II SA/Gd 65/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nieważności decyzji dotyczącej lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: przyznać wnioskodawczyni wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gdańsku w wysokości 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy). Postanowieniem z 6 marca 2013 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku przyznał skarżącej zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowił radcę prawnego. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu – radcę prawnego A. Z.. Wyrokiem z 5 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję SKO z 12 września 2012 r. i przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu. Pełnomocnik SKO sporządził i wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wyrokiem z 21 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. Pismem z 30 września 2015 r. radca prawny A. Z. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed WSA w Gdańsku oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Podkreśliła, że z uwagi na uchylenie wyroku przez Sąd II instancji pomoc prawna świadczona przez nią przed tutejszym sądem nie została opłacona. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanym dalej rozporządzeniem. W § 14 ust. 2 rozporządzenia, zostały wskazane czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy się pełnomocnikowi z urzędu za pomoc prawną świadczoną w pierwszej instancji w innej sprawie w wysokości 240 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Radca prawny, stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie. Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.