II SA/Gd 669/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: asesor WSA Krzysztof Retyk po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odrzucić skargę. Pełnomocnik skarżącej Spółki A w Ł. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 sierpnia 2004 r. nr w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty Powiatowego w sprawie zezwolenia dla [...] Parku Narodowego na przegrodzenie sieciowymi rybackimi narzędziami połowowymi więcej niż połowy szerokości łożyska wody płynącej jeziora G. i Ł. W przedmiotowej sprawie Spółka A w Ł. nie ma zdolności sądowej nadto brak ten jest nieusuwalny. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z póź.zm.) Sąd odrzuca skargę gdy skarżący nie ma zdolności sądowej. Zdolność sądowa to zdolność występowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym jako strona. Od 1 stycznia 2004 r. mają ją osoby fizyczne, osoby prawne oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej. Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej o ile przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień bądź skierowania do nich nakazów czy nakazów (art. 25 ust. 3 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wskazać należy, iż zarówno przepisy ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym oraz ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody nie wskazują spółki cywilnej jako jednostki organizacyjnej, na którą można nałożyć obowiązki lub przyznać uprawnienia bądź skierować nakaz czy zakaz. Takim przepisem jest w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych art. 3 ust. 1 zgodnie, z którym podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie mające osobowości prawnej. Wskazać należy, iż ustawa z 1988 r. o działalności gospodarczej utraciła moc 1 stycznia 2001 r., zastąpiona przez ustawę z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy Prawo działalności gospodarczej, przedsiębiorcą w jej rozumieniu jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz nie mająca osobowości prawnej spółka prawa handlowego. Spółka cywilna nie była więc przedsiębiorcą w świetle ustawy z 1999 r. Zgodnie z obowiązującymi od 1 stycznia 2001 r. przepisami, gdy osoby fizyczne prowadzą wspólną działalność gospodarczą (tak jak w rozpatrywanej sprawie), to nie występują już jako wspólnicy odrębnego przedsiębiorcy - spółki cywilnej, wpisanej do ewidencji działalności gospodarczej, lecz jako indywidualni przedsiębiorcy. Tym samym w postępowaniu przed Sądem Administracyjnym powinni występować jako osoby fizyczne mamy bowiem do czynienia ze zmianą kategorii przedsiębiorcy występującego w stosunkach gospodarczych: zamiast spółki cywilnej jako grupowego przedsiębiorcy, występują obecnie osoby fizyczne jako indywidualni przedsiębiorcy. Spółka cywilna nie jest również przedsiębiorcą zgodnie art. 4. ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej albowiem zgodnie z tym przepisem przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna nie będąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą a za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę odrzucił.