II SA/Gd 651/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Ekologicznego Stowarzyszenia Przyjaciół Parku Krajobrazowego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia oddalić wniosek "A" Ekologicznego Stowarzyszenia Przyjaciół Parku Krajobrazowego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 651/12 oddalił skargę [...] Stowarzyszenia na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 września 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie umorzenia postępowania dotyczącego środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Wnioskiem z dnia 20 marca 2013 r. strona skarżąca wystąpiła do sądu o wydanie wyroku wraz z jego pisemnym uzasadnieniem. Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 10 i 18 kwietnia 2013 r., odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 24 kwietnia 2013 r. (adnotacja na kopercie k. 58) Wnioskiem z dnia 12 lipca 2013 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do odebrania wyroku wraz z uzasadnieniem podnosząc, iż w kwietniu 2013 r. skarżące stowarzyszenie odebrała kilka przesyłek pocztowych, wśród których nie było przedmiotowej przesyłki z sądu. W skrzynce pocztowej również nie pozostawiono zawiadomienia o nadejściu przesyłki. [...] Stowarzyszenie podkreśliło, że nie był to odosobniony przypadek niedostarczenia poczty dla stowarzyszenia. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 22 lipca 2013 r. skarżące stowarzyszenie zostało zobowiązane do wyjaśnienia czy wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 20 marca 2013 r. oraz pouczone o braku możliwości żądania przywrócenia terminu do odbioru korespondencji pozostawionej w aktach ze skutkiem doręczenia. Pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r. [...] Stowarzyszenie wskazało, że złożony wniosek stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto z treści pisma Urzędu Pocztowego w S. z dnia 29 sierpnia 2013 r. wynika, że przedmiotowa przesyłka została podwójnie awizowana w dniach 10 i 18 kwietnia 2013 r., a awizo prawidłowo umieszczone w skrzynce oddawczej adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270. ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu strona może bronić się składając wniosek o przywrócenie terminu. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a., warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Sąd badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonać oceny okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W literaturze przedmiotu dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10, LexPolonica nr 2387928). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 329). Strona może wykazywać brak winy w uchybieniu terminu kwestionując prawidłowość dokonania doręczenia pisma, stanowiącego początek biegu terminu do dokonania czynności. Kwestionowanie prawidłowości dokonania takiego doręczenia nie może jednak ograniczać się do samych twierdzeń strony, w sprawie winny zaistnieć takie okoliczności, które czynią oświadczenie strony o braku prawidłowego doręczenia prawdopodobnym. W niniejszej sprawie z pisma Urzędu Pocztowego w S. wynika, że przesyłka została awizowana prawidłowo – dwukrotnie w skrzynce pocztowej znajdującej się pod adresem Stowarzyszenia wskazanym w skardze. (vide: pisma z dnia 29 sierpnia 2013 r. i 25 listopada 2013 r. k. 80 i 112). Taka informacja jak i oświadczenie doręczyciela zawarte na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki o jej awizowaniu podlega ocenie Sądu i może zostać zakwestionowane w sytuacjach budzących wątpliwości co do ich wiarygodności. W niniejszej sprawie brak jest podstaw do kwestionowania prawdziwości informacji w tym zakresie. Podnoszony przez stronę fakt otrzymania innej przesyłki zawierającej zarządzenie z dnia 14 czerwca 2013 r. w stanie uszkodzonym - oklejonej taśmą klejącą nie uprawdopodabnia braku pozostawienia awiza o nadejściu przesyłki zawierającej wyrok z uzasadnieniem, której dotyczy złożony wniosek. Skarżący nie uprawdopodobnił swoich twierdzeń o złożeniu przez doręczyciela nieprawdziwych adnotacji na druku potwierdzenia odbioru o awizowaniu przesyłki. Przeciwne stanowisko umożliwiałoby zakwestionowanie prawidłowości pozostawienia zawiadomienia o nadejściu przesyłki i podważenie skuteczności doręczenia zastępczego w każdej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 87 § 2 p.p.s.a. oddalił wniosek jako niezasadny.