II SA/Gd 686/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi P. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie nakazu rozbiórki oddala skargę. Skarżący P. O. wniósł skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 czerwca 2013 r., którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 8 sierpnia 2012 r. o oddaleniu zarzutu skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej i oddalono zarzut skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z akt sprawy, a także faktów znanych Sądowi z urzędu, wynikają następujące jej istotne okoliczności. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 3 lipca 2009 r. nakazał skarżącemu rozbiórkę budynku mieszkalnego, znajdującego się na terenie Ogrodu Działowego przy ul. D., na działce nr [[...]]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2009 r. Skarga skarżącego od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2009 r. została prawomocnie oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 10 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 649/09. Wyrok ten uprawomocnił się 25 stycznia 2012 r. na skutek oddalenia skargi kasacyjnej skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z tego dnia w sprawie II OSK 2099/10. W dniu 11 maja 2012 r. doręczono skarżącemu upomnienie zawierające wezwanie do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Następnie postanowieniem z 10 lipca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na to upomnienie oraz na art. 119 § 1 i art. 121 § 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 37.260,90 zł. oraz wezwał go do uiszczenia w terminie 7 dni od otrzymania postanowienia nałożonej grzywny i wykonania w tym terminie obowiązku określonego w załączonym tytule wykonawczym, a także zagroził, że w razie niewykonania w terminie tego obowiązku będzie orzeczone wykonanie zastępcze. Skarżący wniósł zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, w którym, wnosząc o umorzenie postępowania egzekucyjnego i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, twierdził, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym nie istnieje. W szczególności twierdził, że 8 maja 2012 r. złożył podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 lipca 2009 r. i Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 6 lipca 2012 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Ponadto twierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w piśmie z 22 maja 2012 r. oświadczył, że nie będzie podejmował żadnych czynności mających na celu rozbiórkę obiektu budowlanego, czym – zdaniem skarżącego – odroczył wykonalność obowiązku do czasu ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 8 sierpnia 2012 r. oddalił zarzut skarżącego w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ administracji wskazał, że zarzut został oparty na art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz że twierdzenie o nieistnieniu obowiązku skarżący opiera na tym, iż z pomiarów geodezyjnych wykonanych 4 maja 2012 r. wynika, iż rzeczywista powierzchnia budynku jest mniejsza niż przyjęto to wydając decyzję o nakazie rozbiórki. Organ administracji wyjaśnił też, że z jego pisma z 22 maja 2012 r. nie wynika, aby odroczył wykonalność obowiązku. Skarżący wniósł na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 8 sierpnia 2012 r. zażalenie, w którym twierdził, że podstawą zarzutu było to, iż wniósł o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 lipca 2009 r. Podniósł, że organ administracji w swym postanowieniu ocenił zasadność podstawy wznowienia, co nie jest jego rzeczą. Ponadto podtrzymał swoje twierdzenie, że pismem z 22 maja 2012 r. organ administracji odroczył wykonalność egzekwowanego obowiązku. Rozpoznając zażalenie skarżącego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 27 czerwca 2013 r. uchylił postanowienie organu pierwszej instancji w całości i oddalił zarzut skarżącego. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia wskazał, że decyzje, z których wynika egzekwowany obowiązek, "pozostają w obiegu prawnym", gdyż rozpoznając podanie o wznowienie postępowania decyzją z 11 marca 2013 r. odmówił uchylenia swojej decyzji z 9 września 2009 r., zaś Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego tą decyzję, decyzją z 8 maja 2013 r., utrzymał w mocy. Ponadto stwierdził, że postanowienie organu pierwszej instancji było prawidłowe, jednakże wobec wskazania w sentencji rozstrzygnięcia błędnego numeru tytułu wykonawczego organ odwoławczy uznał za konieczne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. W skardze skarżący twierdził, że obiekt budowlany, którego dotyczą decyzje z 3 lipca 2009 r. oraz 9 września 2009 r., został rozebrany i w tym samym miejscu pobudowano nowy obiekt budowlany. Zarzut ten uzasadniał tym, że w tych decyzjach mowa jest o obiekcie budowlanym, którego ściany zostały zbudowane z bloczków gazobetonowych o grubości 18 cm, zaś w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym w związku z jego zażaleniem na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 10 lipca 2012 r. o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia ustalono, iż ściany budynku mają grubość 24 cm. W ocenie skarżącego wynika z tego, że obiekt budowlany, objęty nakazem rozbiórki został rozebrany i w tym samym miejscu został postawiony inny obiekt budowlany. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zarzut polegający na twierdzeniu, że obiekt budowlany, którego dotyczą decyzje z 3 lipca 2009 r. oraz 9 września 2009 r., został rozebrany nie może być rozumiany jako rzeczywisty zarzut wykonania obowiązku. Skarżący wykorzystuje nieistotny błąd organów w celu przedłużenia postępowania i uniknięcia wykonania ostatecznego i prawomocnego obowiązku rozbiórki. Błąd, który skarżący w ten sposób wytyka nie jest istotny, gdyż zarówno dla orzeczenia obowiązku rozbiórki, jak i jego wykonania nie ma istotnego znaczenia, czy budynek został zbudowany z bloczków o szerokości 18 cm, czy o szerokości 24 cm. Skarżący w skardze nie odnosi się do zasadniczych kwestii, jakie były przedmiotem jego zarzutu, mianowicie tego, że złożył podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 9 września 2009 r. oraz tego, że z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 22 maja 2012 r. ma wynikać, iż odroczono wykonanie egzekwowanego obowiązku. W tym zakresie organ odwoławczy trafnie wskazał, a skarżący tego nie zakwestionował, że postępowanie w sprawie o wznowienie postępowania zostało ostatecznie zakończone i to w sposób, który nie spowodował wygaśnięcia egzekwowanego obowiązku. Tym samym nie ma też potrzeby odrębnego rozważania czy w piśmie z 22 maja 2012 r. zawarto odroczenie tego obowiązku, skoro fragment tego pisma, z którym skarżący wiąże taki skutek, zawiera zastrzeżenie, iż czynności zmierzające do rozbiórki obiektu budowlanego nie będą prowadzone do czasu rozpatrzenia podania o wznowienie postępowania, a podanie to – jak wyżej wskazano – zostało ostatecznie rozpatrzone. Mając to wszystko na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, zaś skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd skargę oddalił.