II SA/Gd 655/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 września 2009 r., nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności oddala skargę. Decyzją z dnia 4 maja 2009 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 4 ust. 2, 4, 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. 2005 r. Nr 175, poz. 1459 ze zm.), art. 104 i art. 107 k.p.a. oraz uchwały Rady Miasta z dnia 1 kwietnia 2008 r., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych zabudowanych na cele mieszkaniowe, stanowiących własność Gminy Miasta oraz ustalenia stopy oprocentowania za nieziszczoną cześć opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, Prezydent Miasta przekształcił prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w W. przy ul. J. [...], oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...], której użytkownikami wieczystymi są J. K., R. K. i T. K., każdy w udziale 1/3 części oraz ustalił opłatę z tytułu przekształcenia, udzielając 95% bonifikaty od opłaty w stosunku do udziałów należących do J. K. i R. K.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że w dniu 1 grudnia 2000 r. J. K. i R. K. złożyli wniosek o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przedmiotowej nieruchomości. Sąd Rejonowy w Wejherowie postanowieniem z dnia 31 października 2001 r. wyraził zgodę na przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności przysługującego trzeciemu ze współwłaścicieli – T. K.. Podniósł, że nie udzielił bonifikaty T. K. z uwagi na niezłożenie przez niego wymaganego wniosku. Wskazał, że udzielenie bonifikaty odbywa się na podstawie powołanej wyżej uchwały Rady Miasta z dnia 1 kwietnia 2008 r., która w § 2 ust. 4 uzależnia jej udzielenie od złożenia wniosku. Niedopuszczalne jest stosowanie bonifikaty z pominięciem spełnienia wymogów przewidzianych do jej uzyskania. W ocenie organu I instancji postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 31 października 2001 r. zastąpiło oświadczenie T. K. o wystąpieniu z wnioskiem o przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności. Z treści postanowienia nie wynikało, że jest ono również wnioskiem o udzielenie bonifikaty. Niemożliwe też jest, aby na mocy decyzji w sprawie przekształcenia udział T. K. w użytkowaniu wieczystym przedmiotowej nieruchomości stał się własnością R. K., gdy decyzja taka nie może rozstrzygać co do zmiany udziałów w nieruchomości. W odwołaniu od powyższej decyzji R. K. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji w części dotyczącej T. K., wskazując że decyzja była niewykonalna, a jej niewykonalność ma charakter trwały z powodu: niewykonania postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 31 października 2001 r., nie przyznania bonifikaty T. K. pomimo złożonego pisma oraz przedstawienia istotnych faktów i dowodów w odwołaniu z dnia 16 listopada 2008 r. Decyzją z dnia 8 września 2009 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 2 i art. 4 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości oraz § 2 ust. 4 uchwały Rady Miasta z dnia 1 kwietnia 2008 r., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych zabudowanych na cele mieszkaniowe, stanowiących własność Gminy Miasta W. oraz ustalenia stopy oprocentowania za nieziszczoną cześć opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podniosło, że z § 2 ust. 4 ww. uchwały rady Miasta z dnia 1 kwietnia 2008 r. wynika obowiązek wystąpienia z wnioskiem przez użytkownika wieczystego. T. K. nie wystosował wymaganego wniosku, a więc udzielenie bonifikaty w tej sytuacji nie mogło mieć miejsca. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję R. K. zarzucił niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nie przyznania T. K. bonifikaty od opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Podniósł, że T. K. w piśmie z dnia 15 lipca 2004 r. poinformował Urząd Miejski, że nie nabył spadku po matce L. K. Przedstawił ponadto okoliczności związane ze złożeniem do sądu wniosku o ujawnienie swych praw w księdze wieczystej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga podlegała oddaleniu jako bezzasadna. W przedmiotowym postępowaniu organy obu instancji, po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, zastosowały właściwe przepisy prawa materialnego, to jest przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz.U. 2005 r. Nr 175, poz. 1459 ze zm. – dalej jako: ustawa). Zgodnie z art. 1 ust. 1 zd. 1 ustawy osoby fizyczne będące w dniu wejścia w życie ustawy użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub zabudowanych garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę oraz nieruchomości rolnych mogą wystąpić z żądaniem przekształcenia prawa użytkowania wieczystego tych nieruchomości w prawo własności. W przypadku osób, o których mowa w art. 1 ust. 2, z żądaniem przekształcenia występują wszyscy użytkownicy wieczyści. W razie braku zgody stosuje się odpowiednio art. 199 Kodeksu cywilnego (art. 2 ustawy). Oznacza to, że w przypadku, gdy nieruchomość jest we współużytkowaniu kilku osób, wniosek muszą złożyć lub go poprzeć wszyscy współużytkownicy. Do prowadzenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego we własność nie jest wystarczające złożenie wniosku tylko przez jednego lub niektórych spośród użytkowników wieczystych. Artykuł 199 k.c. stanowi, że do rozporządzania rzeczą wspólną oraz do innych czynności, które przekraczają zakres zwykłego zarządu, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W braku takiej zgody współwłaściciele, których udziały wynoszą co najmniej połowę, mogą żądać rozstrzygnięcia przez sąd, który orzeknie, mając na względzie cel zamierzonej czynności oraz interesy wszystkich współwłaścicieli. Skarżący R. K. oraz uczestnik postępowania J. K. uzyskali rozstrzygnięcie właściwego sądu powszechnego, które zastępowało wniosek trzeciego ze współużytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości, to jest uczestnika postępowania T. K., o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy osoba, na rzecz której zostało przekształcone prawo użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, jest obowiązana do uiszczenia dotychczasowemu właścicielowi opłaty z tytułu tego przekształcenia, z zastrzeżeniem art. 5. Opłatę tę ustala się w decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, przy czym organ właściwy do wydania decyzji może udzielić bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1, w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność: 1) Skarbu Państwa - na podstawie zarządzenia wojewody; 2) jednostek samorządu terytorialnego - na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdowała ponadto uchwała Rady Miasta z dnia 1 kwietnia 2008 r., Nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na udzielenie bonifikaty od opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości gruntowych zabudowanych na cele mieszkaniowe, stanowiących własność Gminy Miasta oraz ustalenia stopy oprocentowania za nieziszczoną cześć opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, która w § 2 ust. 4 stanowi, że bonifikaty udziela się na wniosek użytkownika wieczystego. Wyżej wskazana uchwała wiązała organy obu instancji rozpatrujące przedmiotową sprawę. Brak było zatem podstaw do odmowy jej zastosowania. W wyniku prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych organy obu instancji słusznie uznały, że jeden z trzech współużytkowników przedmiotowej nieruchomości – uczestnik postępowania T. K. nie złożył wniosku o udzielnie bonifikaty od oplaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Okoliczności podnoszone przez skarżącego w skardze, jak również w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego, nie miały wpływu na wynik sprawy. Wskazać bowiem należy, że kwestie dotyczące kosztów sądowych poniesionych przez skarżącego w toku postępowania przed sądem powszechnym, jak również dotyczące postępowania spadkowego obejmującego nieruchomość należącą do skarżącego oraz uczestników postępowania, czy też związane z postępowaniem w przedmiocie ujawnienia wpisów w księdze wieczystej, wykraczają poza przedmiot postępowania o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.