II SA/Gd 655/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Referent Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi I. i J. W. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 25 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. Zaskarżoną uchwałą z dnia 25 maja 2005r., nr [...], Rada Miejska w K., na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odrzuciła zarzut I. i J. W. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. gmina K. – wersja II. I. i J. W. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą uchwałę, w której zarzucili naruszenie art. 1 ust 2 pkt 5 oraz art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 7, art. 78 oraz art. 77 § 1 kpa i wskazując na powyższe zarzuty wnieśli o jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w K. z dnia 25 maja 2005 r., nr [...] w zakresie rozstrzygnięcia podpisana została przez Przewodniczącego Rady Miejskiej, natomiast w zakresie uzasadnienia, będącego integralną jej częścią przez kierownika wydziału. Stosownie do art. 4 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ustalenie takiego przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie podlega określonej, sformalizowanej procedurze. Stosownie do art. 18 cytowanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzuty osób, których interes prawny lub uprawnienie naruszono, są poddawane kontroli dwukrotnie i to w dwóch etapach. Mogą być one uwzględnione poprzez bieżącą zmianę w projekcie (art. 18 ust 2 pkt 8), lub też mogą zostać odrzucone przez radę gminy (art. 18 ust 2 pkt 9) w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 24 ust 3). Skoro przepis art. 24 ust 3 ustawy przyznaje wyłącznie radzie gminy kompetencje do załatwienia tej sprawy i to w formie uchwały, to rada nie może tych kompetencji scedować na żaden inny organ gminy (w tym również na wójta, burmistrza lub prezydenta). Wynika z tego jednoznacznie, że zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie tej uchwały musi stanowi przejaw woli rady gminy (por. również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt II SA/Po 2635/03). Stosownie do art. 27 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. W świetle wskazanych wyżej przepisów wskazać należy, że podpisanie uzasadnienia uchwały Rady Miejskiej w K., będącego integralną jej częścią przez nie posiadającego takich uprawnień kierownika wydziału było rażącym naruszeniem procedury określonej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, co zgodnie z art. 27 ust 1 tej ustawy powodowało nieważność tego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Rozpoznając ponownie zarzut strony skarżącej Rada Miejska w K. powinna wydać rozstrzygnięcie, które w całości, tzn. w zakresie rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia, wyrażałoby stanowisko tego organu, co odzwierciedlałyby podpisy uprawnionych do tego osób. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały.