II SA/Gd 658/05

WyrokWSA w Gdańsku2006-12-13

Skład orzekający: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch, Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędzia NSA Jan Jędrkowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odrzucająca zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, której uzasadnienie zostało podpisane przez kierownika wydziału, a nie przez członków rady, jest nieważna?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził nieważność uchwały rady gminy odrzucającej zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ jej uzasadnienie zostało podpisane przez kierownika wydziału, a nie przez radę gminy. Zgodnie z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, kompetencja do odrzucenia zarzutu w drodze uchwały z uzasadnieniem należy wyłącznie do rady gminy i nie może być scedowana na inny organ. Podpisanie uzasadnienia przez nieuprawnioną osobę stanowi rażące naruszenie trybu postępowania, skutkujące nieważnością uchwały.
Stan faktyczny
Rada Miejska podjęła uchwałę odrzucającą zarzut skarżących do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu uchwały wskazano na podpis kierownika wydziału, a nie członków rady.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak Protokolant Starszy Referent Małgorzata Kuba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi I. M. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 25 maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały. Zaskarżoną uchwałą z dnia 25 maja 2005r., nr [...], Rada Miejska , na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) odrzuciła zarzut I. M. i I. M. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. gmina K.– wersja II. I. M. i I. M. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą uchwałę, w której zarzuciły naruszenie art. 1 ust. 2 pkt 5 oraz art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 7, art. 78 oraz art. 77 § 1 kpa i wskazując na powyższe zarzuty wniosły o jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżona uchwała Rady Miejskiej z dnia 25 maja 2005 r., nr [...] w zakresie rozstrzygnięcia podpisana została przez Przewodniczącego Rady Miejskiej, natomiast w zakresie uzasadnienia, będącego integralną jej częścią przez kierownika wydziału. Stosownie do art. 4 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139 ze zm.) ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ustalenie takiego przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, którego uchwalenie podlega określonej, sformalizowanej procedurze. Stosownie do art. 18 cytowanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzuty osób, których interes prawny lub uprawnienie naruszono, są poddawane kontroli dwukrotnie i to w dwóch etapach. Mogą być one uwzględnione poprzez bieżącą zmianę w projekcie (art. 18 ust 2 pkt 8), lub też mogą zostać odrzucone przez radę gminy (art. 18 ust 2 pkt 9) w drodze uchwały zawierającej uzasadnienie faktyczne i prawne (art. 24 ust 3). Skoro przepis art. 24 ust 3 ustawy przyznaje wyłącznie radzie gminy kompetencje do załatwienia tej sprawy i to w formie uchwały, to rada nie może tych kompetencji scedować na żaden inny organ gminy (w tym również na wójta, burmistrza lub prezydenta). Wynika z tego jednoznacznie, że zarówno rozstrzygnięcie, jak i uzasadnienie tej uchwały musi stanowi przejaw woli rady gminy (por. również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2004r., sygn. akt II SA/Po 2635/03). Stosownie do art. 27 ust 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym naruszenie trybu postępowania oraz właściwości organów określonych w art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. W świetle wskazanych wyżej przepisów wskazać należy, że podpisanie uzasadnienia uchwały Rady Miejskiej, będącego integralną jej częścią przez nie posiadającego takich uprawnień kierownika wydziału było rażącym naruszeniem procedury określonej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, co zgodnie z art. 27 ust 1 tej ustawy powodowało nieważność tego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Rozpoznając ponownie zarzut strony skarżącej Rada Miejska powinna wydać rozstrzygnięcie, które w całości, tzn. w zakresie rozstrzygnięcia, jak i jego uzasadnienia, wyrażałoby stanowisko tego organu, co odzwierciedlałyby podpisy uprawnionych do tego osób. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na wskazanej wyżej podstawie prawnej stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Zarządzenie 1. Odnotować w kontrolce uzasadnień 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej doręczyć skarżącej oraz organowi 3. Akta przedłożyć wraz z wpływem lub za 44 dni Gdańsk, dnia ...............................................

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło