II SA/Gd 643/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę. Skarga T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 sierpnia 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2019 r. o wymierzeniu T. C. kary w wysokości 10.000,00 zł z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego - rozbudowa części budynku mieszkalnego (kategoria obiektu budowlanego I), tj. przedsionek o powierzchni zabudowy 3,52m x 2,92m, usytuowany na terenie działki ewidencyjnej nr [..] położonej w Ż., gm. N., zrealizowanego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [..] z 31 marca 2015 r. Starosty (decyzji zmienionej następnie decyzją nr [..] z dnia 6 września 2018 r.), została wniesiona w następującym stanie sprawy: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po zawiadomieniu o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie legalności przystąpienia przez T. C. do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki nr [..], obręb Ż., N., bez dopełnienia obowiązku określonego w art. 54 ustawy Prawo budowlane (zawiadomienie o zakończeniu budowy) przeprowadził w dniu 27 czerwca 2019 r. oględziny w tej sprawie. Podczas oględzin z udziałem inwestora PINB ustalił, że: ściana południowa rozbudowanej części budynku (przedsionka) ma długość 2,92m, a ściana zachodnia 3,52m. Przed ścianą zachodnią jest wybudowane zadaszenie konstrukcji drewnianej o wymiarach 3,42m x 3,49m, natomiast wysokość ściany południowej (zmierzona od opaski budynku) wynosi 2,95m, wewnątrz przedsionka są meble, a także rzeczy osobiste osób zamieszkujących w tym lokalu mieszkalnym, co wskazuje na fakt przystąpienia do użytkowania rozbudowanej części budynku, obecnie do lokalu mieszkalnego należącego m.in. do T. C. można wejść jedynie przez dobudowany przedsionek, na terenie nieruchomości nie ma dziennika budowy, tablicy informacyjnej budowy, ogłoszenia dotyczącego BIOZ i planu BiOZ, według oświadczenia inwestora roboty budowlane związane z rozbudową i przebudową budynku mieszkalnego zostały zakończone około rok temu. Obecnie inwestor zbiera dokumenty związane z zakończeniem budowy (przy czym dziennik budowy wraz innymi dokumentami budowy jest u kierownika budowy). W dniu 5 lipca 2019 r. do PINB wpłynęło zawiadomienie T. C. o zakończeniu budowy, której dotyczyły decyzje o pozwoleniu na budowę nr [..] z dnia 31 marca 2015 r. Starosty zmienionej następnie decyzją nr [..] z dnia 6 września 2018 r. Do zawiadomienia zostało załączone oświadczenie kierownika budowy opatrzone datą "20.11.2018". PINB postanowieniem z 25 lipca 2019 r., na podstawie art. 57 ust. 7 i art. 59f ustawy Prawo budowlane, wymierzył inwestorowi T. C. karę w wysokości 10.000,00 zł z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego - rozbudowa części budynku mieszkalnego (kategoria obiektu budowlanego I), tj. przedsionek o powierzchni zabudowy 3,52m x 2,92m, usytuowany na terenie działki ewidencyjnej nr [..] położonej w Ż., gm. N., zrealizowany| na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z 31 marca 2015 r. Starosty (decyzji zmienionej następnie decyzją z 6 września 2018 r.). j Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 3 września 2019 r. uchylił w całości zaskarżone postanowienie PINB z 25 lipca 2019 r. i postanowił o braku podstaw do wymierzenia inwestorowi T. C. kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego (rozbudowy części budynku mieszkalnego, działka ewidencyjna nr [..] w m. Ż., gm. N.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 657/19 uchylił postanowienie z 3 września 2019 r., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II OSK 2945/20 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W związku z powyższymi wyrokami sądów administracyjnych, po otrzymaniu akt sprawy, organ odwoławczy przystąpił do ponownego rozpatrzenia zażalenia T. C. na postanowienie z 25 lipca 2019 r. w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania. WINB wskazał, że przedmiotem oceny jest w niniejszym przypadku kwestia przystąpienia przez inwestora do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego usytuowanego na terenie działki nr [..], obręb Ż., N., bez dopełnienia obowiązku określonego w art. 54 ustawy Prawo budowlane (zawiadomienie o zakończeniu budowy). Starosta decyzją nr [..] z 31 marca 2015 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił T.C. pozwolenia na budowę dla zamierzenia - rozbudowa, przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz zmiana sposobu użytkowania pomieszczenia gospodarczego na cele mieszkalne w miejscowości Ż., na terenie działki nr [..], obr. ewid. Ż., gm. N. (kat. obiektu -1). Powyższa decyzja została następnie zmieniona decyzją Starosty nr [..] z 6 września 2018 r. (zatwierdzającą projekt budowlany zamienny ww. inwestycji). Według wpisu kierownika budowy w dzienniku budowy (kopia str. 7 dziennika w aktach I instancji - karta nr 9) - data: 20 listopada 2018 r. - "Zakończono roboty związane z rozbudową i przebudową bud. mieszkalnego (...) Rozbudowa jest ocieplona i wykończona (...) Inwestora proszę o zawiadomienie o zakończeniu budowy PINB w Starostwie Powiatowym". Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 33 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy -Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, w przypadku wymierzenia kary, o której mowa w art. 57 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 1, przed dniem wejścia w życie tej ustawy przepisu art. 59i ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się. W uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 11 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 657/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wskazał, że (cytat): "(...) bezspornym w niniejszej sprawie jest, że w okresie od dnia 20 listopada 2018 r. w do dnia 5 lipca 2019 r. inwestor użytkował budynek bez uprzedniego, prawem przewidzianego, zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy. Przy tym dla zastosowania art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego nie jest istotne, czy przystąpiono nielegalnie do użytkowania części obiektu czy całości. Intencją ustawodawcy jest bowiem wymierzenie kary, niezależnie od tego, w jakiej części obiekt budowlany jest nielegalnie użytkowany.(...) w niniejszej sprawie dla zastosowania przepisów art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego istotna jest realizacja opisanej rozbudowy budynku mieszkalnego na podstawie pozwolenia na budowę. Uzyskanie pozwolenia na przedmiotową rozbudowę budynku kategorii I o przedsionek determinowało konieczność zastosowania dyspozycji art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego i zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu budowy. Fakt ten ukształtował niezbędny element stanu faktycznego odpowiadającego hipotezie art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego, a zaniedbanie tego obowiązku administracyjnoprawnego, służącego bezpieczeństwu użytkowania obiektów budowlanych, wypełniło dyspozycję art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Bez wpływu na aktualność obowiązku notyfikacji zakończenia budowy pozostawała przy tym funkcjonalna niezbędność przedsionka dla prawidłowego korzystania z całego budynku. Podobnie, irrelewantna prawnie jest kwalifikacja budowlana wykonanej rozbudowy jako ganku, a nie przedsionka, zgodnie z przepisami Prawa budowlanego obowiązującymi w dacie orzekania o karze, według których budowa ganku nie wymaga pozwolenia na budowę, tylko zgłoszenia oraz nie wiąże się z obowiązkiem zawiadamiania o zakończeniu budowy. (...) Sąd nie dostrzegł (...) wątpliwości interpretacyjnych w odniesieniu do przepisu art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego, stanowiącego materialnoprawną podstawę zakwestionowanej decyzji. Tego rodzaju wątpliwości nie mogły konstytuować również przepisy art. 29 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie rozstrzygania niniejszej sprawy, albowiem jak wyżej już wskazano, kwalifikacja budowlana inwestycji zrealizowanej na podstawie pozwolenia na budowę nie ma żadnego znaczenia w postępowaniu w sprawie nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (...) uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że narusza ono prawo w stopniu uzasadniającym jego eliminację z obrotu prawnego. Wskutek tego, organ odwoławczy zobowiązany będzie do ponownego rozpoznania zażalenia inwestora na postanowienie organu I instancji, uwzględniając przy tym ocenę prawną sformułowaną w niniejszym uzasadnieniu (...)". W wyroku z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt II OSK 2945/20 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że (cytat): "(...) W sprawie niesporne jest, że inwestor zrealizował przedsionek w oparciu o pozwolenie na budowę jak i to, że przystąpił do użytkowania przedsionka niedopełniając obowiązku określonego w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego. Niesporne jest i to, że inwestor w decyzji o pozwoleniu na budowę został pouczony o obowiązku wynikającym z art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego. (...) To, że organy administracji publicznej orzekają w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu podjęcia rozstrzygnięcia, na gruncie niniejszej sprawy, oznaczało nic więcej, niż to, iż obowiązane były ustalić, czy istnieje norma prawna przewidująca możliwość wymierzenia kary (art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego) oraz czy obowiązek nałożony na inwestora w pozwoleniu na budowę był umocowany w prawie (art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego) i czy inwestor dopełnił obowiązku zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy (...). Wobec stwierdzenia, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie, skargę kasacyjną należało oddalić (...)". Po ponownym rozpatrzeniu zażalenia, będąc związanym ww. wyrokami sądów administracyjnych, organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie należy utrzymać w mocy. Protokolarne ustalenia dokonane w trybie nadzoru budowlanego podczas oględzin nieruchomości w dniu 27 czerwca 2019 r. z udziałem inwestora, jak również załączona do protokołu i akt I instancji dokumentacja fotograficzna potwierdzają fakt, że rozbudowana część przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w dacie oględzin była użytkowana. Wewnątrz powstałego pomieszczenia - przedsionka znajdowały się meble, ubrania, rzeczy osobiste, wózki dziecięce itd. Ponadto jedynie przez dobudowany przedsionek można wejść do lokalu mieszkalnego należącego m.in. do inwestora. Pomimo zakończenia całości inwestycji, co zostało potwierdzone stosownym wpisem kierownika budowy w dzienniku budowy - data: 20 listopada 2018 r., przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie (10 czerwca 2019 r.) inwestor nie dopełnił obowiązku zawiadomienia o zakończenia budowy. Zawiadomienie wpłynęło do organu nadzoru budowlanego I instancji dopiero w dniu 5 lipca 2019 r. Protokolarne ustalenia dokonane w toku czynności kontrolnych stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego (art. 81 ust. 4, zdanie drugie). Wobec stwierdzonego faktu przystąpienia do użytkowania rozbudowanej części budynku mimo niedopełnienia przez inwestora obowiązku zawiadomienia o zakończeniu budowy organ I instancji zasadnie wymierzył karę z tego tytułu. Zgodnie z przepisem art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, organ nadzoru budowlanego wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust 1,2 tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. W niniejszym przypadku wysokość kary z tytułu nielegalnego użytkowania obliczono na podstawie wzoru wskazanego w przepisach art. 59f ust. 1 i 2 powyższej ustawy, tj.S x K x W x 10 gdzie "s" to stawka opłaty według przepisu art. 59 ust. 2 ww. ustawy (500 zł), "k" współczynnik kategorii obiektu budowlanego, "w" współczynnik wielkości obiektu budowlanego i "10" dziesięciokrotność podwyższenia stawki opłaty (przepis art. 57 ust. 7 ww. ustawy) W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia PINB podał szczegółowo podstawę prawną obliczeń w kwestii wysokości kary z tytułu nielegalnego użytkowania przedmiotowej rozbudowy budynku oraz sposób w jaki wysokość tej kary została ustalona (500 zł x 2,0 x 1,0 x 10 - 10000 zł). Przyjęta dla powyższych obliczeń kategoria I (budynki mieszkalne jednorodzinne) jest zgodna z charakterem i funkcją rozbudowy (rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego) oraz odpowiada zapisom w sentencji decyzji - pozwolenie na budowę nr [..] z dnia 31 marca 2015 r. Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, organ odwoławczy wskazał, że została ona wzięta pod uwagę przed wydaniem niniejszego rozstrzygnięcia. Niemniej, z uwagi na okoliczności przedmiotowej sprawy i wiążące - zgodnie z przepisem art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wyroki sądów administracyjnych argumentacja ta nie mogła mieć wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Ponadto wyjaśnił organ, że przepisy art. 57 ust. 7 w zw. z art. 54 i art. 59f ustawy Prawo budowlane nie zawierają kompetencji do miarkowania kary, elementów uznania administracyjnego, czy też tzw. "luzu decyzyjnego" (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Go 816709). We wniesionej skardze skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 61a § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy wszczęte na wniosek postępowanie w sprawie ustalenia legalności powinno zakończyć się odmową wszczęcia postepowania ze względu na brak interesu prawnego, 2) błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, polegające na przyjęciu przez organ I instancji, iż dobudowany element do budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowi przedsionek, który organ zrównał z budynkiem mieszkalnym (kategorią obiektu budowlanego I), podczas gdy przedmiotowy element w myśl przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest gankiem. 3) błędne zastosowanie art. 57 ust. 7 w związku z art. 58f, art. 54 i art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że koniecznym dla wybudowania ganku jest uzyskanie pozwolenia na budowę, a następnie przed rozpoczęciem jego użytkowania — uzyskania pozwolenia na użytkowanie, a w konsekwencji bezpodstawne podtrzymanie skarżącemu kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego. 4) art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a, t.j. poprzez wskazanie, że obowiązek zawiadomienia o zakończeniu budowy obciąża inwestora nawet wówczas, gdy po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę, realizacja inwestycji objętej tym pozwoleniem została zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia a budowę, a w konsekwencji inwestor został zwolniony z obowiązku określonego w art. 54. ust. 1 Prawa budowlanego. Uzasadniając sformułowane zarzuty wskazał skarżący, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w związku z pismem M. Ł., która zawnioskowała o sprawdzenie legalności użytkowania wybudowanej części, tymczasem wnioskująca nie posiadała przymiotu strony. Zatem jej pismo nie mogło skutkować wszczęciem postępowania, co znaczy, że powinno ono zostać umorzone. Dalej skarżący wskazał, że decyzje Starosty w przedmiocie pozwolenia na budowę przewidywały rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a w decyzji z dnia 31 marca 2015 r. w odniesieniu do przedmiotowej rozbudowy wskazana została kategoria obiektu I (budynki mieszkalne jednorodzinne). Został też poinformowany o zasadach zakończenia budowy, bez uzyskiwania pozwolenia na użytkowanie, co zostało zaznaczone w decyzji nr [..] z dnia 31.03.2015 poprzez przekreślenie w punkcie 5 decyzji podpunktu 2) przed przystąpieniem do użytkowania uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Zatem, jeśli w decyzji o pozwoleniu na budowę w jej pkt 5 został wykreślony obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, inwestor nie ma w ogóle obowiązku oddawania budowy do użytkowania. Ponadto przedmiotowa rozbudowa - przedsionek stanowi jedyne wejście do lokalu mieszkalnego, a takie rozwiązanie było przewidziane w zatwierdzonej dokumentacji projektowej. Z tego powodu zarówno w trakcie, jak i po wykonaniu robót budowlanych, musiało nastąpić użytkowanie tego przedsionka, gdyż w przeciwnym wypadku niemożliwe byłoby korzystanie z istniejącego lokalu mieszkalnego przed skutecznym zawiadomieniem o zakończeniu budowy (rozbudowy). Zdaniem skarżącego parametry i układ funkcjonalny przedmiotowej rozbudowy pozwalają na jej zakwalifikowanie, jako przydomowego ganku, którego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę, ale skutecznego zgłoszenia. Dodatkowo przydomowy ganek nie wymaga zawiadomienia o zakończeniu budowy. Przywołał skarżący przepis art. 59i Prawa budowlanego stanowiący, że w przypadku stwierdzenia użytkowania obiektu budowlanego (lub jego części) z naruszeniem obowiązujących w tym zakresie zasad, organ nadzoru budowlanego nie jest zobowiązany do automatycznego nałożenia kary, lecz w pierwszej kolejności — do pouczenia inwestora lub właściciela, że obiekt budowlany nie może być użytkowany bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W trakcie postępowania administracyjnego PINB, tuż po kontroli która odbyła się w dniu 27 czerwca 2019 r., nastąpiło zawiadomienie o zakończeniu rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego. Organ przyjął bez sprzeciwu zawiadomienie o zakończeniu budowy w dniu 19 lipca 2019 r. Tym samym za niedopuszczalne w opinii skarżącego jest wyciąganie wobec niego konsekwencji prawnych w sytuacji braku niewymaganej prawnie decyzji i nakładanie na niego z tego tytułu kar administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a. ", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził w nim naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności takiego, na jakie