II SA/Gd 667/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 czerwca 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 kwietnia 2013 r., w części w której nałożono m.in. na skarżącą obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego domku letniskowego zlokalizowanego na działce nr [...] obręb [...] w Ł. oraz uchylającą tę decyzję w części dotyczącej terminu dostarczenia projektu budowlanego zamiennego i ustalającą termin do dnia 30 września 2013 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując to możliwością zmiany zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że niedotrzymanie terminu sporządzenia i przedłożenia projektu zamiennego wiąże się z konsekwencjami przewidzianymi w prawie budowlanym, które w przypadku ewentualnej zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia przez Sąd, mogą spowodować wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu organu administracji publicznej zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Strona skarżąca powinna przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione a twierdzenia te powinny zaś zostać poparte stosownymi dokumentami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Nie wystarcza zatem jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06, niepubl.). Biorąc pod uwagę powyższe oraz rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadza się jedynie do przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Kwestia dalszych rozstrzygnięć w toku przedmiotowego postępowania naprawczego pozostaje poza granicami wniesionej skargi, a w konsekwencji poza granicami rozpoznawanego wniosku. Zgodnie z art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) w przypadku niewykonania obowiązku sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Od negatywnych skutków niewykonania zaskarżonej decyzji skarżąca może się zatem sama uchronić poprzez sporządzenie i przedłożenie wymaganego projektu budowlanego zamiennego. Wówczas zastosowanie znajdzie tryb z art. 51 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane. Z tego względu argumentacja ta nie może być obecnie uwzględniona. Skarżąca nie wykazała natomiast, aby samo wykonanie obowiązku polegającego na sporządzeniu i przedłożeniu projektu budowlanego zamiennego miało spowodować skutki z art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie wykazała zatem okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji uznając przedmiotowy wniosek za niezasadny Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.