II SA/Gd 688/11
PostanowienieWSA w Gdańsku2011-10-17
Skład orzekający: Jolanta Sudoł
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu nadzoru budowlanego nakładające obowiązek przedłożenia dokumentów w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej, na które nie przysługuje zażalenie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu nadzoru budowlanego, na które nie przysługuje zażalenie, podlega odrzuceniu, ponieważ nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 i 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kontrola takiego postanowienia jest możliwa dopiero w ramach odwołania od decyzji kończącej postępowanie w sprawie.Stan faktyczny
Pełnomocnik P. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające obowiązek przedłożenia dokumentów dotyczących legalizacji samowoli budowlanej. Organ wskazał, że postanowienie jest niezaskarżalne. Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2011 r., Nr [...] w przedmiocie obowiązku przedłożenia określonych dokumentów postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. pełnomocnik P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 października 2010 r., nr [...], w przedmiocie obowiązku przedłożenia określonych dokumentów dotyczących legalizacji samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przedmiotowe postanowienie jest niezaskarżalne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przy czym skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z akt sprawy, złożona przez P. C. skarga dotyczy postanowienia, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na skarżącego obowiązek przedłożenia wymienionych w tym postanowieniu dokumentów w określonym terminie. Kwestionowane rozstrzygnięcie wydane zostało po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych na terenie posesji w G. przy ul. P. 5.
Podstawę prawną powyższego postanowienia stanowi art. 48 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).
Na postanowienie to stronie zażalenie nie przysługuje, zgodnie bowiem z art. 141 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), zażalenie przysługuje jedynie w przypadkach, w których kodeks tak stanowi. Dopuszczalność wniesienia zażalenia musi zatem wyraźnie wynikać z przepisu. Zażalenie na postanowienie wydane w trybie art. 48 Prawa budowlanego nie mieści się w zawartym w tej ustawie katalogu przypadków, w których na postanowienie wydane w pierwszej instancji służy stronie zażalenie, ponieważ przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do możliwości wniesienia zażalenia. W związku z powyższym postanowienie wydane w trybie art. 48 Prawa budowlanego, zgodnie z art. 142 k.p.a., podlega ocenie i kontroli w trybie odwoławczym od decyzji. Zatem prawidłowość tego postanowienia może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 602/06, LEX nr 258270). Dopiero gdy sprawa robót budowlanych, których dotyczy postanowienie wydane na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, zostanie rozstrzygnięta decyzją administracyjną, strona zyska możliwość odwołania się od treści postanowienia.
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzeczono, jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło