II SA/Gd 64/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. J. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 grudnia 2008 r. Nr [...], którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze został ponadto zawarty wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w uzasadnieniu którego podano, że jej wykonanie spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki, w tym o charakterze materialnym i ekonomicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwaną p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W paragrafie trzecim omawianego przepisu wskazano, że sąd może po przekazaniu mu akt sprawy wydać na wniosek skarżącego postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Żądanie wstrzymania wykonania dotyczyć może wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Kwestia wykonalności aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych jak i stanowisku doktryny (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 418/08, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt. II SA/Kr 655/07; por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295-297). Mając powyższe na uwadze uznać należy, że orzeczenia organów administracji o skutkach wyłącznie procesowych, które nie przyznają stronom praw ani nie nakładają na nie obowiązków, ze swej istoty nie podlegają wykonaniu. W konsekwencji nie można wstrzymać ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 2 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Sz 916/08 ). Tego rodzaju charakter prawny posiada zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 grudnia 2008 r. Odnosząc się do argumentacji skarżącej zawartej we wniesionym wniosku, uwzględniając powyższe, stwierdzić należy, iż nie może podlegać uwzględnieniu. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.