II SA/Gd 673/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędziowie NSA Marek Gorski, WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. F. na postanowienie Wojewody z dnia 10 kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. 3 II SA/Gd 673/03 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2003 r. nr [...] Wojewoda odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] z dnia 28 lutego 2003 r. w sprawie odmowy przyznania stronie prawa do zasiłku przedemerytalnego oraz świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż postanowieniem z dnia 31 marca 2003 r. pozostawił bez rozpoznania odwołanie R. F. z powodu wniesienia go po terminie. W dniu 8 kwietnia 2003 r. R. F. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyżej wskazanej decyzji, podając - jako powód - fakt przebywania w szpitalu. Rozpoznając niniejszy wniosek, organ wskazał na treść art. 58 k.p.a, zgodnie z którym strona wnosząca o przywrócenie terminu winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nie nastąpiło z jej winy, nadto – winna dokonać czynności, której terminowi uchybiła. Prośba o przywrócenie terminu winna być wystosowana w terminie 7 dni od ustanie przyczyny uchybienia terminu. Oceniając stan faktyczny w kontekście niniejszego przepisu, organ stwierdził, iż R. F. nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wskazana przez niego przyczyna, zdaniem organu, nie stanowiła przeszkody do wniesienia odwołania, gdyż strona sama stwierdziła, że w szpitalu przebywa nadal, a pomimo to w dniu 19 marca 2003 r. złożyła odwołanie i następnie prośbę o przywrócenie terminu. W ocenie organu, strona równie dobrze mogła złożyć odwołanie w ustawowym terminie. Nadto, organ podniósł, iż faktyczną przyczyną uchybienia terminowi był – nie jak twierdzi strona – pobyt w szpitalu, lecz bezpodstawne przekonanie strony, że termin zachowała. Już samo to przekonanie, zdaniem organu, wyklucza możliwość uwzględnienia wniosku strony, gdyż przesądza o jej winie. Poza tym, organ wskazał, iż strona nie dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu odwołania, tym samym nie dopełniając czynności, dla której określony był termin. Obecnie zaś nie jest dopuszczalne uzupełnienie tego braku, stosownie do treści art. 58 § 3 k.p.a. Powyższe postanowienie zaskarżył R. F., wnosząc o jego uchylenie. W treści uzasadnienia skarżący podał, iż Wojewodai nie domagał się uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu przez załączenie zaświadczenia potwierdzającego fakt pobytu w szpitalu. Nadto, wskazał, iż błędne jest rozumowanie organu, iż skoro odwołanie zostało złożone – pomimo pobytu skarżącego w szpitalu – to również mogło zostać złożone w terminie. Skarżący podniósł, iż leczy się na depresję, zażywa ciężkie leki, które działają potępiająco. Przebywając w szpitalu, korzysta z pomocy żony, która go odwiedza, jednak z uwagi na znaczną odległość od miejsca zamieszkania – kontakty te są ograniczone. Skarżący, wnosząc odwołanie, uważał, że termin zachował. Odnośnie zarzutu organu odwoławczego, iż wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał odwołania, skarżący podał, że odwołanie złożył wcześniej i znajduje się ono w aktach sprawy, zatem – zarzut ten jest bezpodstawny. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, jako zasadna, zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 58 k.p.a, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie dopełniając czynności, dla której określony był termin. Bezspornym jest, że od dnia 21 lutego 2003 r. skarżący przebywa w Wojewódzkim Szpitalu [...] w G. Organ wprawdzie nie domagał się od skarżącego zaświadczenia potwierdzającego tą okoliczność, jednak z treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż faktu pobytu w szpitalu nie kwestionował. Spór stron sprowadza się zatem do określenie przyczyny uchybienia terminowi i ustalenia, czy była ona zawiniona przez skarżącego. I tak, zdaniem organu, to nie fakt pobytu w szpitalu uniemożliwił stronie złożenie odwołania w ustawowym terminie, gdyż strona nadal w nim przebywa, ale jej błędne i bezpodstawne przekonanie, że termin ten zachowała. Skarżący natomiast – jako przyczynę uchybienia terminu – wskazuje fakt jego długotrwałego pobytu w szpitalu i intensywnego leczenia przeciwdepresyjnego. Oceniając stanowiska stron, podkreślić należy, iż – o ile organ miał wątpliwości odnośnie stanu zdrowia skarżącego i faktu jego pobytu w szpitalu – winien był zażądać stosownego zaświadczenia. W ocenie Sądu, nie ma wątpliwości, iż pobyt w szpitalu z powodu choroby jest przyczyną, której zaistnienie umożliwia przywrócenie terminu do dokonania czynności właśnie dlatego, że jest to okoliczność niezależna od strony, nieprzewidywalna i jako tak – niezawiniona przez stronę. Nie budzi wątpliwości, że stan choroby skarżącego, przebywającego do chwili obecnej w szpitalu, uniemożliwia mu podejmowanie normalnych działań. Nie zmienia tego faktu okoliczność, iż skarżący może korzystać z pomocy najbliższych (żony), gdyż – jak sam podał skarżący – pomoc ta jest bardzo ograniczona. W tej sytuacji, zupełnie niezrozumiałe jest stanowisko organu, upatrującego przyczyny uchybienia terminu przez stronę w jej błędnym przekonaniu, iż termin zachowała. Nie zasługuje również na uwzględnienie stanowisko organu, iż wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jako zawierający braki formalne, gdyż nie załączono do niego odwołania, powinien być oddalony. Bezsporne jest, iż skarżący odwołanie złożył uprzednio do akt. Wprawdzie zgodnie z art. 58 § 2 kpa jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Jeśli zatem organ uznał, iż strona ma ponownie złożyć odwołanie, winien był stronę do tego wezwać pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a). Skoro organ tego nie uczynił, to nie może obciążać stronę konsekwencjami swoich zaniechań. Mając na uwadze powyższe uchybienia, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję.