II SA/Gd 634/09

Dnia 13 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 sierpnia 2009 roku, nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 17 marca 2009 roku, nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie wieży dla potrzeb stacji bazowej telefonii komórkowej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że ewentualne jej wykonanie, poprzez umożliwienie wystąpienia o uzyskanie pozwolenia na budowę, a następnie wzniesienie przedmiotowej inwestycji, może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. W świetle powyższego, wskazać należy, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nie wywołuje skutków materialno-prawnych, nie rodzi ona bowiem po stronie inwestora, ani pozostałych stron postępowania administracyjnego, żadnych uprawnień, ani obowiązków. Jest to jedynie promesa uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem otwiera możliwość wszczęcia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, nie może natomiast stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych. To, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę poprzedzone jest warunkiem uzyskania decyzji lokalizacyjnej, nie oznacza wcale, iż - utrzymana zaskarżoną decyzją w mocy - decyzja o lokalizacji inwestycji prowadzi samoczynnie do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Należy przy tym podkreślić, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Z tych też względów Sąd uznał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.