II SA/Gd 630/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: asesor WSA Krzysztof Retyk po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Wojewody z dnia 28 lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Wójt Gminy wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 28 lipca 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 czerwca 2004 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi Towarzystwu Inwestycyjnemu A S.A. z siedzibą w G. pozwolenia na przebudowę między innymi ulicy [...] od ulicy [...] oraz sieci kanalizacji deszczowej. W przedmiotowej sprawie Gmina nie ma zdolności sądowej albowiem w tej sprawie nie ma podmiotowości administracyjnoprawnej. Nadto brak ten jest nieusuwalny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź. zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności sądowej. Cechę zdolności sądowej skorelowano w tym przepisie z posiadaniem podmiotowości administracyjnoprawnej, czyli zdolnością nabywania praw lub obowiązków w postępowaniu administracyjnym (art. 29 k.p.a.). Podmiot mający podmiotowość administracyjnoprawną ma także zdolność sądową. Zdolność sądowa, to zdolność występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym jako strona. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zawiera szereg norm materialnoprawnych kształtujących krąg podmiotów, które można uznać za stronę w postępowaniu administracyjnym. W szczególności zwrócić należy uwagę na art. 28 ust. 2, zgodnie z którym stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się na obszarze oddziaływania obiektu. Wprowadzenie do ustawy pojęcia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego umożliwia ustawodawcy precyzyjne zdefiniowanie interesu prawnego osób trzecich (właściciela, użytkownika wieczystego oraz zarządcy sąsiednich nieruchomości) w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Ze względu na konieczność możliwie ostrego określenia zakresu podmiotów uprawnionych do występowania w postępowaniu w charakterze strony, ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie definicji ustawowej pojęcia obszaru oddziaływania obiektu. Zgodnie z art. 3 pkt 20 przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Szczegółowe określenie, który z podmiotów, poza inwestorem, posiada legitymację do występowania jako strona w danym postępowaniu, możliwe jest na podstawie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanej inwestycji. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 6 lutego 2003 r. po zapoznaniu się z raportem oddziaływania na środowisko uzgodnił projekt budowlany Centrum Handlowego wskazując w uzasadnieniu, iż realizacja i eksploatacja Centrum nie spowoduje istotnego negatywnego wpływu na poszczególne elementy środowiska. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 6 maja 2004 r. wyraził opinię, że dla inwestycji przebudowy ulicy [...] od ulicy [...] oraz sieci kanalizacji deszczowej można odstąpić od opracowania raportu oddziaływania na środowisko. Z akt administracyjnych wynika, iż długość ulicy [...] na odcinku od ulicy [...] do Potoku przy granicy z gminą wynosi 870 m (a będzie realizowany na odcinku 640 m), nadto z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego wynika, iż nie jest wymagany raport o oddziaływaniu na środowisko. W piśmie z dnia 20 maja 2004 r. organ I instancji powiadomił Wójta Gminy, iż z analizy obszaru oddziaływania wynika, iż planowane przedsięwzięcie w żaden sposób nie ogranicza zagospodarowania terenów należących do Gminy. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę odrzucił.