II SA/Gd 633/06

Dnia 17 listopada 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2006 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia 11 września 2006 roku, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 27 stycznia 2006 roku, nr [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, którą organ I instancji odmówił J. S. przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, żądając jej uchylenia i utrzymania w mocy decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast z § 2 ww. artykułu wynika, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych. Pogląd ten został m.in. wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 1990 roku (sygn. SA/Wr 990/90, ONSA z 1990 roku, z. 4, poz. 7), w którym stwierdzono, że bez względu na przedmiot sprawy i jej rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego, w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzję wydaje wójt tej gminy oraz wskazano, iż ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego. W ocenie Sądu nie powinno budzić zatem żadnych wątpliwości stwierdzenie, iż podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie jest także Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej, którego Kierownik – z upoważnienia Wójta Gminy, wydaje decyzje w sprawach dotyczących pomocy społecznej. Nie ulega bowiem wątpliwości, że podmiot ten nie ma własnego interesu prawnego we wniesieniu skargi na decyzję wydaną w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Jak wynika z treści art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64. poz. 593 ze zm.) ośrodki pomocy społecznej wykonują zadania pomocy społecznej w gminach. Ośrodki pomocy społecznej, zgodnie z art. 110 ust. 3 cyt. ustawy, wykonując zadania własne gminy w zakresie pomocy społecznej, kierują się ustaleniami wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Przepis art. 110 ust. 7 cyt. ustawy stanowi zaś, iż wójt (burmistrz, prezydent miasta) udziela kierownikowi ośrodka pomocy społecznej upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach z zakresu pomocy społecznej należących do właściwości gminy. Jak z powyższego wynika ośrodek pomocy społecznej stanowi jednostkę organizacyjną gminy, która działa jedynie w granicach i na mocy przyznanych jej ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy postępowanie. Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 16 lutego 2005 roku (sygn. OSK 1017/04, nie publ.) wyrażono pogląd, podzielający wcześniejsze stanowisko zajęte w orzecznictwie, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło to z mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 9 października 2000 roku, sygn. OPK 14/00, ONSA z 2001 roku, nr 1, poz. 17). Reasumując Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w niniejszej sprawie i skargę tego podmiotu, jako niedopuszczalną, odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.