II SA/Gd 651/11
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-05-08
Skład orzekający: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który zadeklarował niskie dochody, ale dokonywał znaczących wpłat gotówkowych na rachunek bankowy, może zostać zwolniony z kosztów sądowych i otrzymać prawo pomocy?Ratio decidendi
Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Znaczące wpłaty gotówkowe na rachunek bankowy, których pochodzenie nie zostało wiarygodnie udokumentowane, oraz zakup samochodu podważyły jego twierdzenia o trudnej sytuacji materialnej. W związku z tym, referendarz odmówił przyznania prawa pomocy.Stan faktyczny
R. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, powołując się na trudną sytuację materialną. W trakcie postępowania przedłożono dokumenty dotyczące dochodów, wydatków i majątku. Referendarz miał wątpliwości co do pochodzenia znaczących kwot wpłacanych na rachunek bankowy wnioskodawcy, które nie znajdowały potwierdzenia w jego oświadczeniach.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
Wnioskiem z dnia 29 lutego 2012 r. R. D. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podniósł, że w związku z trudną sytuacją materialną oraz utrzymywaniem chorego dziecka nie posiada środków na ustanowienie pełnomocnika z wyboru orz dokonywanie opłat. Wskazał, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z małżonką i 24 letnim synem. Utrzymują się z emerytury małżonki w kwocie 1580 zł i zasiłku dla bezrobotnych skarżącego w kwocie 620 zł. Rodzina posiada mieszkanie o wielkości 62 m2 oraz grunt rolny o pow. 1440 m2.
W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 1 marca 2012 r., zobowiązano go do przedłożenia szeregu dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania.
Skarżący nadesłał wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, kserokopie dowodu rejestracyjnego auta marki Skoda Octvia, rok produkcji 1998, zakupiony w listopadzie 2011 r., decyzję o uznaniu skarżącego z dniem 5 kwietnia 2011 r. za osobę bezrobotna i przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych, kopie rachunków związanych z dostawą mediów do mieszkania, kserokopie legitymacji studenckiej syna Ł., orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności syna Łukasza, zeznanie podatkowe za 2010 rok, zaświadczenie o wysokości emerytury małżonki wnioskodawcy. Nie zostały przedłożone żadne rachunki związane z leczeniem syna bądź zakupem leków.
Po otrzymaniu powyższych dokumentów, a głównie pod dokonaniu analizy wyciągów z rachunku bankowego, referendarz postanowił zasięgnąć dodatkowej informacji czy wnioskodawca osiąga jakiekolwiek dochody z tytułu hodowli gołębi pocztowych, jeśli tak, to w jakiej wysokości średnio w skali miesiąca oraz skąd pochodzą środki, regularnie wpłacane przez wnioskodawcę na własne konto w Banku PKO BP: w grudniu 2011 r. - w łącznej kwocie 6.858 zł, w styczniu 2012 r. - w kwocie 4.200 zł, w lutym 2012 r. - w kwocie 6750 zł, w marcu 2012 r. - w kwocie 10.900 zł i jakie w związku z tym są faktyczne dochody wnioskodawcy, który w treści urzędowego formularza PPF zadeklarował, że uzyskuje wyłącznie zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 620 zł miesięcznie, czy wnioskodawca lub jego żona posiada jakiekolwiek oszczędności, jeśli tak, to w jakiej wysokości.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie doręczone 25 kwietnia 2012 r. R. D. poinformował, że nie osiąga żadnych dochodów z tytułu trzymania gołębi, środki wpłacane na rachunek bankowy należą do syna B. D. zamieszkałego za granicą, który kupuje w kraju części samochodowe ( na te okoliczność skarżący przedstawił trzy faktury zakupu części w dniu 27 kwietnia
2012 r. na łączną kwotę 4926 zł. Oświadczył również, że ani on ani jego małżonka nie posiadają żadnych oszczędności.
Rozpatrując przedmiotowy wniosek referendarz zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej P.p.s.a. (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), gdy zaś wykaże tylko, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) wówczas referendarz może przyznać mu prawo pomocy w zakresie częściowym.
Na mocy art. 255 P.p.s.a. w sytuacji gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Czynności określone w tym przepisie podejmowane są po to, aby umożliwić stronie należyte uzasadnienie i udokumentowanie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji podmiot wezwany do uzupełnienia oświadczenia winien z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania, gdyż jak już wyżej wskazano to w interesie strony leży przedstawienie informacji służących uzyskaniu prawa pomocy.
Skarżący jednak nie rozwiał wątpliwości referendarza odnośnie kwestii czy istotnie jego wniosek o prawo pomocy jest zasadny.
Faktami bezspornymi jest, że od kwietnia 2011 r. skarżący jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych, w listopadzie 2011 r. skarżący dokonuje zakupu samochodu, a następnie na własny rachunek bankowy dokonuje wpłat gotówkowych twierdząc, że są to środki pochodzące od syna mieszkającego za granicą na zakup części samochodowych dla niego. Trudno uznać oświadczenia strony, które nie znajdują odzwierciedlenia w złożonych dokumentach za prawdziwe, a tym samym przyjąć, że została wykazana zasadność wniosku. Samo oświadczenie strony o przebywaniu syna za granicą jest niewystarczające, ponadto na rachunek bankowy środki są wpłacane i wypłacane. Przy operowaniu gotówką raczej trudno wykazać skąd ona pochodzi i na co została wydatkowana.
Z przedłożonych dokumentów nie wynika, aby sytuacja finansowa uprawniała skarżącego do skutecznego domagania się zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika na koszt Skarbu Państwa. Nie wynika, aby skarżący mimo niskich dochodów miał problem z bieżącymi opłatami, syn jest studentem studiów stacjonarnych. Nie zostało wykazane, aby jego schorzenia wymagały zakupu leków czy odpłatnego leczenia.
Z analizy rachunku bankowego wynika także, że skarżący dokonuje wpłat na rachunki związane z obsługą kart kredytowych i także spłaca raty zaciągniętych kredytów. Z kwoty 2200 zł miesięcznie na trzy osoby było to raczej niemożliwe. Zatem uznać należy, że sytuacja finansowa skarżącego jest stabilna i nie kwalifikuje to do pozytywnego rozpatrzenia złożonego wniosku.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło