II SA/Gd 646/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: NSA Krzysztof Ziółkowski WSA Mariola Jaroszewska Protokolant: Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 29 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia 27 listopada 2000 r. Nr [...] Wójt Gminy: 1/ zatwierdził projekt podziału działki nr [...] położonej we wsi U. będących własnością M. W. zapisanych w księdze wieczystej nr [...] w Sądzie Rejonowym Wydziale Ksiąg Wieczystych sporządzony przez geodetę T. K. na mapie w skali 1 : 2500 stanowiącej załącznik do decyzji, stwierdził , że: 2/ w wyniku podziału powstały nowe działki nr [...] , [...] i [...], wskazał iż: 3/ dojazd do działki nr [...] należy ustalić poprzez wpisanie służebności przejazdu przez działkę nr [...]. do czasu wybudowania dróg zbiorczych, a nadto, że: 4/ decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej i w ewidencji gruntów. - W podstawie prawnej decyzji w/w organ powołał art. 93 ust. 3 ,art. 95 pkt 6 ,art. 96 ust. l, art. 97 ust. 3 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami / t.j. z 2000 r. Nr 46 , poz. 545/ a także § 4 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1988 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w postępowaniu ( Dz. U. Nr 25 poz.130). W uzasadnieniu podano, ze projekt podziału-mający na celu wydzielenie gruntów pod budowę autostrady zgodny jest z decyzją z dnia 29 lipca 1997 r. wydaną przez Wojewodę o lokalizacji autostrady płatnej A-l na terenie województwa oraz prawomocną decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju miast z dnia 15 stycznia 1998 r. Od decyzji Wójta Gminy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł M. W.. W uzasadnieniu odwołania zawarł jedynie stwierdzenie, że w/w decyzja została wydana niezgodnie z prawem. D Decyzją z dnia 25 stycznia 2002 r. Nr. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze: uchyliło zaskarżoną decyzję w punkcie, 2 i 3 i orzekło: "Zatwierdza projekt podziału położonej we wsi U. działki oznaczonej geodezyjnie nr [...], stanowiącej własność M. W., dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą pod numerem Kw [...], na działki [...], [...] i [...]- zgodnie z zapisanym na mapie w skali 1 :25 000 projektem sporządzonym przez uprawnionego geodetę T. K. stanowiącym załącznik do decyzji, pod warunkiem ustanowienia przy zbywaniu działek wydzielonych ograniczonego prawa rzeczowego tj. służebności drogowej na działce [...] dla działki [...]" .W pozostałym zakresie (pkt 4) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. W. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku. W wniesionej skardze zarzucił iż decyzję pierwszej instancji poprzedziła rozprawa administracyjna w Urzędzie Gminy przeprowadzona w dniu 17 października 2000 r. o której nie był zawiadomiony, natomiast prowadzący rozprawę uznał, iż został powiadomiony prawidłowo i w tym stanie rzeczy decyzja wydana została z naruszeniem art.92 oraz art.94 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Przyznając okoliczność wadliwego powiadomienia strony o terminie rozprawy, Kolegium stanęło na stanowisku , że fakt ten nie oznaczał pozbawienia strony czynnego udziału w postępowaniu. Zdaniem Kolegium, istotą czynnego udziału strony w postępowaniu jest zapewnienie rzeczywistej możliwości zapoznania się strony z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzeniem się co do niego i zgłoszenie swoich wniosków. Taką możliwość stronie zapewniono, jako że przesłano wszystkie dokumenty postępowania i informację o możliwości ustosunkowania się do nich. Dokumenty te wraz z informacją strona otrzymała 19 października 2000 r. a decyzję wydano w dniu 27 listopada 2000 r. a więc ponad miesiąc od doręczenia tego zawiadomienia. W tym czasie wymieniana była też korespondencja pomiędzy stroną a Agencją Budowy Autostrad Oddział. W ocenie organu II instancji decyzja wydana przez organ I instancji nie naruszyła przepisów prawa materialnego tj art. 93 ,95 pkt 6, 96 , 97 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Projektowany podział jest zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji autostrady. Jednym z warunków podziału, który musi być spełniony jest ażeby działki powstające w wyniku zatwierdzenia projektu posiadały bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Analiza projektu pozwala na stwierdzenie, że działki nr [...] i [...] posiadaj ą bezpośredni dostęp do drogi publicznej. Działka nr [...] takiego dostępu nie posiada. Nie oznacza to jednak, zdaniem Kolegium, niemożności dokonania podziału albowiem , zgodnie z art. 93 ust. 3 ustawy dostępem do drogi publicznej jest nie tylko zapewnienie go w stosunku do drogi już istniejącej ale także poprzez wydzielenie