II SA/Gd 675/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jej skargi oraz J. B., D. R., W. S., B. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia obiektu budowlanego i wykonania określonych czynności postanawia: przyznać H. B. prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. W kolejnym wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF 16 czerwca 2014 r. (data wpływu do sądu) H. B. zwróciła się o ustanowienie dla niej adwokata lub radcy prawnego. Wniosek uzasadniła trudną sytuacją materialną. Napisała, że mieszka z niepełnosprawnym synem w mieszkaniu spółdzielczo – własnościowym o powierzchni 48 m2 i utrzymuje się z emerytury na dziecko specjalnej troski i renty socjalnej w łącznej wysokości 1787,36 zł brutto miesięcznie. Ponosi stałe, wysokie koszty na leczenie i leki dla dziecka, które często choruje. Ponadto, dziecko wymaga specjalnego obuwia, które jest bardzo drogie i nierefundowane. Koszty utrzymania mieszkania są również wysokie – około 700 zł miesięcznie. Wyliczyła, że na media miesięcznie wydaje 1103,42 zł. Do wniosku załączyła dokumenty źródłowe, potwierdzające okoliczności podniesione w treści urzędowego formularza PPF. Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t. j. ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego tymże pełnomocnikiem. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć należy, że skarżąca korzysta już z dobrodziejstwa prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż na mocy postanowienia referendarz sądowego z 23 października 2013 r. została zwolniona w wpisu sądowego od skargi. Niniejszy wniosek zawiera żądania przyznania pełnomocnika z urzędu, a więc zmierza w istocie do objęcia skarżącej prawem pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę zawarte we wniosku dane odzwierciedlające aktualną sytuację osobistą, majątkową i zarobkową skarżącej: fakt niewysokich dochodów jej gospodarstwa domowego, konieczność utrzymania niepełnosprawnego syna, brak znaczącego majątku, uwzględniając również okoliczność braku oszczędności należało uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania związanych z niniejszą sprawą. Tym samym, spełnia ustawowe przesłanki przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednocześnie, na marginesie, odnosząc się do wniosku skarżącej zawartego w piśmie z 9 czerwca 2014 r., w którym domaga się ona przyznania jej radcy prawnego lub adwokata, a wniosek ten opatruje własnym podpisem z dopiskiem "w imieniu własnym i pozostałych skarżących" wyjaśnić należy skarżącej, że pozostali skarżący (z wyjątkiem B. B.) korzystają z prawa pomocy przyznanego im w zakresie całkowitym, a więc m. in. przez ustanowienie pełnomocników z urzędu. Złożony wniosek w imieniu pozostałych skarżących (oprócz B. B.) jest zatem bezprzedmiotowy. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.