II SA/Gd 667/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić wniosek skarżącego S. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. S. S. wniósł skargę na opisane postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 lipca 2014 r., wydane w postępowaniu egzekucyjnym. W skardze skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że z zawodu jest nauczycielem, w lipcu i sierpniu jest okres wakacyjny i nie przebywał wówczas w stałym miejscu zamieszkania (pracował na obozach młodzieżowych, wypoczywał nad morzem w K., gdzie posiada domek rekreacyjny). Z wakacji wrócił w dniu 31 sierpnia 2014 r. W okresie wakacji odebrane zostało przez domownika zaskarżone postanowienie, które skarżący otrzymał w dniu 31 sierpnia 2014 r. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedstawionych okolicznościach skarżący dokonał czynności w postaci wniesienia skargi oraz uiścił w sprawie wpis sądowy. Natomiast według sądu nie został spełniony warunek w postaci zachowania terminu siedmiodniowego liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że termin do wniesienia skargi w niniejszej sprawie upłynął w dniu 27 sierpnia 2014 r., gdyż doręczenie dorosłemu domownikowi miało miejsce w dniu 28 lipca 2014 r. Według oświadczenia skarżącego przyczyny uchybienia terminu ustały z dniem 31 sierpnia 2014 r. Oznacza to, że skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należało złożyć najpóźniej w dniu 8 września 2014 r. (31.08. i 7.09.2014 r. to niedziele). Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga wraz z wnioskiem przywrócenie terminu do jej wniesienia została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i odesłana przez ten sąd do organu w dniu 12 września 2014 r. Oznacza to, że ta właśnie data jest datą złożenia skargi do sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wyjaśnia się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, wniesienie pisma zawierającego skargę do sądu zamiast do organu administracji publicznej skutkuje tym, że to sąd powinien ją przekazać, zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., do właściwego organu administracji. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (który w tym wypadku zastępuje działanie skarżącego) do właściwego organu administracji publicznej (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 783/14, LEX nr 1460098). Podobne stanowisko wyrażono w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 448/12 (LEX nr 1334087), według którego wobec wynikającego z art. 54 § 1 p.p.s.a. wymogu wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu, jest bezskuteczne i nie powoduje zachowania terminu wynikającego z art. 53 ustawy (...). W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu sąd ten przekazuje skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu decyduje wtedy data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż dopiero złożenie skargi do organu, stosownie do obowiązującej regulacji prawnej ujętej w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Podzielając przedstawione stanowisko sąd zauważa, że w okolicznościach niniejszej sprawy dla oceny zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania skargi wraz z wnioskiem bezpośrednio do sądu, gdyż czynność ta nie inicjuje postępowania sądowej kontroli działania administracji. Tym samym skarżący nie wykazał zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, liczonego od daty ustania przyczyny uchybienia, a więc od dnia 31 sierpnia 2014 r.. Sąd zaznacza też, że o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego skarżący pouczony został w zaskarżonym postanowieniu. Mając na względzie powyższe sąd uznał, że wniosek nie spełnia wymogu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., wobec czego podlega on odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Z przedstawionych względów i na mocy przywołanych przepisów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku spóźniony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi odrzucił.