II SA/Gd 68/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędziowie: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego oddala skargę. Prezydent Miasta decyzją z dnia 1 września 2006 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 104, art. 108 k.p.a. oraz art. 16, art. 20 ust. 3, art. 23 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006 r. Nr 139, poz. 992), odmówił A. D. świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w orzeczeniu Powiatowego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności Nr [...], przedłożonego przez A. D. nie ustalono momentu, od którego istnieje niepełnosprawność, tym samym brak jest podstaw do przyznania przedmiotowego świadczenia. Od powyższej decyzji A. D. złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o ponowne rozpatrzenie jego wniosku. Wskazał, iż choroba zaczęła się od 16 roku życia. Jedynym dokumentem potwierdzającym chorobę w 1974 r. jest orzeczenie Wojskowej Komisji Lekarskiej, z którego wynika, że choroba dwunastnicy nie miała związku ze służbą wojskową. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 listopada 2006 r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. 2001 r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 16 ust. 1-3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006 r., Nr 139, poz. 992), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż A. D. orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 6 lipca 2006 r. został zaliczony do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres do 31 lipca 2008 r. Ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od 10 maja 2006 r. natomiast nie da się ustalić od kiedy niepełnosprawność istnieje. Kolegium powołało się na treść art. 16 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Z którego wynika, że aby otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, osoba w wieku powyżej 16 roku życia winna legitymować się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, a niepełnosprawność w tym stopniu musi powstać przed ukończeniem 21 roku życia. W przedmiotowej sprawie A. D. umiarkowany stopień niepełnosprawności został ustalony w 2006 r., a więc w wieku [...] lat, ale z przedstawionego orzeczenia nie da się ustalić kiedy powstała niepełnosprawność. Na powyższą decyzję A. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku podtrzymując dotychczasową argumentację. Wskazał, iż nie był świadom możliwości będąc na Komisji lekarskiej w dniu 6 lipca 2006 r. w Powiatowym Zespole do spraw Orzekania Niepełnosprawności nie zwrócił uwagi, że w pkt 5 brak jest okresu w którym zaistniała niepełnosprawność, nie przedstawił również całej historii choroby – z powodu jej zaginięcia. Posiada jedynie dokumentację od 1978 r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentacje. Kolegium odnosząc się do argumentacji skargi wskazało, iż drugie orzeczenie załączone do skargi z dnia 14 grudnia 2006 r., rozstrzygało o zmianie wyżej wymienionego orzeczenia z dnia 6 lipca 2006r. w punkcie 5 w ten sposób, że ustalono datę powstania niepełnosprawności skarżącego tj. od 21 marca 1974 r. Zmiana ta nie mogła jednak wpłynąć na wydane rozstrzygnięcia organów obu instancji, ponieważ zgodnie z zapisem ustawowym niepełnosprawność winna powstać w wieku do ukończenia 21 roku życia. Skarżący urodził się [...] r., a więc w dniu 21 marca 1974 r., co jest poza sporem, miał ukończone 23 lata. Wynika z tego, że niepełnosprawność powstała w wieku po ukończeniu 21 roku życia, a zatem nie została spełniona przesłanka kwalifikująca skarżącego do uzyskania wnioskowanego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga A. D. nie zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta decyzją z dnia 1 września 2006 r. Nr [...] odmówił skarżącemu świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego. Powyższe rozstrzygnięcie zostało podtrzymane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 listopada 2006 r. Nr [...], na która A. D. wniósł skargę do której dołączył orzeczenie z dnia 6 lipca 2006 r., z którego wynika, iż za datę powstania niepełnosprawności skarżącego ustalono na dzień 21 marca 1974 r. Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1, ust. 2 i 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2006 r. Nr 139, poz. 992), zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje: niepełnosprawnemu dziecku; osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności; osobie, która ukończyła 75 lat. Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje także osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Wskazać należy, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do przyjęcia, iż niepełnosprawność A. D. powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Z analizy akt wynika, iż skarżący urodził się w [...] 1951 r., jest to okoliczność bezsporna. Natomiast z orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania Niepełnosprawności z dnia 7 lipca 2006 r. wynika, iż niepełnosprawność istnieje od 21 marca 1974 r. W tej dacie skarżący miał ukończone 23 lata. Należy zwrócić uwagę na fakt, że podstawowym dokumentem, z którym związane jest wnioskowane świadczenie jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Od wskazanego orzeczenia przysługuje odwołanie, które kieruje się do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w terminie 14 dni, od daty jego doręczenia. Skarżący w przypadku orzeczenia z dnia 6 lipca 2006 r. takiego odwołania nie wniósł. Zmiana jaka nastąpiła na jego wniosek orzeczeniem z dnia 14 grudnia 2006 r. ustalająca niepełnosprawność od 21 marca 1974 r. nie zmieniła jego sytuacji prawnej w świetle cytowanego wyżej art. 16 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W tych warunkach nie było podstawy do przyznania mu wnioskowanego świadczenia. Na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r. skarżący oświadczył, że wniósł odwołanie od decyzji Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 14 grudnia 2006 r. W przypadku uzyskania decyzji korzystnej, stwarzającej możliwość przyznania zasiłku pielęgnacyjnego w oparciu o art. 16 ust. 3 cytowanej ustawy, wystąpi przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. W opisanym wyżej stanie faktycznym i prawnym nie można przyjąć, iż decyzje organów I i II instancji zostały wydane z naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.