II SA/Gd 640/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 marca 2009 r. Nr [...], nakazującą K. D. rozbiórkę rozbudowanej części budynku o pomieszczenie pełniące funkcję stolarni o wymiarach zabudowy 8,2 m x 7,35 m, poprzez rozebranie zabudowanej wnęki tj. ściany zewnętrznej o dł. 7,35 m i połaci dachowej wspartej na słupach, powstałej nad tą częścią obiektu oraz rozbiórkę nadbudowanej części socjalnej o poddasze o wymiarach zabudowy wynoszących 10,25 m x 8,4 m usytuowanej na terenie działek nr [...] i nr [...] w M. gmina K. Po wniesieniu skargi, pismem z dnia 23 listopada 2009 r. skarżący K. D. złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wskazując, że wykonanie rozbiórki wpłynie negatywnie i w sposób znaczący na warunki korzystania przez niego ze stanowiącej jego własność nieruchomości. Spowoduje ponadto powstanie trudnych do odwrócenia z perspektywy techniki budowlanej następstw, wiążących się ze znaczną szkodą materialną związaną z utratą wartości wysokich nakładów poniesionych przez skarżącego na przeprowadzony remont spornego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższej regulacji, istotą ochrony tymczasowej w tym zakresie jest zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. Cytowany wyżej przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera alternatywne przesłanki podstawy wstrzymania zaskarżonego aktu; są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. W pierwszym przypadku chodzi o taką szkodę (majątkową oraz niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Opisana wyżej przedmiotowa rozbiórka części budynku (o pomieszczenie pełniące funkcję stolarni) z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody, a wyrządzenie tej szkody może w okolicznościach niniejszej sprawy dotknąć skarżącego. Jednakże dla skuteczności wniosku o wstrzymanie, ewentualnie powstała szkoda musi mieć znaczne rozmiary. Skarżący zaś we wniosku wskazał jedynie, że wykonanie wskazanej powyżej rozbiórki wpłynie negatywnie na w sposób znaczący na warunki korzystania przez niego ze stanowiącej jego własność nieruchomości. Spowoduje ponadto powstanie trudnych do odwrócenia z perspektywy techniki budowlanej następstw, wiążących się ze znaczną szkodą materialną związaną z utratą wartości wysokich nakładów poniesionych przez skarżącego na przeprowadzony remont spornego budynku. W ocenie sądu, powyższa argumentacja nie jest przekonywająca, nie wskazuje wprost na możliwość powstania "znacznej szkody" skutkiem rozbiórki dobudowanej części, nie konkretyzuje wielkości możliwej szkody w stosunku do posiadanego majątku. Skarżący nie uprawdopodobnia również przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków", gdyż odwołuje się jedynie do techniki budowlanej. Takie wskazanie, odnoszące się do skutków faktycznych, jest w istocie wątpliwe, a nadto nie mieści się wśród wymienionych w przytoczonym przepisie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (aktu). Wymienione bowiem w art. 61 "trudne do odwrócenia skutki" oznaczają zdaniem Sądu skutki o charakterze prawnym a nie faktycznym, te zaś w niniejszej sprawie nie występują. Podkreślenia wymaga, iż uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Mając na względzie powyższe i uznając, że brak jest w niniejszej sprawie przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, a te wskazane przez skarżącego nie mają znaczenia prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.