II SA/Gd 637/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 24 października 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i R. Sz.o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie odroczenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania E. i R. Sz. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych Wnioskiem z dnia 9 września 2008r. E. i R. S. wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż wnioskodawca od 4 lipca 2007r. pozostaje osobą bezrobotną, w dniu 4 lipca 2008r. utracił prawo do pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Pozostaje na utrzymaniu żony, która otrzymuje wynagrodzenie za prace w wysokości 2300 zł. Wnioskodawcy posiadają mieszkanie o pow. 61 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 154 m2. Innego majątku i innych nieruchomości nie posiadają. Na zarządzenie referendarza sądowego do przedłożenia odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawców zeznań podatkowych za rok 2007, a w przypadku ich nieskładania stosownego zaświadczenia w tym przedmiocie z właściwego urzędu skarbowego, wyciągów i wykazów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawców rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych, a w przypadku ich nieposiadania złożenia stosownego oświadczenia w tym przedmiocie; dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania posiadanego mieszkania; zaświadczenia od pracodawcy E. S. o wysokości otrzymywanego wynagrodzenia w okresie ostatnich trzech miesięcy; aktualnego dokumentu potwierdzającego pozostawanie przez R. S. osobą bezrobotną; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na skarżących pojazdów mechanicznych (podania marki, roku produkcji, daty zakupu i aktualnej wartości) wnioskodawcy nie przedłożyli wszystkich wymaganych dokumentów. W kwestii odpisów złożonych zeznań podatkowych za rok 2007 zaświadczenie z urzędu skarbowego dotyczące R. S. zostało przedłożone, zaś odnośnie E. S. przedstawiono druk PIT 11, który stanowi informację o wysokości uzyskanego dochodu z tytułu pracy u konkretnego pracodawcy, nie wskazuje zaś na wysokość osiągniętego dochodu w 2007r. Nie można zatem ustalić jaki faktycznie dochód wnioskodawczyni osiągnęła w 2007r. Odnośnie przedstawienia wyciągów z posiadanych rachunków bankowych zobowiązanie referendarza sądowego w tym zakresie wykonane nie zostało. W zakresie wysokości kosztów utrzymania posiadanego mieszkania to przedstawione zostało tylko rozliczenie z zużycia wody za pierwsze półrocze 2008r.; żadnych innych dokumentów na podstawie których można byłoby ustalić koszty utrzymania mieszkania nie przedstawiono. Przedstawione zostało zaświadczenie od pracodawcy wnioskodawczyni, z którego wynika, iż wynagrodzenie brutto z ostatnich trzech miesięcy wyniosło 3.373,17 zł, zaś z zaświadczenia z Urzędu Pracy w Warszawie wynika, iż wnioskodawca jest osobą bezrobotną od 26.06.2007r. bez prawa do zasiłku od 4 lipca 2008r. Skarżący posiadają dwa samochody: marki Volkswagen Golf rok. prod. 1996, zakupiony w 2005r. o wartości wedle oświadczenia 4 tys. zł oraz Volkswagen Transporter T2 rok prod. 1994, zakupiony w 2008r. o wartości 5 tys. zł. Skarżący spłacają zobowiązanie kredytowe w miesięcznej wysokości 439 zł jedno i drugie w walucie obcej. Nie można ustalić ich łącznej wysokości. Reasumując przedłożone przez skarżących dokumenty wskazać należy, iż w żaden sposób nie zostało wykazane, aby skarżący pozostawali w sytuacji finansowej i życiowej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Oświadczenia skarżących są niewiarygodne zwłaszcza w sytuacji, gdyż pomimo zobowiązania referendarza przedstawiają oni jedynie niektóre dokumenty. Przede wszystkim kwestią nieustaloną z uwagi na brak zeznania podatkowego skarżącej oraz wyciągów z posiadanych rachunków bankowych jest wysokość dochodów osiąganych przez skarżących, zaś decydując się na utrzymywanie dwóch pojazdów mechanicznych, z tego jeden zakupiony w 2008r. z pewnością skarżący posiadają na to środki finansowe . Wezwanie referendarza co do przedłożenia konkretnych dokumentów zostało przez skarżących zlekceważone. Z tych właśnie względów przyznanie skarżącym prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów jest niezasadne, albowiem intencją ustawodawcy było, aby z prawa pomocy korzystały tylko osoby, które deklarują się niskim dochodami i wyjątkową sytuacją życiową. Przyznanie stronie prawa pomocy wiąże się z wykazaniem przez nią braku możliwości partycypowania w pełnych kosztach postępowania. Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia jakichkolwiek dochodzeń w sytuacji, gdy przedstawione przez stronę dane uniemożliwiają pełną ocenę jej stanu majątkowego, albo gdy nie są one do końca jasne bądź poddają w wątpliwość twierdzenia skarżącego o jego ubóstwie. To sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, ponieważ to na nim spoczywa w tym zakresie ciężar dowodu. Rozstrzygnięcie referendarza w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę przedstawione, tym bardziej, że ma ona przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jej niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie określonych kosztów postępowania. Skarżący, w ocenie Sądu nie wykazali w sposób przekonywujący, iż znajdują się w sytuacji kwalifikującej ich do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.