II SA/Gd 649/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi i J. S. na decyzję Wojewody z dnia 11 października 2012 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia: odmówić C. S. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem złożonym w dniu 22 listopada 2012 r. (data wpływu do sądu) na urzędowym formularzu PPF C. S. zwróciła się o ustanowienie adwokata. Wskazała w uzasadnieniu wniosku, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w kwocie 1892 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom piętrowy o powierzchni 147 m2 oraz domek piętrowy o powierzchni 78 m2, a także działka o powierzchni 298 m2. Wedle oświadczenia, wnioskodawczyni poza tym nie posiada żadnych oszczędności ani innego majątku. W związku z powziętymi wątpliwościami co do stanu majątkowego i dochodów wnioskodawczyni referendarz pismem z 27 listopada 2012 r. (doręczonym wnioskodawczyni na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm., w dniu 3 stycznia 2013 r.), zobowiązał ją do przedłożenia dokumentów źródłowych, zmierzających do sprecyzowania wysokości dochodów wnioskodawczyni i jej męża oraz ponoszonych przez nich miesięcznych wydatków (w tym wyciągów z kont bankowych z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych oraz dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych opłat z tytułu mediów). Wnioskodawczyni w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 17 stycznia 2013 r.) wymaganych dokumentów nie przedłożyła. Nie złożyła także oświadczenia we wskazanym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3 art. 245 tejże ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Z przedłożonych informacji wynika, że dochód gospodarstwa domowego skarżącej wynosi niespełna 1900 zł miesięcznie. Małżonkowie nie mają nikogo na utrzymaniu, posiadają natomiast majątek w postaci dwóch nieruchomości budynkowych. Nie mając wystarczających danych w złożonym wniosku, zwłaszcza wskazujących na relację dochodów gospodarstwa domowego skarżącej do wydatków w tym gospodarstwie, referendarz wezwał skarżącą w trybie art. 255 P.p.s.a. do przesłania dokumentów oraz podania informacji, odnoszących się do sytuacji majątkowej i zarobkowej jej i męża, mając przy tym na uwadze uregulowania zawarte w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Skarżąca z tego obowiązku się nie wywiązała, uchylając się od przedstawienia wszystkich i pełnych danych, charakteryzujących sytuację dochodową, rodzinną i majątkową swoją i swojego męża. W tej sytuacji referendarz uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała podnoszonych we wniosku oraz w toku postępowania okoliczności, dotyczących jej sytuacji zarobkowej i majątkowej, wskazujących, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. W konsekwencji stanowiło to przeszkodę do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.