II SA/Gd 642/09
PostanowienieWSA w Gdańsku2010-02-16
Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o rozbiórce obiektu budowlanego do czasu wyjaśnienia wątpliwości związanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji o rozbiórce, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnili niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Brak konkretnych okoliczności uzasadniających wniosek uniemożliwił jego pozytywne rozpatrzenie.Stan faktyczny
Skarżący Z. D. i H. D. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji do czasu wyjaśnienia wątpliwości związanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. i H. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z. D. i H. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 września 2009 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości i uregulowania sytuacji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o wskazany powyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione.
Wnioskodawca musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05). Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1077/09).
W niniejszej sprawie skarżący nie przytoczyć okoliczności, które by przemawiały za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu.
Z tych też względów Sąd uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło