II SA/Gd 663/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia 14 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przeniesienia pozwolenia na roboty budowlane postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 14 marca 2014 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przeniesienia na K. K. decyzji tego organu z dnia 13 kwietnia 2010 r. wydanej dla P. Z. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie i nadbudowie istniejącej werandy w budynku mieszkalnym w G. przy ul. P. 2, działka nr [...], obręb [...]. Na powyższą decyzję K. K. wniósł skargę do sądu administracyjnego domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie powyższe przesłanki nie występują. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji, uregulowana w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko takiej kategorii decyzji administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a więc takich, które stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki lub uprawnienia. Zaskarżona decyzja umarzająca postępowanie w sprawie przeniesienia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę obiektu budowlanego jest orzeczeniem o charakterze procesowym, nie wywołuje skutków o charakterze materialnoprawnym, nie stwierdza ani nie tworzy żadnych uprawnień lub obowiązków. Zaskarżona decyzja nie podlega zatem realizacji, czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego, nie jest zatem możliwe wstrzymanie jej wykonania. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.