powołano się w skardze. Ponieważ w sprawie kary za nielegalne przystąpienie przez skarżącego do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego orzekał już WSA w Gdańsku i Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wcześniejsze postanowienie wojewódzkiego organu nadzoru budowlanego orzekające o braku podstaw do wymierzenia inwestorowi kary z tytułu przystąpienie do nielegalnego użytkowania części budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [..] w Ż., to jest za to samo naruszenie prawa, co w niniejszej sprawie, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przywołane wyroki sądów administracyjnych przesądziły, że w realiach niniejszej sprawy zostało jednoznacznie ustalone, że skarżący w okresie od 20 listopada 2018 r. do dnia 5 lipca 2019 r. użytkował część dobudowaną do budynku mieszkalnego bez uprzedniego, prawem przewidzianego, zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy. Jednocześnie orzekające sądy zgodnie uznały, że dla zastosowania przepisu art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego istotna jest realizacja rozbudowy budynku mieszkalnego na podstawie pozwolenia na rozbudowę budynku kategorii I o przedsionek. Uzyskanie pozwolenia na budowę determinowało konieczność zastosowania dyspozycji przepisu art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego tj. zawiadomienia właściwego organu o zakończeniu budowy, a zaniedbanie tego obowiązku przez inwestora wypełniło dyspozycję art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego. Powyższe oznacza, że jako niezasadne jawią się wszystkie zarzuty skargi, bowiem zostały one ocenione w przywołanych prawomocnych wyrokach. Na marginesie jedynie wskazać można, że skoro roboty budowlane zostały zrealizowane po uzyskaniu decyzji pozwolenie na budowę to aktualne argumentowanie, że objęte są obowiązkiem zgłoszenia jawi się jako chybione, gdyż inwestor wystąpił ze stosownym wnioskiem. W decyzji o pozwoleniu na budowę zostało określone, że roboty budowlane polegają na rozbudowie budynku mieszkalnego kategorii I. Co prawda określenie kategorii budynku w pozwoleniu na budowę może zostać zakwestionowane, jednak w rozpoznawanej sprawie nie ma podstaw do kwestionowania kategorii budynku. Sam skarżący także nie wywodzi, że dokonał rozbudowy innego budynku niż mieszkalny. Natomiast nazewnictwo co do rozbudowywanej części nie ma wpływu na ani na podstawę do wydania rozstrzygnięcia, ani na wysokość wymierzonej kary. I w błędzie pozostaje skarżący twierdząc, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek, bowiem w dniu 10 czerwca 2019 r. w wyniku ustaleń kontroli dokonanej w miejscu prowadzonych robót budowlanych PINB wszczął z urzędu postępowanie w sprawie legalności przystąpienia przez inwestora do użytkowania rozbudowanej części budynku mieszkalnego. W wyniku wniosku sąsiadki organ nadzoru budowlanego przeprowadził jedynie kontrolę, natomiast jej wyniki doprowadziły do wszczęcia postępowania z urzędu. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę ponownie, organy administracji wywiązały się z obowiązków wskazanych w prawomocnych wyrokach wydanych w sprawie. Stan faktyczny nie budzi wątpliwości, podobnie jak zastosowane w sprawie przepisy materialne. Myli skarżący instytucję uzyskania pozwolenia na użytkowanie regulowaną w art. 55 Prawa budowlanego, do którego uzyskania zobowiązany nie został, z instytucją zakończenia budowy, który to obowiązek zgłoszenia ciąży na nim na mocy art. 54 Prawa budowlanego. Końcowo dodać należy, że na gruncie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa budowlanego, organom nadzoru budowlanego nie zostawił pozostawiony żaden margines uznania administracyjnego. Również wysokość kar za przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, wymierzanych przez organy nadzoru budowlanego nie jest efektem jakiegokolwiek uznania, lecz matematycznym wynikiem wyliczenia tej kary przy uwzględnieniu przewidzianych w art. 59f stawek i współczynników oraz przy uwzględnieniu wynikającej z art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego zasady, że przewidziana w art. 59f ust. 1 stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. W niniejszej sprawie sam matematyczny sposób wyliczenia wymierzonej kary nie był przez skarżącego kwestionowany oraz odpowiada przepisom prawa. Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że podniesione przez skarżącego zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.