II SA/Gd 667/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu podania dotyczącego uciążliwości pracy warsztatu ślusarsko-tokarskiego postanawia odmówić I. S. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. I. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że utrzymuje się z renty w kwocie 657,40 zł miesięcznie. Jest osobą schorowaną, nie posiada żadnego majątku, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawcy po raz pierwszy zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych wnioskiem z dnia 8 września 2008 r. (k. 15 akt). Postanowieniem z dnia 10 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w osobie referendarza sądowego, przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego, a odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, przy czym - stosownie do art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z tymże pełnomocnikiem. Z kolei, stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając zatem na uwadze fakt, że wnioskodawca po raz kolejny zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (wnioskiem z dnia 22 grudnia 2008 r. – data stempla pocztowego), a pierwszy jego wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty w/w postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. - należało dokonać porównania jego sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych istniejących w dacie złożenia pierwszego wniosku z sytuacją przedstawioną w niniejszym wniosku. Zgodnie bowiem z treścią art. 165 cytowanej wyżej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Analiza ta winna być zatem dokonana pod kątem przytoczenia przez wnioskodawców nowych okoliczności faktycznych, nieznanych Sądowi w chwili rozpoznawania pierwszego wniosku, które uzasadniałyby odmienną ocenę ich sytuacji i w konsekwencji - przyznanie prawa pomocy. Weryfikacja danych ujawnionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku oraz jego oświadczeniu dotyczącym majątku i dochodów wskazuje, iż nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 10 października 2008 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie głównym źródłem utrzymania wnioskodawcy była jego renta, której wysokość nie uległa żadnej zmianie. Podobnie – nie uległy zmianie zasoby majątkowe wnioskodawcy, ani też jego sytuacja zdrowotna. W tej sytuacji, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, bowiem nie zaoferował on nowych okoliczności, które mogłyby skutkować odmienną oceną jego sytuacji materialnej i rodzinnej w kontekście istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Na marginesie też przypomnieć należy, że skarżący obowiązany jest do ujawnienia wszelkich okoliczności związanych z jego sytuacją majątkową, a więc w szczególności – powinien ujawnić osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, ich dochody i podział wydatków przypadających na poszczególnych członków rodziny. Skarżący w piśmie z dnia 2 października 2008 r. (data stempla pocztowego – k. 33 akt), stanowiącym odpowiedź na wezwanie referendarza sądowego do ujawnienia okoliczności związanych z majątkiem i dochodami członków rodziny, z którymi wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, nie zaprzeczył, że mieszka z rodzicami, jednocześnie podkreślił, że wysokość ich dochodów stanowi ich prywatną sprawę. We wniosku PPF, będącym przedmiotem niniejszego postępowania wpadkowego, skarżący nadal wskazuje, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a tym samym – uchyla się od rzetelnego przedstawienia wszystkich okoliczności dotyczących jego sytuacji rodzinnej i majątkowej, uniemożliwiając tym samym odmienną ocenę jego sytuacji w kontekście spełnienia przesłanek prawa pomocy. Wobec powyższego, Sąd na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 165 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.