/02, Lex nr 76118; postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex nr 46440; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179, a w szczególności wyrok NSA z dnia 16.02.2005 r. OSK 1017/04, Lex nr 171164). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie jedynie wskazać należy, że w przypadku, naruszenia interesu prawnego Gminy skargę do sądu na opisaną wyżej decyzję może wnieść prokurator (por. art. 43 ustawy o prokuraturze oraz art. 50 § 1 P.p.s.a.), którego legitymacja do wniesienia skargi nie jest ograniczona przesłankami materialnoprawnymi. Zarówno prokurator, jak i Rzecznik Praw Obywatelskich składają skargę w sprawie dotyczącej interesów innych osób i jedyną podstawą ich legitymacji skargowej jest ochrona obiektywnego porządku prawnego. Wójt może zwrócić się do tych organów w sprawie kontroli zgodności z prawem ostatecznej decyzji SKO.