II SA/Gd 684/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010r.na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2010r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić M. K. przyznania zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 20 września 2010r. (data stempla pocztowego) M. K. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał, iż sprawa jest skomplikowana i ważna dla niego, a nie posiada środków na opłacenie adwokata i sądu. Jego żona choruje. Skarżący podał, że posiada mieszkanie o pow. 57 m2 i utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, która obecnie przynosi straty. Oświadczył, iż posiada dwa samochody, które służą do pracy. W związku z powziętymi wątpliwościami co do możliwości płatniczych wnioskodawcy pismem z dnia 28 września 2010 r., zobowiązano go do przedłożenia dokumentów źródłowych i złożenia oświadczeń. Skarżący nie wykonał zarządzenia referendarza. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Ubieganie się czy to o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym czy też w całości jest niczym innym jak domaganiem się sfinansowania części bądź całości sporu zawisłego przed sądem z inicjatywy skarżącego przez Skarb Państwa. Oznacza to, iż koszty postępowania zostaną przerzucone na innych podatników. Zaś kryteria przyznania prawa pomocy w rozpatrywanej sprawie są jednoznaczne. Mianowicie udokumentowana sytuacja materialna wnioskodawcy musi przekonywać, iż bez wsparcia ze strony Państwa strona nie posiada środków finansowych na samodzielne uiszczanie kosztów generowanych przez postępowanie sądowoadministracyjne. Podkreślić należy, iż to na stronie wnioskującej spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej ją do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Sam zainteresowany uniemożliwił referendarzowi sądowemu pełną ocenę swoich możliwości płatniczych. Referendarz zaś nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów i oświadczeń w tym przedmiocie. Jak już bowiem wskazano sprawą strony zainteresowanej jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy. Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.