dróg wewnętrznych czy ustanowienie służebności drogowej na działkach posiadających dostęp do drogi publicznej. Powołując się na treść art. 99 ustawy o gospodarce nieruchomościami organ U instancji wskazał , iż zawarty tam warunek ustanowienia służebności , przy zbywaniu działek Wydzielonych, był uzasadnieniem dla zmiany decyzji organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 września 2004 r. skarżący oświadczył, iż projektowany podział działek oraz ustanowienie służebności drogowej nie odpowiada muz tego względu , że należałoby urządzić na działce obciążonej służebnością drogę, co obciążałoby jego jako właściciela. Poza tym działka, na której miałaby zostać ustanowiona służebność straciłaby znacznie na wartości, a koszt utworzenia przewyższyłby wartość działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów powszechnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i Postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skargi nie można było uwzględnić. Kwestie lokalizacji autostrad regulują przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych (Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz.1192 ze zm.). W tym trybie decyzję o ustaleniu lokalizacji autostrady wydaje Wojewoda na wniosek Prezesa Agencji Budowy i Eksploatacji Autostrad. Decyzja ta określa umiejscowienie, umieszczenie i położenie autostrady. Podstawowy element decyzji w tym zakresie stanowi mapa, na której zaznaczone zostają linie rozgraniczające teren autostrady. Nieruchomości położone w granicach określonych w/w liniami to nieruchomości na których zlokalizowana będzie autostrada. Jak to wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 4 marca 2002 r. - OPK 25/01 (ONSA 2002/4/140) - w postępowaniu o zatwierdzenie podziału nieruchomości organ jest związany liniami rozgraniczającymi teren określonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady. Oznacza to, że linia rozgraniczająca jest jednocześnie granicą nowo utworzonych działek wydzielonych pod autostradę. Żaden przepis powołanej w podstawie prawnej decyzji organu I instancji ustawy o gospodarce nieruchomościami ani rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998 r. w sprawie trybu dokonywania podziałów (...) nie upoważnia organu zatwierdzającego podział nieruchomości do weryfikacji linii rozgraniczającej teren przewidziany pod autostradę. Tak w odwołaniu jak i w skardze skarżący nie zawarł zarzutów w których kwestionowałby decyzje podnosząc, że wydane zostały z naruszeniem treści przepisów powołanych wyżej aktów prawnych. W odwołaniu skarżący nie zarzuca również organowi I instancji uchybień proceduralnych. Zarzuty te podniósł dopiero w skardze wniesionej do Sądu nie wskazując jednakże związku przyczynowego pomiędzy naruszeniem art. 92 i 94 § 2 k.p.a. a rozstrzygnięciem organu I instancji . W tym miejscu zauważyć należy, że nie każde uchybienie przepisom postępowania skutkuje uchylenie decyzji. Zgodnie z treścią art. 145. § l. pkt. 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi, że naruszenie przepisów postępowania, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O tym czy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć, istotny wpływ, na wynik sprawy decyduje przede wszystkim ustalenie, że uchybienia proceduralne, których dopuścił się orzekający w sprawie organ mogły wywrzeć wpływ na merytoryczną treść wydanej decyzji. Treść tę wyznaczają i znajduje ona podstawę w przepisach prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie z przyczyn wskazanych na wstępie rozważań przyjąć należało, że podnoszone przez skarżącego naruszenia przepisów postępowania, dotyczące uchybień organu I instancji w zakresie art.92 i art.94 § 2 k.p.a a także zasad ogólnych (art. 6 - 10 k.p.a.) wiążące się z wadliwym zawiadomieniem go o terminie rozprawy, nie miały wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Inną kwestią (podniesioną na rozprawie sądowej) jest zarzucane nieuwzględnienie interesów skarżącego jako właściciela nieruchomości ulegającej podziałowi. Przesądzenie czy dojdzie do wykupu całej dotychczasowej nieruchomości, niezależnie od zatwierdzonego podziału nieruchomości, należy jednak do postępowania wywłaszczeniowego, które jest postępowaniem odrębnym Organ administracji publicznej zatwierdzający projekt podziału nieruchomości na podstawie art. 95 pkt. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami będąc o czym wyżej była mowa związany liniami rozgraniczającymi teren, wyznaczonymi w decyzji o ustaleniu lokalizacji autostrady, nie może decydować w tym przedmiocie. Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku doszedł do przekonania, że należy oddalić skargę i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.