II SA/Gd 635/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Prokuratora Okręgowego z dnia 4 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. A. K. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Według informacji, wnioskodawca przebywa obecnie w areszcie śledczym. Nie jest zatrudniony, więc nie uzyskuje żadnych dochodów, natomiast wykonuje pracę na zasadzie wolontariatu. W treści formularza wnioskodawca nie wskazuje, aby miał kogokolwiek na utrzymaniu i pozostawał z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie posiada również żadnego majątku – nieruchomości, czy przedmiotów wartościowych. Jest natomiast zobowiązany alimentacyjne w wysokości po 350 zł miesięcznie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – t. j.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącego: fakt braku dochodów i majątku, uwzględniając również okoliczność przebywania w areszcie śledczym należało uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.